طالبان، حقوق زنان و نشست دوحه

سیامک بهاری اواخر ماه ژوئن امسال، سومین نشست دوحه برای آنچه…

فلسفۀ امرور، سفسطۀ فردا و فلسفۀ پس فردا، سفسطۀ پس…

نویسنده: مهرالدین مشید مطلق انگاری و بسته شدن دریچه های انعطاف…

دو جهت شناخت- مکمل بودن و وابستگی آن‌ها به یکدیگر

یوری آنتونوف (Yuri Antonov)  ا. م. شیری فرآیند شناخت در دو جهت…

در بارۀ تغییر تقسیمات طبقاتی

یوری آنتونوف (Yuri Antonov) ا. م. شیری بسیاری از نویسندگان به تغییر…

تعامل سیاسی روپوشی برای توطیه های ژرف و مرموز بر…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان دارالقرای گروه های تروریستی تحت حاکمیت طالبان با…

    عید قربان

           در ماتم قربانی باز  کویند که  عید قربا نست لیک چشم سحر…

             بزرنفاق انگریزی

                                            درو آن با داس روسی  استعمارگران جهان بمنظور غصب سرزمینها ی…

دولت و خدمت!

دولت به انگلیسی State و به فرانسوی Etate  و یا…

عید در غربت

 عید طرب با لب خندان کجاست  میله به آن قرغه و…

چه قیامت برپا کرده طالب!

امین الله مفکر امینی      2024-04-06! چــه قیامت برپــا کرده اند طالــــب درمیــــهــنِ…

Afghanistan

Geopolitics of Afghanistan – Part I By: Saber Azam [*] Introduction: Afghanistan has…

بازگشت عنتر

شاعر: ا-ایران احمدی، بازامدی تا سلطه بر ایران کنی انچه‌باقی مانده را…

آسایشگاه

"آسایشگاه" نام جدیدترین اثر "سامان فلاحی" (سامو) دوست شاعر و…

صابر صدیق

استاد "صابر صدیق" (به کُردی: سابیر سدیق) شاعر کُرد عراقی‌ست. نمونه‌ی…

شعر فوق‌العاده زیبای «سیب» و نظر سه شاعر!

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmaiul.com  وقت شعری و مطلبی و حرفی تازه و از…

رقابت کشور های منطقه و جهان و به حاشیه رفتن…

نویسنده: مهرالدین مشید قلاده داران تروریستان جهان؛ محور رقابت های کشور…

[کورد یەکیگە] 

کۆساڵان بەفر دەباڕیدو  ئەمن لە قۆچان ساردم دەبێ  ئەمن هاتنەگرین ئەبم  سیروان لەمالەم…

مضحکه ی تحت تعقیب بودن سراج الدین حقانی

             نوشته ی : اسماعیل فروغی   سفر پنجم…

جوانمرگی گرامشی؛ مبارز ایتالیایی، در زندان

Antonio Gramaschi (1891-1937) آرام بختیاری گرامشی؛ کمونیست ایتالیایی، خالق دفترهای زندان. آنتونیو-گرامشی (1937-1891م)…

جهان زیستی در بستر جهانی شدن جهان

جهان زیستی فرد٬ مجموعه خصایص و طرز فکری فردی وی…

«
»

دلش امروز هوای یار کرده

ص. ازهر

به تعقیب آغاز سلسله سفرهای خارجه رییس شورای مصالحه ملی «برای ایجاد اجماع منطقه ای»، کاری که وزیر امور خارجه از قبل آن را در دستور عمل آن وزارت اعلان و آغاز کرده بود، دیدم کلب الدین هم هوای اپدیت update تعهد با یاران کرده امروز رهسپار پاکستان گردید. معلوم نیست آی اس آی او را برای گرفتن دستورهای نو، چنانکه با طالبان کرد، احضار کرده یا خودش برای تگدی دوباره منزلت سابق و یا وصلت با طالبان، به آن دیار شتافته است.

در این روزها تنور پاکستان و قطر داغ است و هر یکی نانش را در آن می پزد.

آوازه است که «نخبه گان» دیگری نیز در پی چنین سفرهای خارجه به پاکستان، قطر، ایران، ترکیه، امارات، همسایه گان آسیای میانه وروسیه اند و هر کدام نه تنها روی مسایل مربوط به سهم و نقش خودش مذاکره می کند، بلکه خود را مجاز می داند به جای وزارت امور خارجه، مانند طالبان روی مسایل سیاسی، اقتصادی، فرهنگی وامور مهاجران نیز گفتگو کند.

خاطرات بد شگون سال های هفتاد خورشیدی تداعی می شوند. با این تفاوت که در آن سال ها، راه به سوی قدرت از پشاور و ریاض در زیر نظارت امریکا، می گذشت و امروز از اسلام آباد و دوحه. ولی تخت بخش همانست که بود.

اما در این میان نقش حکومت «جمهوری اسلامی افغانستان» که با چشمان باز می بیند اتوریته و حاکمیتش به چالش می رود و هر زورمند و جنگ سالار، مانند سال های هفتاد، حاکمیت کشور را مال خودش می داند، چیست؟ 

قدرت مسلط خارجی که تا دیروز موازنه قدرت داخلی را نیز مانند موازنه جنگ، میان رقیبان حفظ کرده بود، بیشتر از این نه تنها در پی حفظ همان توازن نیم بند نیز، نبوده هرج و مرج را برای تسهیل تعمیل پروژه های آینده اش ترجیح می دهد.

دورنمای مثلث نامیمون طالب – مجاهد – پاکستان، در خدمت منافع و پروژه های منطقه ای امریکا، به قیمت ادامه ی جنگ ها و بی ثباتی ها، به تدریج از تصور به سوی عینیت گذر کرده می رود. تخریب تاسیسات پایگاه های تخلیه شده از نیروهای امریکایی و انتقال وسایط، تجهیزات و اسلحه آن به پاکستان به جای واگذاری به حکومت افغانستان، اگر راست باشد، علامت خیلی ناگوار سوء نیت می باشد.

گاه تصور می کنم رییس جمهور امریکا آنقدر هم کوته فکر نخواهد بود که همه دست آوردهای بیست ساله را قربان خاطر طالبان کند و این همه گذشت ها تمثیلی بیش نباشد برای به دست آوردن آرای انتخاباتی، که پس از آن مانند یکبار گذشته با یک بهانه گیری همه راه رفته را متوقف کند.

به هر حال، ما در یک برزخ قرار داریم و تا روشن شدن اوضاع، دلهره روی سرنوشت کشور ادامه خواهد داشت.

درود.

۱۹ اکتوبر ۲۰۲۰