فضیلت سیاسی و افغانستان

در نخست بدانیم٬ ماکیاولی در شهریار و گفتارها٬ در واقع…

بهای سنگین این خاموشی پیش از توفان را طالبان خواهند…

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان بیش از این صبر مردم افغانستان را…

گلایه و سخن چندی با خالق یکتا

خداوندا ببخشایم که از دل با تومیخواهم سخن رانم هراسانم که…

(ملات گاندی در مورد امام حسین

باسم تعالى در نخست ورود ماه محرم و عاشوراء حسينى را…

جهان بی روح پدیداری دولت مستبد

دولت محصولی از روابط مشترك المنافع اعضاء جامعه می باشد٬ که…

ضانوردان ناسا یک سال شبیه‌سازی زندگی در مریخ را به…

چهار فضانورد داوطلب ناسا پس از یک سال تحقیق برای…

پاسخی به نیاز های جدید یا پاسخی به مخالفان

نویسنده: مهرالدین مشید آغاز بحث بر سر اینکه قرآن حادث است و…

طالبان، پناهگاه امن تروریسم اسلامی

سیامک بهاری شورای امنیت سازمان ملل: ”افغانستان به پناهگاه امن القاعده و…

  نور خرد

 ازآن آقای دنیا بر سر ما سنگ باریده عدوی جان ما…

عرفان با 3 حوزه شناخت/ ذهن، منطق، غیب

دکتر بیژن باران با سلطه علم در سده 21،…

شکست مارکسیسم و ناپاسخگویی لیبرالیسم و آینده ی ناپیدای بشر

نویسنده: مهرالدین مشید حرکت جهان به سوی ناکجا آباد فروپاشی اتحاد جماهیر…

سوفیسم،- از روشنگری باستان، تا سفسطه گری در ایران.

sophism. آرام بختیاری دو معنی و دو مرحله متضاد سوفیسم یونانی در…

آموزگار خود در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی را دریابید!

محمد عالم افتخار اگر عزیزانی از این عنوان و پیام گرفتار…

مردم ما در دو راهۀ  استبداد طالبانی و بی اعتمادی…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان سرزمینی در پرتگاۀ ناکجاآباد تاریخ مردم افغانستان مخالف…

ترجمه‌ی شعرهابی از دریا هورامی

بانو "دریا هورامی" (به کُردی: دەریا هەورامی) شاعر، دوبلور و…

تلویزیون حقوق ناشر یک اندیشه ملی و روشنگری 

نوشته از بصیر دهزاد  تلویزیون حقوق در پنجشنبه آینده،  ۱۱ جولای، …

افراطیت دینی و دین ستیزی دو روی یک سکه ی…

نویسنده: مهرالدین مشید در حاشیه ی بحث های دگر اندیشان افراط گرایی…

د مدني ټولنې په اړه په ساده ژبه څو خبرې

 زموږ په ګران هېواد افغانستان کې دا ډیر کلونه او…

از پا افتادگان دور جمهوریت

در خارج چه میگویند ؟ انهاا طوری سخن میرانند که افغانستان…

آیا طالبان آمده اند ، تا ۳۴ ملیون شهروند افغانستان…

نوشته: دکتر حمیدالله مفید. بزرگترین دشواری که در برابر جهان اسلام…

«
»

