حاصل موعظهّ خواجه عبدالله «انصاری »

مولانا داکتر محمد سعید « سعید افغاني » در امر…

طبیب بګو مرض ام چه وچاره ام چیست؟ 

نوشته :الحاج سمیع الدین  سعید افغاني سخن چند در مورد شخصیت…

صفحه ای از کتاب سینوهه پزشک فرعون

جلد دوم -ص 132 نویسنده : میکا والتاری مترجم:  ذبیح اله منصوری  وقتی…

فلسفه کانت،-انتقادی،روشنگر،اخلاقی

kant, immanuel 1724-1804 آرام بختیاری نبوغ فیلسوف بورزوایی، و یک جمله از…

پیدایش وادامه ای افراط گرائی در افغانستان 

میرعنایت الله سادات               …

گزینش نیرو از داخل یا بیرون سازمان

در هر نخستین طرح کسب و کار یک سازمان نو…

امید حکومت مشارکت ملی قربانی تجربه های ناکامی حکومت وحدت…

نویسنده: مهرالدین مشید در این تردیدی نیست که در این جهان…

«نمی‌ خواهم که دیگر یک انسان باشم!» 

محمد عالم افتخار                   (مقدماتی بر تئوری های پسا کرونایی ـ 4) برخ…

عدم همکاری صادقانۀ اسلام آباد باکابل سبب نگرانی واشنگتن…

نویسنده: مهرالدین مشید زمان پیوستن کشور های همسایه به کاروان مصالحه…

عید درقرنطین

 نوشته : نذیرظفر ای یار در قر نطـــــــین عید شما مبارک ای…

رکود اقتصادی بزرگ‌تری در پیش است

نورئیل روبینی/ آمادور نویدی اگرچه هیچ‌گاه زمان خوبی برای یک بیماری مُسری…

عید در پهنه دود و آتش

در ا نتظار عید م ،   اما   نمی …

داستان «جلای وطن»

نویسنده «عبدالله حسین»؛ مترجم «علی ملایجردی» عبدالله حسین (-1931) زمانی که…

عید آزادی وطن

رسول پویان عیدسـت تا که دل بـه دل گفتگو کند یک بوسـه…

عید تنهایی

عید ما عید کرونایی بود  عید فکر و عید سودایی بود در…

شعار های ناهمزمان با مرحله رشد جامعه

بیژن باران  من به ویژه نسبت به هر فرد روسی…

سروده ای طنزی برای رهبران جهادی بنام!

امین الله مفکر مینی 2020-08-05 با این همه جد…

آیا سرمایه‌داری از پیامدهای پاندمی کووید ـ ۱۹ جان به‌در…

نویسنده: بهمن آزاد برگرفته از : شماره ویژهُ «مانیفست صلح» ارگان کمیتهٔ…

سخاوتمندان نابکار

نویسنده: میترا تهامی در سال ۲۰۱۵، به‌دنبال اعلام جرم پزشکان هندی علیه…

واکسن‌ها و بنیاد گیتس

برگرفته از : کانال تلگرام مجله «دانش و مردم» مدافعان جهانی سلامت…

«
»

بيا ويران نماييم و در اين كشور شر اندازيم

بيا ويران نماييم و در اين كشور شر اندازيم
هر آن قوم و تبارش را بجان ديگر اندازيم

اگر كس قد بر افرازد ، كند ايراد ، زند حرفى
ورا در دست جانى يا به گير قلدر اندازيم

شراب ارغوانى را ز خون هم وطن نوشيم
همه دار و ندارش را به جيب جمپر اندازيم

زن مظلوم ميهن را بسوزانيم، كنيم سنگسار
به كلك و بر گلوى هر زن خود زيور اندازيم

اگر خواهى كه گردى انج و منج و صاحب مكنت
وطن را در بدر سازيم، به هر سو محشر اندازيم

چنين فرصت مده از دست و آنرا مغتنم بشمر
كه با غارت بساطى پهنى از مال و زر اندازيم

اگر راهى نبود و يا ز بهر ات عرصه تنگ آمد
بيا خود را به پاى هر كى ، حتى كافر اندازيم

بيا كاين گل فشانى ها به شان ما نمى زيبد
بجاى گل زن و مردش بيك چاه و جر اندازيم

وطن در قهقرا از حرص خود بردند يكسر “واعظى”
“بيا كاين داورى ها را به پيش داور اندازيم”

شگوفايى و آسايش نمى خواهند به كشور هيچ گاه
چو “حافظ” پس بيا خود را به ملك ديگر اندازيم

زبير واعظى