افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

دربارۀ «اصولنامۀ جزایی محاکم» اداره طالبان

اعلامیۀ انجمن سراسری حقوق؜دانان افغانستان بنام خداوند حق و عدالت انجمن سراسری…

هر که را مشکلی است!

امین الله مفکر امینی          2026-30-01 ! هر که را مشکلی باشد ناچار…

آ.و. لوناچارسکی

برگردان. رحیم کاکایی و.گ. بلینسکی پیشگفتار مترجم درباره ویساریون بلینسکی نویسنده، منتقد…

برهنه گویی و عریان سالاری؛ سیاستِ بی‌پرده و حاکمیتِ بی‌نقاب

نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی از زوال مشروعیت و فروپاشی پوشش های…

لیبرال کپیټالیزم: تاریخي شالید، بنسټونه او علمي نقد

نور محمد غفوری لنډیز  لیبراله سرمایه‌داري یا (لیبراله پانګوالي) يا (لیبرال کپیټالزم)…

«
»

در فقس کردن کارگران افغان

کارگران، دانشجویان، مردم ایران، انسان های ازادیخواه و برابری طلب
Inline image
اخیرا  نیروهای انتظامی رژیم جمهوری اسلامی در شیراز تعدادی از کارگران شریف و زحمتکش افغانی را مانند حیواناتِ وحشیِ در قفس، یا قربانیان داعش، با چشم های بسته، در یک فقس آهنی در کنار مقادیری مشروبات الکلی، مواد مخدر و فیلم های مستحجن ضبط شده قرار داده و آنها را بعنوان مکشوفات کلانتری های شیراز و دست آوردهای  نیروهای انتظامی در ملاء عام به نمایش گذارده اند. بدرستی که اینها چیزی از اینکه همچون دست آوردهای جمهوری اسلامی معرفی شوند کم ندارند.
این صحنه ها شنیع ترین چیزی است که در عصر حاضر از برابر چشمان حیرت زده ما می گذرد. وحشی گری و برخورد غیرانسانی سرمایه داری در عصر ما به درجه ای رسیده است که به خود اجازه می دهد با انسان زحمتکش این چنین رفتار نماید. حقیقت اینست که تناقضات سرمایه داری در عصر حاضر به حدی رسیده است که سرنوشت شریف ترین بخش جامعه را در دستان   جانی ترین و رزل ترین طبقات و عوامل آنها قرار داده است.
جمهوری اسلامی مظهر این رزالت است. جمهوری سرکوبگری که بدترین رفتار با طبقه زحمتکش به عادت روزانه اش تبدیل شده است. در خیابان ها، هرجا که دستش برسد، کارگر افغان را دستگیر می کند، تا سرحد مرگ کتک می زند، وسائل شخصی اش را مصادره و چپاول می نماید، دست سرمایه داران را برای بالا کشیدن مزدهای ماهیانه و سالانه او باز می گذارد، ورود و سکونت او   به شهرها و مناطق گوناگون را ممنوع می نماید، پیوند عضو بدن یک ایرانی به بدن او را دور از “حرمت ایرانی” اعلام می کند و حالا آخرین شگردش اینکه آنها را مانند مشتی جنایتکار در فقس به نمایش می گذارد.
بی شک مشاهده چنین چیزی خارج از تحمل هر انسان آزادی خواه می باشد. اگر در برابر این اعمال شنیع سکوت نماییم، چندان دور نخواهد بود که در پی شلاق زدن کارگران ایرانی، مانند کارگران افغانی، شاهد در قفس کردن انها هم باشیم.
از اینرو، من از همه تشکل های کارگری، جمعیت های زنان، دانشجویان، و همه شخصیت های سیاسی، اجتماعی و هنری و انسان های شریفی که کوچک ترین موافقتی با این اعمال رزیلانه جمهوری جنایتکار اسلامی نداشته، به کارگران شریف و زحمتکش افغانی که برای کار به ایران می ایند احترام گذاشته و نمی خواهند در برابر ملت افغانستان و انظار جهانی، بنام ایرانی، شریک جرم جمهوری اسلامی در این اعمال رزیلانه اش محسوب شوند، مصرانه می خواهم که با تمام قدرت با این اعمال ضد انسانی ابراز مخالفت نموده و صدای خود را به گوش جهانیان برسانند.                                 سیامک ستوده    شنبه 9 سپتامبر 2016