پاکستان و ایران حاميان اصلی طالبان و عاملان فاجعه در…

نویسنده: مهرالدین مشید ابراز نگرانی پاکستان و ایران از گروه‌ های…

چند شعر از دارین_زکریا

برگردان چند شعر از #دارین_زکریا شاعر سوریه‌ای خانم "دارین زکریا" (به…

چهار هایکو

ترجمه‌ی چهار هایکو از #توروالد_برتلسن هایکوسرای دانمارکی* توسط #زانا_کوردستانی  آقای "توروالد…

فلسفه هایدگر میان تبلیغ فاشیسم و آنتی کمونیسم

Martin Heidegger(1889-1976)  آرام بختیاری کج فهمی فیلسوفان مذهبی دانشگاهی وطن از هایدگر. چرا…

سفر ملاهبت الله به کابل ؛ نشانه های زوال یا…

نویسنده: مهرالدین مشید نبض زمان و رقم خوردن شمارش معکوس در…

جامعه دین زده چگونه است؟

عبارت از جامعه می باشد٬ که دیندار از دین٬ چون…

نوای خلقِ غمدیدهء بغلان!

امین الله مفکر امینی       2024-13-05 آسمـان گرفته سخت برما، زمیــــن از سوی…

تنهایی و غربت شناخت نامه ی تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دیگری از تنهایی و غربت روایت تبعید یعنی…

دست یاری 

بر بلای سیل بغلان مبتلا است  ساکنان اش زین مصیبت در…

تجلیل از روزمادردرکشورشاهی هالند

بتاریخ 12می سالجاری درشهرارنهم کشورشاهی هالند محفل باشکوهی ازسوی شوراي…

بجنبید ایکه خود ها، حامییان حقوق بشرخوانید!

امین الله مفکر امینی       2014-13-05! ندانم چطور گویم ویا به تصویر کشمدردوناله…

اینجا بغلان است، آدمیت را سیل برده است!

سیامک بهاری “ما نه غذا داریم، نه آب آشامیدنی، نه سرپناه،…

خشم سیلاب

رسول پویان خانه و باغ و زمین و روستا ویران گشت خـشـم…

 قاضی ی شهر شرف

محمد عالم افتخار مال تاجـر غرق دریا گشـته بود تاجر آنجا محوِ…

خیزش های مردمی نشانه های شکست طلسم وحشت طالبانی

نویسنده: مهرالدین مشید تبعیض، حرمت شکنی و استبداد کار نامه ی…

مادر

ای مادر من فرخ و آباد بمانی پر خنده به لب…

چند شعر کوتاه از زانا کوردستانی

انتظارم، بوی سیگارهای زر گرفته... و روزهای تلخِ نیمه سوخته میان بغض خاموشت…

جنگ قدرت ها

رسول پویان جنگ قـدرت ها دل زخمین وخونین آورد جـای صلح و…

افراطیت پادزهر خیانت رهبران اسلام سیاسی و یا شکست مبارزات…

نویسنده: مهرالدین مشید علل و عوامل یا چگونگی و چیستی باز…

زبان آریایی یا آریویی چی شد؟

نوشته: دکتر حمیدالله مفید ——————————— زبان بازتاب خرد آدمی است و انسان…

«
»

تر څو به هوا ګزوو؟

په دې کې شک نشته،چې سولې ته د رسېدو لپاره باید له هر اقدام او ګامه ملاتړ او هرکلی وشي،خو ښه خبره دا ده،چې د سولې لپاره پر اصولي او نورو معقولو لارو فکر وشي.

حکومت مو کله د سولې مشورتي بورد جوړوي،کله د سولې وزارت په اړه فکر کوي،کله د سولې مشورتي جرګې نه د حل لار غواړي او کله بیا یو او بل هېواد ته ځولۍ غوړوي،چې د سولې ګلونه پکې واچوي.
بل لور ته د سولې پسې لالهاند ځوانان له هلمنده تر کابله او بیا نورو ولایتونو پښې تڼاکې کوي او له وسله والو غواړي،چې سوله وکړي.
کله مو سیاسیون مسکو ته وردانګي،کله بیا د قطر هوا یې په زړه لګي،چې ګواکې سوله راولي خو دا،چې ولې دغه غږونه نه اورېدل کېږي او د خلکو هیلو ته مثبت ځواب نه ویل کېږي؛ بېلابېل دلیلونه او لاملونه لري.

لومړی دلیل یې دا کېدای شي،چې موږ نړیوالې اجماع ته رسېدلي یو،خو کورنۍ اجماع ته مو سم کار ندی کړی.

دویم؛ موږ بې پلانه مخ ته ځو او هرڅوک،چې د سولې نغاره ډنګوي څڼې ورته غورځوو.

دریم؛ فکر کوو،چې جګړه بین الافغاني ده او بهرنیان د اور لمبو ته پوکي نه ورکوي.

