هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

راه حل مسئله هسته‌ای از طریق استقرار حاکمیت مردم بدست می آید نه با مداخله قدرتهای خارجی و یا تمکین به جمهوری اسلامی

 

همبستگی ملی جمهوریخواهان  ایران

سیاستهای هسته‌ای جمهوری اسلامی  که در آغاز هدفهای امنیتی ـ نظامی داشت و سپس زیر فشار قدرتهای خارجی وسیله‌ای برای تعامل با آنها برای تثبیت خود تبدیل شد، همچنان ایران را در وضعیت خطیری قرار داده است. حاکمان ایران هشدارهای متعدد را نشنیدند و تسلیم شدن به قدرتهای خارجی را بر تسلیم شدن به مردم ایران ترجیح دادند. آنان گمان کردند با  قرارداد وین (“برجام”) بعنوان توافقی شکننده می‌توانند همراه با ادامه سیاست سرکوب در داخل و  بحران‌سازی در خارج، بر ثبات رژیم بیفزایند. اما همانطور که از قبل مشخص بود برجام آقای خامنه‌ای نمی‌توانست راه حلی پایدار باشد.  قرارداد وین (“برجام”) که طبق آن ایران یکطرفه دهها تعهد را برگردن گرفته بود، اکنون با روی کار آمدن آقای ترامپ در امریکا، شکنندگی‌اش افزایش نیز یافته است و حتی قدرتهای اروپایی نیز بدنبال افزودن تعهدهای ایران هستند.  سخنان آقای ترامپ روز 13 اکتبر 2017 مبنی بر عدم تصدیق این امر که ایران به تعهداتش در قرارداد وین (“برجام”) پایبند است بار دیگر نشان داد که توافقی که رژیم ایران تسلیم آن شده است راه حل نبود. ترامپ بدنبال فشارهای بیشتر بروی رژیم ایران است و هدف ترامپ کنترل بیشتر بروی رژیم ایران در همراهی با اسرائیل و عربستان است و در این راه بدنیال جلب همکاری کشورهای اروپایی است. آقای ترامپ با اینکه این امکان را داشت که خود  قرارداد وین (“برجام”) را کنار بگذارد اینکار را نکرد ولی گفت  قرارداد وین (“برجام”) را کافی نمی‌داند و معتقد است که باید از ایران امتیازات بیشتر گرفت.

آقای ترامپ، که بارها حقوق بشر را در کشور خودش امریکا نقض کرده است و معضلی برای خود آمریکا شده است، برخلاف دلسوزی ظاهری که برای مردم ایران نشان می‌دهد هدفهای دیگر در سر دارد.  نه تنها ترامپ بلکه هیچ قدرت دیگری، نمی‌تواند برای مردم ایران دمکراسی بیاورد. قدرتمداران تنها به منافع خود می اندیشند. لازم به توضیح نیست که همین آمریکا از رژیمی در عربستان دفاع می کند که اگر در سرکوب مردم خود و نیز همسایگان خود همچون یمن، بدتر از رژیم ایران نباشد، بهتر نیست. در این وادی متاسفانه برخی از نیروهای سیاسی که با اصل استقلال بیگانه‌اند، به سیاست امریکا دل بسته‌اند و در آرزوی این هستند که ترامپ بتواند آنها را در ایران بقدرت برساند.

در این وضعیت بسیار سخت که نیرو و توان میهن ما بین دو سنگ استبداد سیاه داخلی و سیاست مداخله‌جویانه و زیاده‌طلب قدرتهای خارجی هدر می‌رود، بار دیگر به هموطنان هشدار می‌دهیم که مسئله هسته‌ای ایران همانند دیگر مسائل نمی‌تواند در نظام ولایت مطلقه فقیه راه حل پیدا کند زیرا این نظام هرگز به مسئله هسته‌ای بعنوان ابزاری برای تولید انرژی در ایران ننگریسته است.

هر دوی این سیاستها ـ چه آنها که به آقای روحانی و به معجزات قرارداد وین (“برجام”) دل بسته بودند و چه آنها که به انتطار پاره کردن  قرارداد وین (“برجام”) و اجرای تعییر رژیم توسط ترامپ هستند، جز ویرانی برای ایران و منطقه دستاوردی نداشته‌اند. در این برهه، وظیفه نیروهای ملی و دمکرات،  تاکید بر توانایی‌های ما ملت ایران و راه حل دیگر که  همانا راه حل از طریق مردم ایران است، بسیار اهمیت دارد. با اینکه امکانات نیروهای مستقل بسیار محدود می‌باشد، اما نباید فراموش کرد که هیچ نیرویی بالاتر از توانایی‌های یک ملت نیست.

همبستگی ملی جمهوریخواهان ایران، با محکوم کردن سیاستهای  رژیم ولایت فقیه به قدرتهای خارجی خصوصا امریکا اعلام می‌کند که هیچ کشوری حق دخالت در تعیین سرنوشت ملت ایران را ندارند و به کلیه نیروهایی که یا خود را در خدمت جمهوری اسلامی  و یا بخشی از آن قرار می دهند و یا در خدمت سیاستهای امریکا هستند هشدار می دهیم که بازنده اول خود آنها خواهند بود.

راه حل برای مسئله هسته ای در نظامی دمکراتیک ممکن است و ایران دمکراتیک، ایران آزاد و مستقل ایرانی که همه شهروندان در آن برخوردار از حقوق باشند تنها بدست خود ایرانی می‌تواند ساخته شود. ما در راه ساختن چنین ایرانی هستیم و صمیمانه دست خود را بسوی همه نیروهای آزاد و مستقل برای همبستگی دراز می کنیم، و از هموطنان می‌خواهیم که در رساندن این پیام به گوش قدرت‌ها با ما هم‌صدا شوند و تقاضا می‌کنیم که ما را در انتشار این پیام، یاری کنند.

23 مهرماه 1396

همبستگی ملی جمهوریخواهان ایران