ریشۀ جنگ
رسول پویان
ریـشۀ جنگ وطن درخاک پاکسـتان بُوَد
خـاک پـاکــستـان مأوای تـرورسـتان بود
غـدۀ بـدخیم بحـرانست در جسـم و روان
گویی ازروز نخستین درد بی درمان بود
دولت و اردو بُوَد بار گران بردوش خلق
بهرشهروندان خود هم بدتر از زندان بود
گوشت وخون انتحاری میفروشد برجهان
زانکه قصاب سیاست در همه دوران بود
آتـش افـروزی کـنـد در خـانـۀ همسایگان
مردم افغـان ســتان در نـاله و افـغـان بود
خاک مـا را چـون جهنم کـرده بهـر انتقام
دشمن شمشادوسـروو نرگس وریحان بود
جنگ میهن رابسان گاوشیری کرده است
تـا ریال نفـتـی و دالـر بـه جـیب خـان بود
صلح امریکا و پاکستان جنگ دیگر است
زانکه افراط و سـتم درپشت آن پنهان بود
تا که ارگ و طالـبان بـازیـچـۀ بیگانـه اند
کـشـتی بـی خـدای ما دریــن تــوفــان بود
ارگ با کاخ سـفـیـد و طالـبان پنجـابی انـد
زان سـبب رزم دفاعی بی سروسامان بود
دوزخ تکرارجنگ وخون شده خاک وطن
پرده های ایـن تراژیـدی فـقط یکسـان بود
نوکران اجنبی با چهره هـای رنگ رنگ
بهر تخـدیر حقایـق نیش شـان عـریان بود
بسکه دستگاههای جاسوسی ویرانگرشدند
کشـور ویـران مـا در زیــر بمـبـاران بود
حمله بر تاریخ و فرهنگ وتمدن می کنند
جایگاه خود فـروشان گرچه بی بنیان بود
گوش دل هرگز ننوشـد جز سرود راستی
تار خـفّـاشـان دشـمـن وزوز شـیطان بود
هـمت آزادگان تـا می کـنـد روشــنـگـری
چشم کور شب پرستان دغـل گـریان بود
28/7/2019
