رنه ډکارت

دی د پنځلسمې پېړۍ یو فرانسوي فیلسوف، ریاضی پوه، فزیک…

ماکسیم گورکی

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده‌ی کلاسیک ادبیات روسیه و شوروی، نویسنده‌ی برجسته‌ی…

جنگ‌های ژئوپلیتیک و فروپاشی عقلانیت سیاسی در جهان معاصر

نویسنده: مهرالدین مشید فاجعهٔ فکری و سیاسی در پرتو منطق ساختاری…

آمریکا و سیاست بیطرفی افغانستان

سیاست بی‌طرفی افغانستان برخاسته از موقعیت جغرافیایی آن است ،…

شرم و حیا

بزرگانِ اهلِ عرفان و تصوف، در بابِ حفظِ شرم و حیا بسیار تأکید نموده‌،  آن را بلند ترین درجه…

منطق سود و ویرانی: تحلیل مارکسیستی جنگ و استثمار در…

 تقابل کثرت‌گرایی و واقعیت طبقاتی درحالی‌که نظریه‌پردازان کثرت‌گرا (پلورالیست)، جامعه را…

جمهوریت در افغانستان؛ پروژهٔ گذار یا قربانی فساد و بی‌کفایتی…

نویسنده: مهرالدین مشید زوال جمهوریت؛ پروژه های زیربنایی و بازی های…

ژان پل سارتر

دی فرانسوي فیلسوف، ډرامه لیکونکی، ناول او رومان لیکونکی، ژوند…

پسا مدرنیسم؛ حامی عوام، منتقد نخبگان. 

postmodernism. آرام بختیاری  پست مدرنیسم؛ نه آتش به اختیار، و نه حیدر…

واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

«
»

باید مغرض خلک وپیژنو

د مولانا داکتر محمد سعید  « سعید افغانی » لیکنه

په اجتماعي  ژوند کښی  دخلکو  پیژندنه نهایت ضروری ده او دا ځکه چه په خلک کښی  داسی خلک شته ، چه خلک غولوی او په دغه لیاره کی  پوره مهارت لری .

هغه جوامع چه په خلکو کښی ئئ د ښو او بدو خلکو د پیژندنی ذهنیت زهیر او ضعیف دی، حتمٲ هلته  اجنبي لاسونه په مختلفو هیلو سره کار کوي او د عمومي  تباهي وسایل زیاتوي .

هغه اقوام او ملل چه ترننه پوری د استعمار او استثمار  په لوبه کی  گیر پراته دی،  د هغو ی یوازنی علت هم دادی  چه د خپل او  پردی د توپیر کولو قواوی ئی  زهیری دي او بل  داچه  که  څه هم چال ، فریب او غولول گناه او اځلاقي جرم دی. مگر؛ شته دی داسی عناصر چه د خپلو شومو مطالبو د پاره د دی ډول  گناه او اخلاقي  جرم ،  هیڅ کوم خیال نه ساتی .

حضرت محمد ( ص)  فرمائئ :  د قیامت په لوی ورځ  کښی  به خائینان او غداران په غټ شرم  مبتلای او خلک به دوی په دیر سخت وضعیت او رسوائی کښی وینی .

دوی به  د دغی رسوائی  په واسطی  سره ، خلک پیژنی  چه په  دنیا کی ئی  په ډیر عاملیت  سره  د غولولو ، فریب ورکولو او خیانت کارونه کول .

هو : دوی به خپل تورکارونه سپین معرفی کول او دخلکو په افکارو او عقیدو به ئی د ناوڔو مقاصدو ترلاسه کولو دپار، سلطه پیدا کوله .

واقعٲ هغه کسان چه  خلک غولوي او د خپلو ناوړو مقاصدو او اخلاقي او اجتماعي  تباهیو دپاره ئی  استعمالوی ،  د اجتماع  دپاره بد او مخرب عناصر دی ؛ کوم  چه د ډیرو بدبختیو او پسمانیو  موجب کیږی. دارنگه عناصر یاید خلک وپیژی اودوی ته دا موقع  ورنه کړی چه څوک د دوی په سرنوشت  طفلانه لوبی  وکړی .  

متاسفانه چه  د بشر په تاریځ  کښی داسی عناصر څه د پردیو د استعمال په وجه او څه د خلکو د ساده ټوب له امله دیری وران کاری کړی او خلک ئی  د ډیرو بدبختو سره مواجه  گرځولي  دي .

دا هغه خلک دی چه متاسفانه په خلکو کی ئی  ځان  پوه او عالم معرفی کړی وي او خلک ورته د پرهیزگاری عقیده  لری ، مگر؛  دوی دننه بل رنگه وي .                                              

دوی ته  خلک د دینداره ښه سڔی ټوب عقیده لری ؛  خو دارنگه خلک  کله کله  د لباس او جامو په اسطه حقایق سرچپه کوي  او دیو څو غلط  مقصد په وجه د خلکو دقت او توجه ځان ته اڔوی.

