پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

   جنگ در افغانستان نه قومی است و نه اسلامی

میرعبدالواحد سادات

جنگ در کشور ما نه قومی است و نه اسلامی ، و اما دفاع از افغانستان در برابر تجاوز پاکستان، «سونامی » بنیادگرایی « اسلامی » و دسایس بین المللی وجیبه ملی،‌ وطنی، اسلامی و افغانی تمام اقوام و شهروندان کشور است.

به شهادت تاریخ ، اجنبی در مجموع و از رسیدن پای استعمارانگلیس در منطقه ، تا کنون سیاست « تفرقه بینداز و حکومت کن » را اساس کار خود قرار داده است. همسایه های حریص و طماع نیز در همین راستا به جنگ های نیابتی شان دامن میزنند و بی جهت نمی باشد که بهره برداری از تنوع قومی و دامن زدن به جنگ قومی در سر خط کار آی اس آی و پاسداران ایران قرار دارد . هر کدام از رقبای منطقه یی و بین ا لمللی تلاش مینمایند تا با دسایس الحیل خود را دایه مهربانتر از مادر به اقوام و مذاهب کشور ما جا بزنند.

هیهات ، افسوس و صد افسوس که دسته تبر آنان از خود ما ساخته می شود و عده یی محدود افراد از این و یا آن قوم در خدمت این پلانهای شیطانی قرارگرفته و تیشه بر ریشه درخت کهنسال تاریخ و وطن آبایی و مشترک میزنند و بدینترتیب آب به آسیاب دشمنان میرزند .

اظهرمن الشمس است که افغانستان در معرض جنگ اعلام نا شده یی پاکستان قراردارد و درکندز یکبار دیگر حضور افسران آن کشور و شرارت پیشه گان بین المللی تثبیت گردید .

اما آقایان تاجران قوم وقوم فروشان از جنگ قومی صحبت مینمآیند و بر تجاوزو پلانهای شوم بین المللی پرده می اندازند.

قول حضرت فردوسی مصداق حال ما است که :

به یزدان اگر ما خرد داشتیم

کجا این سر انجام بد داشتیم

واضح است که دولت ضعیف و « شرکت سهامی دو سره » بحران اعتماد را گسترش داده و آب را چنان گل آلود ساخته که قوم فروشان ، تاجران دین و « جهاد » مافیایی مواد مخدرو زمین و فساد پیشه گان بی آزرم ماهی بگیرند.

همانطوری که مردم در گرو جانیان طالب و داعش و تفنگبدستان قانون ناپذیر قرار گرفته ، اصل وحدت ملی که به گفته شاه امان الله موجودیت افغانستان در گرو آن است در گرو جلابان و تاجران قومی قرار گرفته است.

در حالی که هست و بود افغانستان مطرح است و سوال چه باید کرد ؟ و چه میتوان کرد ؟ در برابر روشنفکر و نیروهای مترقی افغانستان قرار گرفته است تا در برابر دسایس کشاندن وطن مشترک ما به عصر حجرتلاش گسترده را انجام بدهند.

از این رو مبرمترین وظیفه منورانه وطنی، ملی افغانی و انسانی این است که:

با چنگ زدن به وحدت و وفاق ملی و برادری اقوام با هم برابر به مثابه شهروندان آزاد و متساوی الحقوق از تمامیت ارضی و تجزیه ناپذیری افغانستان، استقرار حاکمیت قانون،‌ و قوای مسلح ملی ، غیرتنظیمی و غیر قومی دفاع نماییم و به فداکاری سربازان دلیر قوای مسلح و خون شهدای وطن حرمت داشته باشیم و منحیث حسن ختام فریاد وخشورانه آزادیخواه سترگ عبدالرحمن لودین را تکرار نماییم که:

ای ملت از برای خدا هوشیار شوید ـــــ   از مکر و حیله دشمن خبر شوید

از یکطرف پلنگ و از دگر طرف نهنگ ـــــ  هر دو بخون ما دهن خویش کرده رنگ 

تعریف قومی دادن به جنگ افغانستان کتمان ساختن جنگ اعلام نا شده پاکستان ، دسایس ایران و سیاست های کجدار و مریز امریکا و انگلیس میباشد و راه را بخاطر یوگوسلاویاساختن افغانستان و یا سوریه ساختن و تقسیم آن به ساحات نفوذ اجانب ، هموار میسازد