بیچاره برزیل!
همانگونه که پیشبینی میشد، برزیل بهسوی آیندهای نامطمئن سرازیر شد. با انتخاب کردن ژایر بولسونارو با ۵۵/١ درصد آراء، خلق برزیل دریچه دیکتاتوری نظامی را بر روی نیتهایی گشود که انسان را به لرزه درمیآورد. او که قول داده است برزیل را از آنچه او «مطرودین سرخ» مینامد پاک کند، میرود که وسیعترین کشور آمریکای لاتین را بهمدت چهار سال رهبری کند.
و این چهار سال برای تمام کسانی که با نامزدی کاندیدای راست افراطی مقابله کردند، طولانی خواهد بود. مبارزین سندیکایی، مردمی و همچنین اقلیتها و البته تنگدستترینها. بولسونارو مظهر کامل ملیگرایی به حد افراط و همچنین طرفدار فرالیبرالیسم است. بیهوده نیست که بازار مالی برزیل با اعلام نتایج انتخابات خوشنودی خود را بیان داشت و «فرهیختگان» اقتصادی این کشور پشتیبانی خود را از بولسونارو اعلام نمودند. و چه بگوییم از رسانهها و مسئولان حکومتی که امروز از انتخاب شدن بولسونارو ناراحتند ولی تا دیروز کوچکترین اشارهای به زندانی شدن لولا و از کار بر کنار کردن دیلما روسف نمینمودند.
با بولسونارو متحد واشنگتن و دونالد ترامپ، دیگر برزیلی در بطن بریکس (همکاری کشورهای برزیل، روسیه، هندوستان، چین و آفریقای جنوبی) که امیدی به یک دنیای چند قطبی میداد، وجود نخواهد داشت. و همبستگی برزیل با کشورهای آمریکای لاتین و تمام فرآیندی که برای همکاری با کشورهای پیشروی این قاره برپا شده بود، ناپدید خواهد شد.
امنیت یکی از مسایل عمده کارزار انتخاباتی بولسونارو بود. و جای هیچ شکی نیست که این تم طی چهار سال آینده نیز جزو مسائل عمده حکومتی خواهد بود. درواقع، بولسونارو میخواهد دارودسته تبهکاران را که در حلبیآبادهای برزیل حکمفرمایی میکنند، قلعوقمع کند. ولی این مهم نه با اجازه حمل سلاح به شهروندان و نه با اجازه دادن به پلیس به کشتن تبهکاران حل میشود. با این راهحلهای افراطی، بولسونارو خطر به آتش کشیدن کشوری را موجب میشود که در آن سالانه نزدیک به ٦٠هزار قتل رُخ میدهد.
از طرفی، فرناندو حداد، نامزد حزب کارگران، نباید از کارزار انتخاباتی خود خجالتزده باشد. این کارزار که دیر آغاز شد به حداد امکان برگرداندن منحنی نتایج را نداد. او بر روی کارنامه اجتماعی حزب کارگران تکیه کرد که تحت رهبری لولا و دیلما روسف به میلیونها انسان امکان داد از تنگدستی بیرون بیایند. فرناندو حداد در اعلامیهاش درست پس از پایان انتخابات، از حکومت جدید خواست که به خواسته رأیدهندگانش یعنی به دموکراسی، احترام بگذارد. دموکراسیای که از این پس لرزان خواهد بود.
