وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

در فقس کردن کارگران افغان

کارگران، دانشجویان، مردم ایران، انسان های ازادیخواه و برابری طلب
Inline image
اخیرا  نیروهای انتظامی رژیم جمهوری اسلامی در شیراز تعدادی از کارگران شریف و زحمتکش افغانی را مانند حیواناتِ وحشیِ در قفس، یا قربانیان داعش، با چشم های بسته، در یک فقس آهنی در کنار مقادیری مشروبات الکلی، مواد مخدر و فیلم های مستحجن ضبط شده قرار داده و آنها را بعنوان مکشوفات کلانتری های شیراز و دست آوردهای  نیروهای انتظامی در ملاء عام به نمایش گذارده اند. بدرستی که اینها چیزی از اینکه همچون دست آوردهای جمهوری اسلامی معرفی شوند کم ندارند.
این صحنه ها شنیع ترین چیزی است که در عصر حاضر از برابر چشمان حیرت زده ما می گذرد. وحشی گری و برخورد غیرانسانی سرمایه داری در عصر ما به درجه ای رسیده است که به خود اجازه می دهد با انسان زحمتکش این چنین رفتار نماید. حقیقت اینست که تناقضات سرمایه داری در عصر حاضر به حدی رسیده است که سرنوشت شریف ترین بخش جامعه را در دستان   جانی ترین و رزل ترین طبقات و عوامل آنها قرار داده است.
جمهوری اسلامی مظهر این رزالت است. جمهوری سرکوبگری که بدترین رفتار با طبقه زحمتکش به عادت روزانه اش تبدیل شده است. در خیابان ها، هرجا که دستش برسد، کارگر افغان را دستگیر می کند، تا سرحد مرگ کتک می زند، وسائل شخصی اش را مصادره و چپاول می نماید، دست سرمایه داران را برای بالا کشیدن مزدهای ماهیانه و سالانه او باز می گذارد، ورود و سکونت او   به شهرها و مناطق گوناگون را ممنوع می نماید، پیوند عضو بدن یک ایرانی به بدن او را دور از “حرمت ایرانی” اعلام می کند و حالا آخرین شگردش اینکه آنها را مانند مشتی جنایتکار در فقس به نمایش می گذارد.
بی شک مشاهده چنین چیزی خارج از تحمل هر انسان آزادی خواه می باشد. اگر در برابر این اعمال شنیع سکوت نماییم، چندان دور نخواهد بود که در پی شلاق زدن کارگران ایرانی، مانند کارگران افغانی، شاهد در قفس کردن انها هم باشیم.
از اینرو، من از همه تشکل های کارگری، جمعیت های زنان، دانشجویان، و همه شخصیت های سیاسی، اجتماعی و هنری و انسان های شریفی که کوچک ترین موافقتی با این اعمال رزیلانه جمهوری جنایتکار اسلامی نداشته، به کارگران شریف و زحمتکش افغانی که برای کار به ایران می ایند احترام گذاشته و نمی خواهند در برابر ملت افغانستان و انظار جهانی، بنام ایرانی، شریک جرم جمهوری اسلامی در این اعمال رزیلانه اش محسوب شوند، مصرانه می خواهم که با تمام قدرت با این اعمال ضد انسانی ابراز مخالفت نموده و صدای خود را به گوش جهانیان برسانند.                                 سیامک ستوده    شنبه 9 سپتامبر 2016