 باز چه بازی ای در راه است ؟

                                                                       نوشته ی : اسماعیل فروغی  

           چند روزیست اینجا و آنجا بازهم درباب امکان مذاکرات صلح رو در رو با طالبان و امکان بوجود آمدن تغیرات مثبت درسیاست دولت پاکستان میشنویم و میخوانیم .            هرچند دشواراست به دولتمردان پاکستان وعمال بنیادگرای شان که همواره خواهان بد امنی وتشنج درکشورماهستند ، به آسانی باور نمود ؛ اما امیدواریم که اینبار طالبان برسرمیزمذاکره حاضرشده و پاکستان ازخرابکاری ومداخلات مستقیم در امورداخلی کشورما دست بردارد .                                                                         با آنکه تاهنوزروشن نیست که آیا این خوشبینی ها و کوششها پایان خوشآیند کاربرای ما خواهد بود یا آغاز یک توطیه ی گسترده وخبیثانه ی دیگر درافغانستان و منطقه ی ما ؟ با وجود آن ما برای پایان جنگ و خونریزی بیصبرانه درانتظار و امیدواریم .                                                                                                    برخی ازتحلیلگران سیاسی به این باوراند که : باساس سناریوی از قبل تهیه شده ، آرام آرام روی سکه در افغانستان و منطقه تبدیل خواهد شد وهمانگونه که زمانی تنظیمهای جهادی جایشان را به طالبان خالی کردند ، اکنون نیز زمان آن فرا رسیده است تا طالبان هم جایشان را به نیروی افراطی تردیگری خالی نمایند . زیرا زمان استفاده ی ابزاری ازطالبان وحتا القاعده به آن شمایل وشکل قدیمی ، درافغانستان و منطقه  به سررسیده است و  بخاطرایجاد نقاط داغتر و نوتر درمنطقه ، به نیروهای افراطی تر و تندروتر ضرورت است .                                                                                    تحلیلگران پیشبینی مینمایند که  قرار برآن است تا در پرتو قراردادهای امنیتی و استراتژیک ، نقش نو تری به افغانستان سپرده شده ، برای صدور خشونت و ناامنی درمنطقه ، اینباراز افغانستان بحیث تخته ی خیزاستفاده بعمل آید  . ( چه بازی هولناک وچه نقش خطیری برای ما درین بازی بزرگ ….؟ )                                                       بیاد میآوریم سالهای هفتاد و هشتاد میلادی را که کارگردانان این بازی بزرگ  (ایالات متحده ی امریکا و شرکا ) ، بمنظور زمین زدن و لنگ خاک کردن حریف سرخ شان با چه ولع و شوق ، گروههای  تندرو و کندرو ( میانه رو ) اسلامی را در افغانستان و پاکستان ایجاد ، تجهیز و مسلح کردند . مدارس دینی و آموزشگاههای نظامی درهردوسوی مرز ایجاد نموده و سیل سلاحهای مرگبار را بقصد کشتار و ویرانی ، راهی کشورما نمودند.

 بازهم بخاطرمیآوریم سالهای نود میلادی را که با چه نیرنگی همان بازیگر بزرگ ، بیاری سازمان امنیتی پاکستان ( آی اس آی ) ، بخاطر دست یافتن به اهداف توسعه طلبانه و سودجویانه ی شان ، گروه تندروترطالبان را بمیدان آوردند ــ گروهی را که زیر نام دین مقدس اسلام ، اسباب بدنامی و تعجیزآنرا فراهم آورند . ( اظهارات انتقاد آمیز خانم هلیری کلینتون سابق وزیر خارجه ی امریکا درباره ی نقش مستقیم آنکشور در ایجاد گروههای تندرو و کندرو اسلامی تازه ترین شاهد این ادعاست .  )                         و اکنون نیز ، هرگاه ما ازخواب غفلت بیدار نشویم ، گروه تندروتری بر ما حواله خواهد شد ـ گروهی که درنتیجه ی اقدامات تند روانه ی آنان ، اسلام مقدس ما بدنام ترشده ؛ امنیت وصلح وحتا تمامیت ارضی کشورما بیشتر به خطر خواهد افتاد .               آنچه مرا بیشترمتعجب کرده است ، همزمان بودن چرخش ظاهری در سیاست پاکستان نسبت به صلح با طالبان  و پخش آوازه ها  یا اخبار موثق هجوم و گسترش داعش در نقاط مختلف افغانستان است . پرسش اینست که هرگاه هدف اصلی و صادقانه این تلاشها ، خاتمه بخشیدن به جنگ سی و چندساله درافغانستان باشد ، چه ضرورت است تا راه برای جابجایی داعش در افغانستان باز گذاشته شود ؟  چرا ؟                        بدون شک  چرا های زیادی ذهن هرکدام ما را بخود مشغول داشته است :                چرا بازهم کشور ما را میدان تاخت وتاز این بازی بزرگ انتخاب نموده اند ؟             چرا اتحاد نظامی ناتو طی سیزده سال با تمام توانایی هایشان نتوانستند و یا نخواستند در افغانستان به صلح دست بیابند ؟                                                                   چرا امریکاییها و یاران شان تا هنوزکشورهای حامی داعش راحتا نام نبرده اند ؟         و چرا های دیگر ….                                                                             اگرشماهموطنان عزیزچراهای دیگر ویا پاسخ برخی چراها را باخود دارید ، لطفاً برای بیداری بیشرمردم و گسترش دامنه ی روشنگری ، آنرا با هموطنان شریک نمایید .                                                                                               یاهو