جمهوریت وامارت یا تقابل دموکراسی وبنیاد گرایی

در افغانستان که اکثریت قریب به تمام اتباع ان مسلمان…

د کُمینتِرن رامنځته کیدل، فعالیت او انحلال

دوهمه برخه په یوه ځانګړي هیواد کې د سوسیالستي انقلاب تیوري…

سرزمین آغشته با خون و نگرانی مردم خسته از جنگ

نویسنده: مهرالدین مشید گفت وگو های دوحه و نگرانی جدی زنان…

با سنجاق کردن به دیگران خود را مسخره نکنید!

نوشته: ایاز ایماق اوغلو بسم الله الرحمن الرحیم  هرچند دوازده سال پیش…

مداخلۀ نظامی ایالات متحده امریکا

بنام خداوند رحمن و رحیم با شکست قاطع طالبان به همکاری…

اخلاق و فلسفه سیاسی فردوسی

 دکتر بیژن باران    اگر در هر آن‌چه می‌خواهی بکنی، با این…

سپیدار بلند آزادی و یل گردن فراز کچکن که آرمان…

نویسنده: مهرالدین مشید قامت استوار و شکوهمند احمدشاه مسعود قهرمان ملی…

مذاکرات صلح قطر، میدان تبارز اراده واقعی برای صلح و…

نوشته از ع. بصیر دهزاد مزاکرات قطر که نام بین الافغانی…

آتش بس مبرمترين خواست و نياز مردم مظلوم افغانستان

( سپتامبر ٢٠٢٠ م ) در حاليكه مقدرات تاريخى افغانستان كماكان…

چرا امریکا با جنگ زندگی میکند ؟

آغای خلیلزاد درمصاحه ای گفت :" امریکا به اجازه کس…

مختصر سخنانی پیرامون نظام سازی های هوس آلود یا تداوم…

نصیراحمد مومند در سیستم های بنام  وحدت  ملی ، وسیع البنیاد,فدرالی وغیره  حکومت کردن موثر وجدی…

شتاب زده گی سیاسی و ضعف مدیریتی کشور را به…

نویسنده: مهرالدین مشید اوضاع سیاسی کشور خیلی حساس و خطر ساز…

صلح قطر

رسول پویان گند بـن در رودۀ صلـح قـطـر افتاده است بـار دیگـر…

کلید سعادت و خوشبختی ! 

برهان الدین « سعیدی »  آی عزیز !  این دنیا ؛ …

با ﺗﻮاﻡ اﻱ ﺧﺼﻢ , اﻱ ﺩﮊﺧﻴﻢ

سوسن شهبازی: - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان…

سرود چشم مست

رسول پویان سرودچشم مستی تا به رقص آرد دل ما را به…

دست بر نداریم ز حق!

امین الله مفکر امینی 2020-80-09 ایــنقدر بـــــدل گرانـــی کــــرده…

شمارۀ 59 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 59 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست های کارگری…

مجاهد

ای طايفهء پست و ریاکار، مجاهد ؛رسوای جهان وسر بازار…

«لاله های بی خزان»

«لاله های بی خزان» برای عاشقان زندگی، کشته شدگان دهه…

«
»

زوړ زمری

شاعر : سمیع الدین  افغاني

 

د نثر لیکونکی : خسرو یوسفزی

په ځنګل کې یو زمری وه ډېرزوړ شوی

داسې زوړ وه چې د پښو نه وه ولیدلی

 

نه د ښکار نه د روزګاروه بس حیران وه

سخت حالت د زندګي ته ډير پریشان وه

 

چم ګاونډ کې یې  ګیدړه وه مکاره

غلې راغله د زمري  څنګه ته نهاره

 

زمري غږ ورباندی وکړ چې په څه یې؟

ته هم ما غوندې د نس په اندیښنه یې؟

 

ویل: کیدړې چې پاچا! حال مې خراب دی

کلی سپیانو نه ډک شوی ښکار نایاب دی

 

چرګان نه شو ښکارولی سپو د ویرې

لاش هم نه دی میسر ځنګله کې چیرې

 

زمري وویل: چې راځه جوړ به پیمان کړو

یوه هوکړه او وعده به پدې شان کړو

 

زه هم زوړ یم ، هډو نه یم نور دښکار

نه د منډو ، نه هم تلای شم سم په لار

 

ته چالاکه یې اوس لاړه شه  ځنګل ته

حیوانات کړه ته بد راه غوږ شه دا چل ته

 

وای: پاچا د ځنګله عمر باندې زوړ دی

خپل ځای ناستی ټاکي  نورد واکه موړدی

 

په دې چم  حیوانان راوله تر غاره

زه به یې ښکار کړم بیا به وکړو خپله چاره

 

ما چې وخوړ پاتې ښکار نصیب د تا دی

بیا ګیدړې ویل : چې سم کار خو همدا دی

 

په دې هوډ ګیدړه لاړه ځنګله لور ته

چې به څوک کړي برابردزمري کورته

 

