باشگاه بیلدربرگ
رؤسای جمهور عروسکی و سینه چاکان انتخابات «آزاد»، «سالم» و «شفاف» بورژوایی
ا. م. شیری
۲۶ خرداد- جوزا ۱۳۹۳
بگزارش خبرگزاریها، روز ۲۴ خرداد- جوزا (۱۴ ژوئن)، دور دوم انتخابات ریاست جمهوری افغانستان تحت تدابیر شدید امنیتی، زیر نظر ۱۸۰ هزار نیروی مسلح برگزار گردید.
پیشتر، در تاریخ ۲۵ ماه مه (۴ خرداد- جوزا)، نئوفاشیستهای اوکراین اولین انتخابات «آزاد»، «سالم»، «شفاف» خود را بعد از کودتای پیروزمند آمریکائی- اروپایی در کییف برگزار کرده و پطر پاراشنکو را بعنوان رئیس جمهور خود برگزیدند.
دو هفته پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اوکراین، در مقاله «… هم اسلحه، هم فاحشه، هم مواد مخدر، یا پطر پاراشنکو» آمده است:
«صرفنظر از میزان مشارکت مردم در انتخابات ریاست جمهوری اوکراین در روز یکشنبه (۲۵ ماه مه)، نتیجه آن، به باور عمومی، از پیش مشخص شده است: پاراشنکو، فرد مورد علاقه آمریکا را رئیس جمهور اعلام خواهند کرد».
http://www.hafteh.de/?p=69065 http://eshtrak.wordpress.com/2014/05/25/
حتی کمتر از دوسال پیشتر از آن، در پائیز سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) ایالات متحده آمریکا طی یک انتخابات «آزاد»، «سالم» و «شفاف»، باراک اوباما، نماینده «حزب دمکرات» آمریکا را برای بار دوم بعنوان رئیس جمهوری انتخاب کرد.
یقینا، دفعه بعد در سال ۲۰۱۶، نماینده حزب جمهوریخواه را «انتخاب» خواهند کرد.
…
…
اصلا جای شگفتی ندارد. جهان تا کنون شاهد برگزاری بسیاری از این نوع انتخابات «آزاد»، «سالم» و «شفاف» که نتایج آنها را چند محفل بسته صهیونیستی- فراماسونی از پیش تعیین کرده اند، بوده است و بعد از این ها هم شاهد برگزاری انتخابات زیادی از این دست خواهد بود.
محافل مخفی مافیایی با کاربست ابزارها و روشهای مختلف جعل اطلاعات و اخبار، جوسازی، ایجاد فضای وحشت، تشویش، نگرانی و توهم در جامعه، هیولانمائی نامزدهای انتخاباتی ترقیخواه یا نسبتا نزدیک به رأی دهندگان، اعلام نظر «اکزیت پـُل» قبل اعلام رسمی نتیجه انتخابات و… و در مجموع، با کمک «امدادهای غربی» فرد معتمد خود را به کشورهای مختلف تحمیل می کنند.
این مدعا در رابطه با ایران، بخصوص بعد از انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۴ بسیار محسوس بود. فراموش نکرده ایم که پس از پاسخ سخت رأی دهندگان ایرانی به «عالیجناب» نئولیبرال در این انتخابات و متعاقب آن، با روی کار آمدن دولت نهم و سمتگیری آن به سوی بسط و توسعه مناسبات سیاسی، اقتصادی، بارزگانی با کشورهای گروه بریکس، پیمان همکاری شانگهای و کشورهای آزاد آمریکای لاتین، رسانه های تحت کنترل محافل مافیائی بهمراه همه سیاستمداران عروسکی غرب و عمله و اکره ظاهرا ایرانی آنها، تمام توان و قدرت خود را در جهت ایجاد فضای رعب و وحشت و توهم در جامعه ایران بکار گرفتند. در فضای ایجاد شده، بخصوص در فاصله سالهای ۱۳۸۸- ۱۳۹۲، بموازات تهدیدات مستمر نظامی (همه گزینه ها روی میز است)، تشدید فشارهای سیاسی- تبلیغاتی و تحریمهای ضدانسانی علیه کشور و مردم ما، این ایده را به اذهان عمومی القاء کردند که گویا انتخاب نماینده خط و مشی نئولیبرالی «عالی جناب»، تنها راه حل «مشکلات» ایران با غرب است. روی کار آمدن دولت یازدهم بریاست شیخ حسن روحانی در نتیجه انتخابات خرداد سال ۱۳۹۲، بی شک، نشانه آشکار موفقیت «امدادهای» محافل بسته غربی در ایران می باشد.
یکی از این محافل بسته باشگاه بیلدربرگ است که از زمان تأسیس خود توسط نازیها، خانواده های سلطنتی اروپا و یکسری عناصر و عوامل صهیونیستی- فراماسونی در سال ۱۹۵۴ تا کنون به انتصاب مخفیانه نخست وزیران رژیمهای سلطنتی و رؤسای جمهور عروسکی و تعیین دستورکار جهانی مشغول است. رجوع شود به «بیلدربرگ- ۲۰۱۴. کار و مردم» در این نشانی ها:
http://www.hafteh.de/?p=69929، https://eb1384.wordpress.com/2014/06/05/بیلدربرگ-۲۰۱۴-کار-و-مردم-2/
با این وصف، اگر مردم اغلب کشورهای جهان هر ۴ یا ۵ سال یکبار با بهره مندی از «دمکراسی» اعطائی «آقایان جهان» «کبوتر» هم به داخل قوطی های جادوئی انتخابات بیاندازند، شعبده بازان کمیسیونهای انتخابات «خرگوش» از آن بیرون می آورند.
بی تردید، این برنامه های فکاهی و طنزهای بی محل در چشم انداز نزدیک همچنان تکرار خواهند شد. برغم اینها، افراد، گروهها و دستجات زیادی از مشتاقان و سینه چاکان «دمکراسی» و «حقوق بشر» امپریالیستی، درست از همان نوعی که کشورهای غربی به بسیاری از کشورهای جهان، از جمله و بویژه، به جمهوریهای «آزاد شده» اتحاد شوروی سابق، کشورهای اروپای شرقی و حتی غربی و یا به کشورهایی مانند افغانستان، یوگسلاوی (سابق)، عراق، لیبی، مصر، تونس، یمن، سومالی، اوکراین و… «ارمغان» کرده اند، بدون توجه عمدی به عملکردهای محافل بسته صهیونیستی- فراماسونی و حتی با فراموش کردن آگاهانه آنها و همچنین، بی توجه به تأثیرگذاری تبلیغات ناتوی رسانه ای در شکلگیری دیدگاههای عامه مردم و تصمیم گیری آنها، شعارها و فریادهای فریبکارانه انتخابات «آزاد»، «سالم»، «شفاف»را همچنان تکرار می کنند. از همین رو، بنظرمی رسد افشای مداوم رویکردهای محافل بسته مافیایی و مبارزه پیگیر با هیاهوی تبلیغاتی ناتوی رسانه ای تحت کنترل آنها، یگانه راه کمک به سالم سازی فضای جامعه و عبور از یکسری معضلات و مشکلات مرتبط با انتخابات می باشد.
