تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

د عبرت کیسه

د مقدوني سکندر وصیت

 

دا دونیا چــا لره نه لــري بقا

ترېنه درومي کــه فقیر دی که دارا

 

دبدبې دي تیرې شــوي د شاهانو

قدرتــونه شول نسکور د حاکمانو

 

اسکندر مقدوني هم یو لوی نامداروه

مقتدر وه سر لښکر سپاه سالار وه

 

چې یې کله  د ژوند پــاڼه شوه خــزان

د ځواني او د قــوت تیر  شوه دوران

 

نظامیان یې خپل دربار ته کړل احضار

خپل حالت یې ورته  داسې کړ  اظهار

 

ویل : چې زه فاني دونیا ځینې په تلو یم

پس له مــرګه د څو هیلو په ارزو یم

 

دغــه هیلې بــه ضــرور  پــوره کــوئ

پس له مرګ به ما په دې راز خښوئ

 

لمړی خواست زما پوره کړئ په دا شان

جنازه بــه  جګــوي صــرف  داکتران

 

سپین چپنې داکتران بــه پیش قدم وي

نظامیان به ترینه وروسته هغه دم وي

 

دویم   دا چې ټولــه لار  قبر تــر ځایه

ټول هستي او زر مې وشیندئ تر پایه

 

په شخصي طلا ، زیورمې  لار ښایسته کړئ

په همدې لار کې  مې تیره جنازه کړئ

 

دریم  دا چې مې  لاسو نه  په ښه شان

له تــابوت  نــه را  بهره  کــړئ عیان

 

په همدې منوال مــې خښه جنازه کړئ

دا وصیت بــه زما خاماخا پوره کړئ

 

نظامیانو ویل : چې ستا په حال خفه یو

پس له مرګ هم ستا تابع  د قومنده یو

 

په هر رنګ  چــې وي ستا امر ، هدایت

کړو  اجرا  بــه یې په مینه  ، صداقت  

 

په دې وخت کې لوی افسر شو ډیر  حیران

دې نامدار  سپاه سالار  نه  شو  پرسان

 

ویل: عجیبه ده سالار دا کوم حکمت دی؟

ستاسو دې ډول وصیت نه څه مطلب دی ؟

 

دې کې کوم داسې یو راز پروت دی پنهان؟

د وصیت اصلي مطلب  که  کړئ  روښان

 

سکندر د زړه  مقصد ورتــه   عیان  کړ

ددې راز حکمت یې دا رنګه  بیان کړ

 

ویل : جنازه که مې کړي پورته ډاکتران

هر سړی بــه پــدې  پــوه شي هغه ان

 

معنی دا چې مرګ حتمي دي د هر چا

نه ډاکتر څــوک  بچوی شي نــه دوا

 

دویم دا چې مې هستي لاره کې شیندم

معنا دا چې مــال د ځانه سره نه وړم

 

نه کفن کــې د چــا جیب شته د پیسو

نــه  قــبرو کــې  المارۍ شته د کالو

 

دا چې دواړه لاس بیرون وي د تابوت

داسې کــار معنی ددې  لــري ثبوت

 

چې تش لاس ومه راغلی دې دونیا  ته

داسې تش لاس به ور ځم  دارالبقا ته

 

نظامیان یې دې وصیت ته شول حیران

ویل :ریښتیا چې هر هستي  لري پایان

 

د ژوندون معنی نه زور دی نه دولت دی

نیک عمل دی صداقت دی عبادت  دی

—————————

سمیع الدین افغاني

۲۰ – ۴ – ۲۰۱۵

م ۰ کال