 په ځنګله کې په ګوره خره برابر شوه

ورته ودریده  شیبه ورته نظر شوه

 

ورته وویل :همدا ته ورته لایق یې

شې پاچا به د ځنګله چې ښه صادق یې

 

ګوره خر ویلې: ګیدړې دا څه وایې ؟

ته د کوم ځای  پاچاهۍ خبری ستایې

 

خره ته ویلې دې ګیدړې په دا شان

پاچا زوړ دی د ځنګله په دا زمان

 

په خپل ژوند  ښه ولیعهد ځان لره ګوري

شې باچا به د ځنګله حال به دې نور یي

خرخوشاله شو ګیدړې نه پرسان شو

حقیقت ددې مطلب نه په جویان شو

 

بیا ګیدړې ویل: د ستا په سر قسم دی

دا وړاندیز زما رښتیا دی بې له چم دی

 

دواړه لاړل د زمري په لور روان شول

د زمری غار ته نژدې هغه زمان شول

 

خر چې  څنګه زمري غار ته برابر شو

زمری خیز کړه حمله ور په ګوره خر شو

 

خر یې څملاو د خره غوږ یې په دندان کړ

خر قوی وه ترینه خلاص یې بیا خپل ځان کړ

 

خر بې غوږه په فغان ،نارو، سورو شو

لاړ په منډو په ترپکو ، تښتیدو شو

 

بیا ګیدړی ویل :زمری ته ای پاچا

چې پرې ایښی به دې خر وه خپل ترخوا

 

تا حمله ورباندی وکړه په دا شان

خر قوی وه ځان بچ کړه همزمان

 

بیا زمري ویلې: چې وږی ومه ډیر

په تادي کې رانه هر څه شولو هیر

 

لاړشه بل داسې حیوان راوله بیا

چې په غوښو یې ځان موړکړوما اوتا

 

بیا ګیدړه شوه روانه  ځنګله لور ته

بل حیوان په مکر بوځي زمري لورته

 

هلته ګوري چې هغه خر پروت په لاردی

دمه اخلي  غوږ له درده نا قرار دی

 

ور نژدې شو ویل: په منډوولې سر شوې؟

چا ښیرې وې درته کړي ته نظر شوې

 

خرغوسه شو ویل: تا مرګ ته برابر کړم

اوس به زه هم څو لغتې درته در کړم

 

غوږ مې ګوره ترینه وینې دي بهیږي

پدې حال دې په ما زړه هم نه خوږیږي

 

بیا ګیدړې ویل: نا پوهه یې ای خره

زمري غوږ کې درته ویلې دا خبره

 

خو ته یو دم په ترپکو تښتیدو شوې

پاچاهي وه بس د تا، ته په نخرو شوې

 

ځه چې لاړ شو زمری تاته انتظار دی

ستا راتلوته همدا اوس سترګې په لاردی

 

ګوره خر ویلې: ګیدړې رښتایا وايې؟

بیا ګیدړې ویل:په تا قسم پاچا یې

دواړه بیا لاړل  زمري د کور په لور

خر سوري کې شو داخل لکه خپل کور

 

زمري خیز کړه خر یې کلک ونیوه  ترغاړې

خر چپه شو زمري خښې کړې پرې داړې

 

خر یې مړ کړ زمری و کړه خپله چاره

لاش یې پرښوده ګیدړ ته سر له واره

 

زمری موړ شو وه عادت چې پس له ښکاره

لاړ بیده شو وه  راْضي له خپله کاره

 

بیا ګیدړ دخره کوپړي کړه نوش جان

په مغزو دخره یې موړکړلو خپل ځان

 

شیبه پس زمری د خوبه را بیدار شو

دخره سر او دا مغزو ته یې تلوار شو

 

ویل: ګیدړې ته لاش راوړه ددې خره

چې یې وخورم په مزه یې زه ماغزه

 

شوه ګیدړه وارخطا چې څه به کیږي؟

په مغزو د خره زمری پرې په قهاریږي

 

په دوهم ځل چې زمری شو ډير په قهر

ګیدړ وویل : مغز یې نه درلود سرکار

 

زمري وویل: ما ټول عمر چې ښکار کړی

د حیوان مغز مې بیا ورسته دی خوړلی

 

هر حیوان لري په سر کې خپل ماغزه

درواغ وایې  ای ګیدړې ته په څه؟

 

ویل : زمریه که دې خره ماغزه لرلاي

په دوهم ځل به ستا څنګ ته نه راتللی

 

—————————–

زمونږ هم دا ځینې رایه ورکړي غلو ته

بیا نو نه وي پاتې ځای  نورو ګیلوته

 

که دوه ځل له يو سوري چیچي څوک مار

مرګ حتمي  دی بله هیڅ  نلري لار

———————————

شاعر : سمیع الدین  افغاني

۱۴ – ۴ – ۲۰۱۹

م ۰ کال