زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

فدرال خواهی و هویت خواهی

در کنار فدرال خواهی درین تازگی ها پسوند دیگری بنام…

 ضرورت و اهمیت ادغام سیاسی در افغانستان

رویکردی تحلیلی به مشارکت سیاسی و تعامل مدنی نور محمد غفوری عصاره دقیق…

افغانستان معاصر و بازتعریف هویت ملی پس از فروپاشی دولت

 نویسنده: مهرالدین مشید     افغانستان معاصر یگانه کشوری در جهان است که…

یار در پیری

نوشته نذیر ظفر12/30/25سفیدی  يى که  به زلفان  یار  میبینمشکوفه  هاى…

هستی، بود و است !

امین الله مفکر امینی                        1015-22-12! بهشتِ این دنیا را مفروش به نسیــــه…

از روایت سازی تا مهندسی نفوذ و تاثیر گذاری بر…

 نویسنده: مهرالدین مشید     سفید سازی، معامله و مهار؛ الگوهای نوین تعامل…

د ارواښاد سمیع الدین « افغاني » د پنځم تلین…

نن  د ارواښاد  سمیع الدین « افغاني »  چې  د…

از نیم قرن دست آلودگی بیگانگان

باید درس عبرت گرفت ! افغانستان در جغرافیای موجود جهان از…

به پیشواز شب یلدا

دوباره نوبت دیدار یلداست شب برف است و یخبندان و سرماست دگر…

«
»

برای جوانانی که به تفکر اخوانی گری روی می اورند

درین روزهایکه نبض سیاسی کشوربافعالیت آغای خلیل زاد،حوادث تروریستی قندهار وهلمند واجرای انتخابات شورای ملی در طپش است عکسهای یادگاری دوستانه برخی سر کردگان قبلی جهاد در فیسبوکها به نشر میرسد که با جنرالان امریکایی گرفته اند ،مصافحه میکنند وباتبسم وتملق دربرابرانها می ایستند ودست دوستی می فشارند.
انها بارهادرصحبتها وبیانیه هایشان جنرالان کفاررا دوستان شان خطاب کرده اندوتا سرحدیکه اگر قوای کفر در افغانستان نباشد رخت هجرت میبندند.
اینکه بیگانگان کفر اند وغیره از نگاه روابط بین الملل معیارنسیت ،حادثات زیادی درجهان رخ داده که کشورها صرفنظر از نوع عقیده ومذهب به کمک اقتصادی وحمایت نظامی یکدیگر شتافته اند وازین دیدگاه اگر بر معیار های منشور سازمان ملل متحد برابر باشد حرفی وجود ندارد. امااینکه از دیدگاه دین مبین اسلام چنین امری مجاز است یاخیر بحیث یک سوال میتواند مطرح بحث قرارگیرد.
خداوند “ج” در سوره مبارکه المائده چنین می فرماید :
“یایهالذین امنو لاتتخذوالیهودوالنصری اولیاء بعضهم اولياء بعض. ومن يتولهم فانه منهم ط ان الله لا يهدي القوم الظالمين .”
ترجمه: “ای مومنان دوست نگیرید یهود ونصارا را بعضی ایشان دوست بعضی اند وهرکه از شمادوست دارد ایشان را پس هر ایینه او ازجمله ایشان است. هر ایینه خداوند راه نمی نماید گروه ستمکاران را” ترجمه حضرت امام شاه ولی الله محدث دهلوی “رح”.
بنانگذار خانواده مجددی حضرت امام ربانی مجدد الف ثانی “رح” در مورد روابط مسلمانان با کفار مینویسند : ” اهل اسلام ماموراند به عداوت کفروتشدد نمودن برایشان.” (مکتوب ۲۳ صفحه ۶۰).
درمکتوب صدوشصت و سوم صفحه ۴۳ مینگارند : “… اسلام وکفر ضد یکدیگر اند . یکی موجب رفع دیگر است . احتمال جمع شدن این دوضد محال است وعزت دادن یکی را مستلزم خواری دیگر است . حق سبحانه وتعالی حبیب خودرا علیه الصلوه والتحیه می فرماید: “یایهاالنبی جاهدواکفاروالمنافقین واغلظ علیهم. پس پیغمبر خودرا که موصوف به خلق عظیم است به جهاد کفر وغلظت(درشتی) امر فرمودومعلوم شد که غلظت باایشان داخل خلق عظیم است پس عزت اسلام درخواری کفرواهل کفر است کسیکه اهل کفر را عزیزداشت اهل اسلام را خوار داشت.”
ایا همینطور نیست؟ سران جهادی که با پذیرایی های باعزت وحرمت وتملق از جنرالان امریکایی درمنازل ودفاتر شان استقبال میکنند طی ۱۷ سال اخیر مستوجب ذلت مردم مسلمان افغانستان نشده اند ؟ ذلت ناموس،ذلت وخواری زندانها،قتلها وشکنجه ها؟

طبق همه صراحتهای قرانی اینها خود گروه ستمکاران نیستند؟ ایا اینها برای تحقق پلانهای استعمار طی ۵۰ سال اخیر دوست وهمکار کفر نبودند؟
ایا با این خدمتگذاری کشوررا بویرانه وگورستان ملیونها مسلمان افغانستان مبدل نکردند پس چه شد “خلق عظیم “پیشوای بزرگ اسلام؟ این همه ستمکاری است وانها همه ستمکاران اند.
اگر گویند که ما بخاطر دفع دشمن به ایشان پناه برده ایم ایا جانب مقابل شما باعین شعارهای شما نمی جنگند وان اعمالی راکه شما درجنگ نیابتی مرتکب میشدید نمیشوند؟ انفجار،قتل،راکت پراگنی، ترویج جهالت ،سوختاندن مکاتب،کلنیکهاوویرانی پلها وتخریب سرکها وراها ؟
پس چرا خودرا بدامن کفر انداخته ایدوباعث خواری اسلام میشویددرحالیکه به خود لقب مجاهد راه اسلام را داده اید واز فرازمنابر وعقب تربیونها با قرینه سازی های دروغین وخود پرداخته ، تقبیح چور وچپاول ادمکشی ،ویرانگری وخیانت های ملی را کفر قلمداد میکنید درحالیکه ازین بخش کلام الهی طفره میروید وتا کنون هیچکدام تان از ان ذکر نکرده اید.
جوانان باید علاوه بر شناخت اعمال تان به شناخت انفس وتفکر درونی دروغین اسلامی تان پی ببرند تا بشتر ازین گم گشتگان وادی های تقلب ودروغ اسلام نمایی شما مسلمان نما ها نگردند.