څلورم؛غلطو آدرسونو ت ځولۍ غوړوو.
پنځم؛ په حکومت کې د ننه ځینې کړۍ په سوله کې خپله بقا په خطر کې ويني.

د یادو مواردو ترڅنګ ښایي لسګونه نور عوامل وي،چې که موږ هرڅومره سولې ته نږدې کېږو؛ د دوی له امله مو برعکس له سولې سره واټن ورځ تربلې زیاتېږي.

د سولې په برخه کې زموږ ډېری ښکېل کسان د بنسټیز فکر پر ځای هوا ګزوي او د هغو هېوادونو له د سولې تمه لري،چې یا خو د افغانستان له سولې او جګړې لیري دي، یا ډېر اغېزناک ندي او یا هغه هېوادونه دي،چې یوازې پر کنفرانسونو بسنه کوي او نوره ګټه یې څوک نه احساسوي.

تاسې ولیدل،چې په بېلابېلو هېوادونو کې د افغانستان د سولې په تړاو غونډې او لیدنې کتنې وشوې،سفرونه وشول او وعدې ورکړل شوې،خو عملاً مو یي پایلې و نه لیدې.

ښایي ځينې کسان په دې اند وي،چې د افغانستان څلوېښت کلنه کشاله په یوې یا دوو غونډو او لیدنو نه حل کېږي،پرېږدئ چې دا لړۍ دوام وکړي؛ خو زما په اند له هغو هېوادونو سره،چې د سولې په برخه کې د یوه نخود په شان هم اغېزمن نشي تمامېدی د سولې په برخه کې د مرستې غوښتل به هېڅ ګټه و نه لري،بلکې برعکس دوی به په سیمه کې د یوه ځواک په توګه د ځان مطرح کولو په خاطر له دغو لیدونو او خبرو اترو ګټه پورته کړي او افغان ولس به لا هم د جګړې په اور کې سوځي،چې پاکستان او ایران پرې تېل ورشیندي.

د پاکستان او امریکا ترینګلیو اړیکو ته کتو،چې د پاکستان د انزوا او پر دغه هېواد د فشار لامل هم شوې دي، د پيسو ارزښت یې هم د پخوا پرتله رالوېدلی دی او یو ډالر په ۱۵۴ کلدارو تبادله کېږي؛ د دې ترڅنګ له خراب اقتصادي وضعیته هم سر ټکوي.
په دغسې وضعیت کې په کار خو دا وه،چې له دغه فرصته په استفادي د امریکا لخوا پر پاکستان فشارونه لا هم زیات شوې واي.

د وسله والو طالبانو دفترونه په پاکستان کې دي،د کوټې شورا یې په ښکاره ترهګریز فعالیتونه کوي،خو موږ لا هم له چین،قطر،ازبیکستان،ترکمنستان او…هېوادونو څخه هیله لرو،چې د سولې په برخه کې معجزه وښيي او د جګړې له شره مو خلاص کړي.

دې په ځای،چې په نورو هېوادونو سرګردان یو او د سولې کجکول مو په غاړه اچولی؛ باید نړۍ پر ځای پاکستان باندې د لا زیاتو فشارونو زمینه برابره کړو،چې بیا به هم چین،هم سعودي او هم د دغه سرطاني غدې نور ملګري سولې ته رښتینی کار وکړي.

همدا پاکستان د هغو دریو هېوادونو په کتار کې و،چې د وسله والو طالبانو امارت یې په ډېره لېوالتیا او بېړه په رسمیت وپېژنده او د وخت لومړۍ وزېرې بېنظیر بوټو په خپله اعتراف وکړ،چې وسله وال طالبان د دوی په لاس جوړ شوی جریان دی.
نو له همدې امله پر پاکستان فشار راوستل به دغه هېواد اړ کړي؛څه،چې کرلي هغه په داسې شکل و رېبي،چې افغان سولې ته ګټه ورسوي او ولسمشر غني کولای شي پاکستان ته په خپل کېدونکي سفر کې په دغه هېواد کې له جاري وضعیت څخه په استفادي؛ پاکستان ته له کوم ځانګړي امتیار ورکولو پرته خپلې غوښتنې مطرح کړي.

ایران هم،چې د وسله والو دویم کور بلل کېږي تر سختو شرایطو او بندیزونو ساه وباسي،خو په عین حال کې د خپلو موخو ترلاسه کولو او پر امریکا د فشار راوړلو په خاطر د وسله والو تجهیز ته په پټه ټټر وهي.

موږ د کافي اسباب په اختیار کې لرو،خو سم مدیریت او کورنۍ اجماع ته اړتیا ده،چې له دې موکې لویه استفاده او ښه لابې وکړو؛ترڅو د سولې هڅې مو اغېزمنې ثابتې شي،او دا دوه ګاوندي په خپل رنګ کې کوټ کړو؛غیر له دې په هر در سر ور د ننه کول به هېڅ ګټه و نه لري.

 لیکنه: خوشحال آصفي