تقبیح جنایت دهشت افگنانه تروریستی در شهر های افغانستان
14 جنوری 2017
افغانستان قربانی تروریسم بین المللی وافغانستان که تراژیدی خونبار آن معلول و محصول مداخله خارجی میباشد ، بمثابه « قربانی تروریسم بین المللی » ، کماکان آماج حملات دهشتبار تروریستان شریر بین المللی قرار دارد .
مراکز تمام باند های دهشت افگن و شرارت پیشه اعم از طالبان و حقانی ، القاعده ، داعش و …در بیرون از افغانستان قرار دارند و این واقعیت که پاکستان نه تنها مرکز تروریسم بوده و دولت آنکشور حامی تروریستان میباشد ، پیگر از کفر ابلیس معروفتر و سکانداران سازمان ملل متحد ، کاخ سید ، اتحاد اروپا و… بدان معترف میباشند.
متاسفانه دور جدید « بازیهای بزرگ » و کشمکش های هولناک جیوپولوتیک رقبای بین المللی ( امریکا ؛ روسیه و چین ) و جنگ های نیابتی قدرتهای رقیب منطقوی ( پاکستان ؛ هند ؛ ایران و سعودی ) و شرکای شان باز هم از مردم ما قربانی میگیرد و افغانستان بخاک و خون کشانیده میشود . بدینترتیب ابتدایی ترین و اساسی ترین حق مردم که همانا « حق حیات » مندرج اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای ناشی ازآن در معرض نا بودی قرار دارد . حوادث تروریستی در روز های اخیر در بغلان ( کارگران ذغال سنگ ) ، شهر کابل ( کارمندان ملکی پارلمان ) ، قندهار و ننگرهار صد ها شهروند ملکی را از حق حیات محروم و ماتم و مصیبت آفریده است.
مطابق به قواعد حقوق بین المللی ( از کنوانسیون های لاهه 1889 م و 1907 م ، کنوانسیون های چهار گانه ژینو 1949 م ، اساسنامه دیوان بین المللی عدالت 1998 م و … تمام این جنایات خونین و هولناک در ردیف : جنایت علیه بشریت ، جرایم جنگی و جرایم ضد بشری تسجیل گردیده است . بشمول پاکستان تمام کشور های که در ایجاد حمام خون در افغانستان سهیم میباشند ، اعضای سازمان ملل متحد بوده و متعهد به رعایت منشور ملل متحد و کنوانسیون ها و مصوبات آن سازمان میباشند . باید این سوال را مطرح نمود که چرا سازمان ملل متحد و اعضای دایمی شورای امنیت آن سازمان که مسوولیت اخلاقی شان در قبال تراژیدی خونبار افغانستان اظهرمن الشمس است ، احساس مسوولیت ندارند ؟ جامعه بین المللی در قبال افغانستان مسوولیت دارد و امریکا قرارداد به اصطلاح ستراتیژیک را ، زیر پا مینماید . در چنین احوال و اوضاع مردم حق دارند آنان را شریک قاتلان خود قلمداد نمایند . به تجربه ثابت گردیده است که حق داده نمیشود و سقوط ارزشها در مقیاس جهانی « دنیایی هابزی » را مستولی ساخته است ؛ باید مردم و نهاد ها و سازمان های مدافغ حقوق آنان متحدانه صدای اعتراض شانرا در دفاع از حق حیات و زندگی ، حفظ و سلامت کشور و حق گذار آن بشاهراه صلح و ترقی بلند نمایند .
با احترام
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا
