دلاک

ترجمه : بهروز مطلب زاده  چشم های محمد ولی، پسر10 ساله…

درد وطن

یادم نمی روی بخدا هیچگاه وطن ای مایه‌ی سرور من و…

سکوت در برابر مفسدان و زورگویان؛ جاده سازی برای طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید فساد و زورگویی خطرناک تر از تروریزم است فساد…

روزنامه‌نگارانی که در جهان با مجازات واپس‌گرایانه اعدام رویارو شده‌اند

چهار روزنامه‌نگار در یمن و مدیر یک کانال تلگرامی در…

نابودی

شمله و لُنگی ای افغانی بخاک اندر شدتا که آن…

وحدت ملی در سایه ی تجاوزات خارجی در افغانستان

تا  تجا وزها و جنگ  دهشت  است  وحدت ی ملی نه…

کَسِ خط ندان و خط نخوان؛ آدم ماقبل تاریخ است!…

محمد عالم افتخار                          (اهدای عامِ آموزش خواندن و نوشتن) در میان هزاران…

در گیرودار منافع آمریکا یا چنگ زدن بر ندای آتش…

نوشته از بصیر دهزاد شورای رهبری انجمن حقوقدانان افغان در اروپا…

رنگین کمان

رسول پویان باران چو دانه های گهر درشتاب بود گاهی هــوا تـیـــره…

شماره دوم سال بیست و سوم محبت

شماره دوم سال بیست و سوم محبت از نشر…

شمارشمارۀ هفتم ماهنامۀ اعتراض

شمارشمارۀ هفتم ماهنامۀ اعتراض 

کتابخانۀ عامۀ کابل سوگوار است 

نویسنده: مهرالدین مشید سوگواری کتابخانۀ عامۀ کابل؛ پس از وفات حیدری…

زما پيغام ريس جمهور او امرالله صالح ته ؟؟

هيواد وال ويني چي يوه لويه ډله په عمدي او…

طبع شاعر

 نوشته نذیرظفر شاعری طبع گرم میخواهد دلی محزون و نرم میخواهد شاعری عشق…

بادزد مال ودزد جان ودزد ناموس وطن چه میتوان کرد…

میگوینددر قبرستان هم همسایه بد در کنار قبرت دفن نشود. پاکستان…

فلسفه فویرباخ،- نقد دین و الهیات مسیحی

آرام بختیاری  فیلسوف آته ایست؛ میان فقر و سوسیال دمکراسی.  نقد دین…

سُرورگم شده

میرعنایت الله سادات              …

اختلاف در کابل و همسویی امریکا و بریتانیا با پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان و بازی بزرگ جدید میراث حقه بازی…

حق حیات ومسوولیت دولت! 

عبدالاحمد فیض حق حیات شالوده وبنیاد حقوق وارزشهای است که به…

د ارواښاد ډاکټر عبدالله ګل اخلاص يار پېژندنه !

ډاکټر عبدالله ګل اخلاص يار :  الحاج ډاکټر عبدالله ګل اخلاص…

«
»

جنگ با ایران خاورمیانه را به آتش خواهد کشید

نویسنده:
نیکلای بوبکین
مترجم:
ک. رادین
برگرفته از :
سایت روسی «بنیاد فرهنگ استراتژیک»

در هر درگیری نظامی با مشارکت نیروهای مسلح متعارف، ایران در برابر آمریکا هیچ شانسی نخواهد داشت. آمریکا ایران را با پایگاه‌های نظامی خود از هر طرف احاطه کرده است (ترکیه، عراق، خلیج فارس، افغانستان) و هزینه‌های نظامی آمریکا دو برابر بزرگ‌تر از همه تولید ناخالص داخلی ایران است. ایران همچنین از «دکترین بازدارندگی نظامی»، مبتنی بر سه احتمال: زرداخانه بزرگی از موشک‌های بالستیک؛ جنگ دریایی نامتقارن در خلیج فارس (به‌ویژه تهدید به بسته شدن تنگه هرمز)؛ رابطه با متحدان ایران در خاورمیانه از‌جمله واحدهای مسلح غیر‌دولتی، پیروی می‌کند. کدامیک از این سه ابزار ایران مؤثرتر هستند، قضاوت درباره آن سخت است. خطرناک‌تر از همه درآمیزی پیچیده آنها است. در هر صورت متحدان آمریکا در اروپا روی این حساب می‌کنند که جنگ با ایران تمامی خاور‌میانه را بیش از یک سال به آتش خواهد کشید. اما چرا تهران به احتمال حمله آمریکا باور ندارد؟