زه  دانه وایم  چه په دغه  قواره ټول خلک  مغرضان  دی .  زما  دا مقصد نه  دی  چه هر چا  چه عبا، قبا ، لباده ، عمامه ، چلتار ، لویه  شنه امسآ ، او اوږدی تسبی ئی  در لودی هغه  به مغرض وي.  نه خیر!!  داسی وینا هم په کلی طور سره غلطه ده . بلکه  ښه سڔی ټوب  د زڔه کار دی او د دښو احسن اعمالو په کولو سری مینځ  ته  راځی .

ښه سړی ټوب یوازی په  گیری کښی  نه دی ، اونه هم په سپینه پکړی او اوږدو جامو کی دی !! بلکه ښه سړی ټوب د ځان  په اصلاح  کښی  او د خدای ( ج ) او د خلکو د حقوقو د پیژندلو  او د خیر غوښتلو محصول دی  چه په ښه نیت ، اراده او اخلاص  د بشر د سعادت ، ترقي او تعالي  په لیاره کښی، اوسي .

ښه خلک د خلکو سره په روان چال او چلند کښی معلومیږی نه دا چه هیڅ نه کوی او نه د خلکو د کارونو طرفدار وي.

ښه خلک هغه دی چه خلک ئی دلاس او ژبی د ضرر څخه په امن کښی وي او د چا مالونوته ئی سترگی نه وی پټی کڔي .

هغه خلک واقعٱ ښه خلک دي چه د خلکو سره مینه او محبت لری او د جامعی او د وطن د خدمت په لیاره کښی  د حیات تر آخره رمقه پوری سعیه او کوشش کوي .

هغه کسان واقعٲ ښه خلک دی چه وسعه ئی رسیږی مگر؛ چاته ضرر نه رسوی او سره له قدرته د چا مال نه خوری اونه په چا ظلم کوي .

هغه خلک رښتیا ښه خلک دی چه د خلکو په تکلیفونو او مشکلاتو  ځوریږی او تر څوئی  قدرت رسیږی د خلکو سره په لاس ، ژبه  او مال کی  فقط  او فقط خدائی ،  مرسته او معاونت کوي .

نو په دی  اساس که چیری دارنگه خلک ، که خلک دوست وگڼی او د دوی په خبر و عمل وکڔي  او یا دوی ته د خدمت په لیاره کښی وسایل برابر کړی ؛ حق او لیاقت لری.                         خلک باید ښه متوجه اوسی چه د ښو او بدو خلکو په پیږندلو کښی خطا نشي  او کوښښ  وکڔي چه د هرچا په خبرو ونه غولیږی .

زه پدی لیاره کښی یو سلسله  تجربه لرم، ځکه ډیر داسی خلک می لیدلی چه دوی په غوڔو خبرو او چالونو سره، خلک تباه کوي او له دغی لیاری څخه د دښمنانو په گټه کارونه کوي .

ما ډیر داسی خلک لیدلی چه د خپلی غلطی خبری د تائید  د پاره له ځانه د حضرت حق جل جلاله او د ده د مقرب رسول په وینا  دلیل نیسی  او یا  د نورو پیغمبرانو او اصحابو  اقوال  د خپل تائید  د پاره راوڔی.  خو حقیقت هغه نه وي او دوی په دروغو سره د ناپوهانو افکار خرابوی او په ډیر سپین سترګی ؛ حتی په پاک الله او دهغه پیغمبرانو باندی هم دروغ وائی .

ما ډیری داسی  ویناوی په  مجالسو کښی اوریدلی دی  چه په خدای (ج)  او پیغمبرانو  د دروغو  حواله ورکڔل شوی ده . که څه هم ما اکثرٲ صرفه نه ده کڔی او په همغه مجلس کی می  پری رد کړی  ده ، مگر ؛  ځینی داسی هم شوی ده  چه د فتنی او فساد په وجهی غلی  شوی یم او څه می ندی ویلی  او داځکه چی  بله چاره می نه  وه ، مگر؛ په زڔه کښی  ډیر خفه شوی یم  او  د داسی تباه کارانو په حال می تاسف کڔی او د ځان سره می وایلی :

کاش : د انسان  زړه لکه دهغه  قهواره غوندی ، ښکاره وی ؛  ترڅو مغرض  خلک چه  د فتنی ، فساد  او د بشر د تباهی  موجب ګرځي ، وپیژندل شي .

سعید افغاني

د جدی ۲۲ مه ، د ۱۳۴۴ هجري شمسي کال ــ  ننگرهار   

ترتیب کوونکی :  برهان الدین « سعیدی »