عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

دروازه باستانی «تاق بُست» جلوه های یک تاریخ درخشان کهن


تاق/طاق بُست یکی از جاهاي دیدنی در سرزمین زیبای ماست که با داشتن تاریخ کهن،زبان زد عام وخاص بوده و این دروازه تاریخی قلعه فریدون یا قلعه باستانی بُست است که در ده کیلومتری شهر لشکرگاه درمرکز هلمند جا خوش کرده و از زمره نگینِ بلند بالای کشور عزیزی ما محسوب می شود.                                                                                                                            .
تاریخ نگاران به این باور اند که قلعه و دروازه باستانی بُست درسده ی 11 ساخته شده و تاق بُست زمانی ورودی یکی ازقلعه های مهم باستانی و مقر زمستانی امپراتوری غزنویان بوده.اما امروز از این قلعه چیزی باقی نمانده و بیشتر ازنود درصد آن تخریب شده است.
خوشبختانه دروازه‌ی این قلعه که از خشت پخته ساخته  شده هنوز هم استوار است.
دولت‌مردان و فرهنگیان افغانستان برای این جاذبه باستانی اهمیت ویژه‌ی قایل بودند تا جایی که تصاویر آن را در بانک «نوت‌ها» چندین بار به چاپ رسانیده‌اند.با وجود اینکه جنگ‌آورانِ تاریخی همچون «علاالدین غوری» ،«چنگیزخان مُغول»،«تیمور لنگ» و«نادر افشار» بر این مکان تاریخی هجوم بردند، اماقادر به نابودی آن نشدند و تاحال به عنوان یکی ازبا اهمیت‌ترین مکان‌های تاریخی افغانستان پابرجاست.
سال های گذشته،سال‌های مطلوبی برای دروازه قلعه بُست نبود . با آنکه این اثر ارزشمند را از نظر اهمیت تاریخی با«بودای بامیان» همزمان می دانند،اماهیچ توجه ی برای بقای آن نشده است. 

دروازه قلعه بُست که سده ‌ها درمقابل حوادث پی‌هم و حمله‌های زیادی ایستادگی کرده‌، امروز به اسکلیتی تبدیل شده که بریک اتکای نوساخت تکیه داده شده‌ است.                                       درمرکز و شهرستان‌های هلمند ۸۰ ساحه باستانی و کاخ‌های تاریخی وجود دارد که بیشتر ازپنجاه در صد آن بدست طالبان تروریست است.

طوریکه همه می دانند.نیرو های امریکایی و انگلیسی از 19سال به اینسو در این استان پایگاهی نظامی دارند.حتا نخواستند که امنیت همین استان را بگیرند.

بخشی ازاین آبده تاریخی اکنون به دلیل،توفان‌های طبیعی و آب‌خیزی دریای هلمند،بی‌توجهی دولت وجنگ‌های تحمیلی برهلمند،تخریب شده است.درصورتی که وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان به آن توجه نکند، بدون شک در آینده‌ی نزدیک شاهد نابودی این جاذبه گردشگری خواهیم بود. 
برخی از هلمندیان، این دروازه باستانی را بنام ماه هلمند یاد می کنند،آنها گفته اند اگرماه ما تخریب شود شب های هلمند دیگر ماه نخواهد داشت.