دولت ترامپ کمپین فشار بر تهران را در مقیاس گسترده‌ای به‌راه انداخته و اوضاع بسیار خطرناک است. خطر برخورد نظامی آمریکا با ایران هر روز افزایش می‌یابد. «سی ان ان» این موضوع را که به‌نظر می‌رسد دولت ترامپ می‌خواهد به‌سرعت راهی را طی کند که دولت بوش برای مقابله با عراق حدود دو سال پیمود، «حیرت‌انگیز» خواند. «نیویورک تایمز» از طرح‌های اعزام ۱۲۰‌هزار نیروی نظامی به منطقه گزارش داد و ترامپ این را «خبر ساختگی» خواند و گفت که اگر آمریکا نیروی نظامی اعزام بدارد در این‌ صورت این نیروها به‌شدت زیاد خواهند بود. در رسانه‌های آمریکا به‌طور جدی در مورد برنامه‌های جنگ بحث می‌کنند. دستاویز استفاده آمریکایی‌ها از نیروی نظامی می تواند تصمیم ایران بر عدم اجرای برخی از تعهداتش در برجام باشد. در این میان تهران ۶۰ روز به اتحادیه اروپا مهلت داد تا بخشی از تعهدات خود نسبت به برجام را انجام دهد. در اروپا این اولتیماتیوم را رد کردند که خطر درگیری نظامی را افزایش داد. نخستین نشانه‌های آمادگی نسبت به آن مشهود است. ۱۸ ماه مه اداره هواپیمایی فدرال آمریکا هشدار داد که همه هواپیماهای تجاری که بر آسمان خلیج فارس و دریای عمان پرواز می کنند باید از «افزایش فعالیت‌های نظامی و افزایش تنش‌های سیاسی» آگاهی داشته باشند. پیشتر «گاردین» گزارش داده بود که ۱۶ ماه مه سطح تهدیدات علیه نیروهای بریتانیایی در عراق افزایش یافته است. این تصمیم لندن به‌دنبال آغاز تخلیه بخشی از کارکنان نمایندگی دیپلماتیک آمریکا در بغداد و اربیل بود. «اکسان موبیل» به تخلیه کارکنان خود از بصره شروع کرده است. از نیمه ماه مه پایگاه‌های نظامی آمریکا در عراق در حالت آمادگی نظامی بالایی بودند. احتمال آنکه درگیری‌های نظامی با شبه‌نظامیان شیعه در عراق تبدیل به درگیری مستقیم بین واشنگتن و تهران شود بسیار بالا است. «پومپئو» هشدار داده است که اگر گروه‌های شیعه حوثی یا «حزب الله» به حمله دست بزنند، ایران مسئول خواهد بود.

حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران افزایش فشار آمریکا را «در تاریخ کشور از دوران انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ بی‌سابقه»  اعلام کرد. براساس ارزیابی او این فشار جد‌ تر از آنچه که در طول جنگ ایران ـ عراق وجود داشت، بوده است. حسن روحانی گفت که «در زمان جنگ ما هیچ مشکلی در امور بانکی، فروش نفت، صادرات و واردات نداشتیم و تنها ممنوعیتی که به ما تحمیل شد تحریم تسلیحاتی بود». با وجود این در اظهارات رسمی مقامات ایرانی دشوار است اشاره‌ای پیدا کرد که تهران از همه خطراتی که با لبه پرتگاه جنگ با آمریکا مرتبط هستند، مطلع است. آیت‌الله خامنه‌ای در سخنرانی خود در تاریخ ۱۴ ماه مه در برابر نمایندگان کشوری و نمایندگان عالی‌رتبه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی اعلام کرد که «جنگی نخواهد بود». به‌گفته وی در رویارویی با ایران آمریکا «وادار به عقب‌نشینی خواهد شد». آیت‌الله خامنه‌ای معتقد است که امروز آمریکایی‌ها «ضعیف‌تر از آنچه که ادعا می‌کنند هستند». سخنان فرماندهان نظامی و مسئولین ایران نیز در همین راستاست. حسین سلامی فرمانده جدید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سخنرانی خود در ۱۲ ماه مه در نشست غیر‌علنی مجلس ایران اعلام کرد که آمریکایی‌ها یک جنگ روانی عادی علیه ایران می‌کنند. فرمانده سپاه پاسداران در حرکت‌های اخیر نیروهای آمریکایی در منطقه «چیزی غیر‌معمول» ندیده است. رئیس کمیته مجلس ایران در امور امنیت ملی و سیاست خارجی حشمت‌الله فلاحت پیشه نیز ابراز کرد که آمریکایی‌ها «به‌دنبال جنگ نظامی با ایران نیستند و تنها جنگ روانی علیه جمهوری اسلامی می‌کنند». معاون نظامی علی خامنه‌ای و وزیر سابق دفاع ایران، ژنرال حسین دهقان معتقد است که آمریکایی‌ها «نمی‌خواهند و نمی‌توانند عملیات نظامی انجام بدهند» و در عین‌حال عدم تمایل آنها به جنگیدن «ناشی از ناتوانی آنها است».

پشت این عبارات اعتماد طرف ایرانی به اینکه تهدید واشنگتن را تنها تهدید می‌بیند دیده می‌شود. اگر ایرانی‌ها واقعا معتقد هستند که ترامپ نمی‌خواهد با ایران جنگ کند، آنها به وضوح تحریک‌پذیری این رئیس‌جمهور را که اصلا به جلوگیری از جنگ کوشش نمی‌کند دستِ کم می‌گیرند. با کمال تعجب رهبری ایران از مواضع بسیاری از منتقدان کاخ سفید آمریکا پیروی می‌کند. معلوم شده که ترامپ را برای جنگ با ایران بولتون تحریک می‌کند و احتمالا پومپئو که برای تغییر رژیم در تهران تلاش می کند و رئیس‌جمهور نمی خواهد این کار را انجام دهد. چنین عقیده‌ای ناشی از چیست، روشن نیست. تاکنون تهران از اقدامی که بتواند آمریکا را برای آغاز جنگ با ایران تحریک کند،اجتناب می کند. در هر درگیری نظامی با مشارکت نیروهای مسلح متعارف، ایران در برابر آمریکا هیچ شانسی نخواهد داشت. آمریکا ایران را با پایگاه‌های نظامی خود از هر طرف احاطه کرده است (ترکیه، عراق، خلیج فارس، افغانستان) و هزینه‌های نظامی آمریکا دو برابر بزرگ‌تر از همه تولید ناخالص داخلی ایران است. ایران همچنین از «دکترین بازدارندگی نظامی»، مبتنی بر سه احتمال: زرداخانه بزرگی از موشک‌های بالستیک؛ جنگ دریایی نامتقارن در خلیج فارس (به‌ویژه تهدید به بسته شدن تنگه هرمز)؛ رابطه با متحدان ایران در خاورمیانه از‌جمله واحدهای مسلح غیر‌دولتی، پیروی می‌کند. کدامیک از این سه ابزار ایران مؤثرتر هستند، قضاوت درباره آن سخت است. خطرناک‌تر از همه درآمیزی پیچیده آنها است. در هر صورت متحدان آمریکا در اروپا روی این حساب می‌کنند که جنگ با ایران تمامی خاور‌میانه را بیش از یک سال به آتش خواهد کشید. اما چرا تهران به احتمال حمله آمریکا باور ندارد؟