مولانا عشقی برای وطن و زادگاه و مردم خود نه…

به بهانه ی پاسخی بر پرسشی اندرباب   نقد مولانای بلخ  نوشته…

شماره چهارم سال بیست و سوم گاهنامه محبت

شماره چهارم سال بیست و سوم گاهنامه محبت به…

مرور سطحی بر طرح سفارت امریکا که به تلویزیون طلوع…

تلویزیون طلوع یک سرخط خبری متحدالمال دارد که میگوید (…

درکنگینه زبان

جستاری : از دکتر حمیدالله مفید سخن شصت وپنجمین تنوین وکاربرد آن…

کیستی، چیستی، چراستی...؟

نوشته ی محمد عثمان نجیب                           خدا زندان نه دارد یک دوست خوب…

د دوحی د سولې هوکړه، او څو عملي وضاحتونه!

لیکنه:  قاضي نجیب الله جامع۱. د افغانستان د حکومت او…

خیانت نعمت الله شهرانی در تصویب قانون اساسی نتایج منفی…

توصیه ی مهم! محمد عثمان نجیب مقرری آقای ریاض جوان فرمایشی آمده…

پاسخ به برخی سؤالات و انتقادات دربارهٔ سند تحلیلی

عمده بودن محور مبارزهٔ ضدامپریالیستی در مرحلهٔ کنونی به‌چه معنا…

نگاهی به یک حدیث و برگردان یا ترجمه جعلی آن

نوشته دکتر حمیدالله مفید  چندی پیش در برخی از رسانه های…

نه دولت صلح می خواهد و نه طالبان

   نوشته ی : اسماعیل فروغی      جارزدن بی ترس و تشویش رییس…

شام غم در نیمروز

شام سیاه در ادبیات فارسی نمود غم واندوه است .…

عارف بمانید فرزندان وطن

حال دلی به بهانه ی پاسخ گفتن به نامه ی…

ترنم های بی نمکی از من

محمدعثمان نجیب  اشک و‌ خونیم و دود و آتش  اسیریم،  اسیر بی خرد…

دور دوم گفت و گو های قطر مرحلۀ دشوار و…

نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان فقط صلح می خواهند و  صلح…

شمارۀ 13 ماهنامۀ اعتراض

شمارۀ 13 ماهنامۀ اعتراض

گفتار حقوق بشر

چهار گفتار پیرامون حقوق بشر https://youtu.be/X60J3pd4778 https://youtu.be/v1HM0kHX930 https://youtu.be/3BBWSUdYjXs https://youtu.be/ezyTCvbU688

ترامپ استثناء نیست، محصول وضعیت کنونی جهان و آمریکاست 

بیانیه حزب کار ایران (توفان) "اگر انتخابات چیزی را تغییر میداد…

از دریچه ی بی در من

محمدعثمان نجیب  تو شام کدام سخنی تو شعر کدام دهنی نه هم سخنی…

امید و پایداری

رسول پویان صلح امریکا و پاکسـتان بسـی ننگین بُوَد سلطۀ طالب به…

در آستانه ی همایش تسلیمی افغانستان به پاکستان! 

سلیمان کبیر نوری ای وای مردم!  موفقیت تصامیم در دوحه، موفقیت پروژه…

«
»

توطئه علیه سندرز ؛الیگارشی حزبی در برابر بدنه اجتماعی

آیا این بار نیز الیگارشی درون حزب دموکرات بار دیگر راه را بر برنی سندرز خواهد بست و از فردی حمایت نهایی خواهد کرد که حتی جذابیت اش کمتر از نامزد دوره پیشین است؟

توطئه علیه سندرز ؛الیگارشی حزبی در برابر بدنه اجتماعی

نتایج انتخابات مقدماتی “سه شنبه بزرگ” تا حدود زیادی مشخص گردید. “سوپرتیوزدی” در انتخابات مقدماتی کاندیداهای ریاست جمهوری در آمریکا را می‌توان سکوی پرش جهت رسیدن به نامزدی نهایی حزب برای رقابت نهایی دانست.

سوم مارس ۲۰۲۰ یکی از متفاوت ترین سوپرتیوزدی های تاریخ معاصر آمریکا رقم خورد.

جاییکه رقابتی درون حزبی جریان داشت که اگر نگوییم در حدواندازه‌های یک انتخابات کشوری بود اما از لحاظ ارزشی تا حدود زیادی اینچنین بود.

رقابت سه شنبه بزرگ امسال در یادها خواهد ماند.

سه شنبه بزرگی که یک طرفش کاندیدایی قرار داشت که همه افراد صاحب نفوذ سیاسی و اقتصادی حزب پشت سرش بودند و‌در برابر کاندیدایی قرار داشت که نه تنها وابستگی سیاسی‌اش به صاحب نفوذهای سیاسی کم بود بلکه در اقدامی کم‌سابقه تمامی دریافت‌های مالی اش نیز مستقل بود و پول کمپین انتخاباتی اش را حامیانی داده بودند که به شعارها و ایده هایش باور داشتند.

جمع کردن بیش از 40 میلیون دلار پول از حامیان فردی بصورت خرد خرد را، می‌توان در تاریخ انتخابات آمریکا کم سابقه و چه بسا بی‌سابقه دانست.

یک شب پیش از انتخابات در سه شنبه بزرگ، رقیبان “برنی سندرز” به کمک جریان‌های بالا دستی حزب باهم متحد شدند تا برنی را شکست دهند.

انتخابات 2020 آمریکا

اتحاد و حمایت “بوتیجج” و “کلوبوچار” و “بتو اوروک” با “جو بایدن” در کنار نگه داشت “الیزابت وارن” سناتور ترقی خواه ایالت ماساچوست کاملا هدفمند انجام گرفت.

وحدت جناح مرکزگرا و متمایل به راست میانه در حزب دموکرات در برابر سناتور مستقل و سوسیال دموکرات پیش رو تا حدود زیادی موفق عمل کرد اما نتیجه را قطعی نساخت.

پشتیبانی و اتحاد جریان پرقدرت سیاسی و اقتصادی در حزب دموکرات از جو بایدن سبب پیروزی او در 9 ایالت از چهارده ایالت سرنوشت ساز در رقابت انتخاباتی سه شنبه بزرگ شد.

در حالیکه بزرگترین و پرجمعیت‌ترین پایگاه حزب دموکرات، ایالت کالیفرنیا  و ایالت یوتا و کلورادو و ایالت زادگاهش ورمونت را سندرز از آن خود کرد.

 ایالت‌های مهمی چون تگزاس و آلاباما و ماساچوست و ایالت‌های شناوری چون ویرجینیا و کارولینای شمالی را بایدن از آن خود کرد.

بدنه اجتماعی که محرک فعالسازی هر انتخاباتی است بیشتر در کمپین برنی سندرز نقش ایفا کرده است.

این در حالییست که کمیت و‌کیفیت کمپین انتخاباتی جو بایدن به هیچ وجه جذابیت‌های کمپین سندرز را دارا نیست.

حزب دموکرات در سال ۲۰۰۸ پس از عدم قطعی شدن نتیجه برای انتخاب کاندیدای نهایی در سه شنبه بزرگ میان کلینتون و اوباما سعی کرد جاذبه‌های فردی و قدرت ایجاد موج‌های انتخاباتی را مدنظر قرار دهد و در برابر موفقیت هیلاری کلینتون در ایالات بزرگ و موفقیت اوباما در ایالت‌های بیشتر اما کم جمعیت تر رای نهایی را به درستی به باراک اوباما داد و سبب ساز پیروزی نیز گشت.

اما در سال ۲۰۱۶ با گرایش بیشتر به هیلاری کلینتون و با وجود کسب نمایندگان انتخابی بیشتر او،  این بار وی را برگزید.

هیلاری کلینتون با وجود پشتوانه نخبگان حزبی و اقتصادی و حمایت رییس جمهوری نسبتا خوشنام سابق آمریکا (بیل کلینتون) که همسرش بود نتوانست آرای الکترال لازم را برای شکست ترامپ کسب کند.

آیا این بار نیز الیگارشی درون حزب دموکرات بار دیگر راه را بر برنی سندرز خواهد بست و از فردی حمایت نهایی خواهد کرد که حتی جذابیت اش کمتر از نامزد دوره پیشین است یا اجازه میدهد فرد مستقل‌تر و محکم تر دیدگاه هایش را در برابر ترامپ به منصه ظهور گذارد.

توطئه علیه سندرز ؛الیگارشی حزبی در برابر بدنه اجتماعی

هنوز نامزد نهایی مشخص نشده است و نتیجه سه شنبه بزرگ هم برتری قاطع به هیچ کدام از دو نامزد مطرح نداده است؛ چراکه بیش از نیمی از انتخابات کننده ها و بخش عمده‌ای از ایالت‌ها هنوز نظر خویش را اعلام نکرده‌اند اگرچه در آن ایالتها نیز جریانات بالادستی حزب دموکرات تمام تلاش خویش را برای ممانعت از نامزدی نهایی برنی سندرز انجام خواهند داد.