ژان پل سارتر

دی فرانسوي فیلسوف، ډرامه لیکونکی، ناول او رومان لیکونکی، ژوند…

پسا مدرنیسم؛ حامی عوام، منتقد نخبگان. 

postmodernism. آرام بختیاری  پست مدرنیسم؛ نه آتش به اختیار، و نه حیدر…

واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

«
»

بازگشت نرم کسینجر به کاخ سفید

هنری کسینجر ۹۳ ساله، همچنان سعی دارد در سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا نقش منحصر به فردی را ایفا کند.

پیروزی دونالد ترامپ و جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری هشتم نوامبر امسال بار دیگر وزیر امور خارجه دولت نیکسون را در خصوص بازکشت نرم به کاخ سفید امیدوار ساخته است! کسینجر، استقرار دولت ترامپ را مترادف با ایجاد بستری می داند که بتواند تئوری های خود را در بطن آن جاری سازد.

منابع خبری در غرب مدعی شده اند که طی هفته ها و حتی ماههای گذشته، هنری کسینجر ملاقاتهایی مستمر با دونالد ترامپ داشته و به وی در خصئوص نحوه مواجهه با تحولات بین المللی مشاوره داده است. «مهار چین» اصلی ترین دغدغه هنری کسینجر محسوب می شود. از سوی دیگر، هنری کسینجر نسبت به تمایل دونالد ترامپ مبنی بر ایجاد روابط نزدیک با مسکو آگاه است. بنابراین، توصیه استراتژیک کسینجر به ترامپ ترکیبی از این دو گزاره و واقعیت است: ایجاد روابط نزدیک با روسیه در راستای مهار پکن!

کسینجر در سال ۲۰۱۲ میلادی در یک اظهارنظر مشهور، از شنیده شدن صدای طبل جنگ در نظام بین الملل سخن به میان آورده بود. وی در آن زمان و در گفت و گو با پایگاه خبری گلوبال ریسرچ اظهار داشت:

«ما به چین اجازه داده ایم که قدرت نظامی خود را افزایش دهد و به روسیه نیز اجازه داده ایم که برای احیای قدرت دوران شوروی تلاش کند. در واقع ما به آنان رویای دروغین قهرمان بودن را اعطا کرده ایم که این مسئله به نابودی سریع تر آنان کمک خواهد کرد!»

همچنین کسینجر بر خلاف زبیگنیو برژینسکی که رویکردی واقع گرایانه تر نسبت به مسائل جاری در نظام بین الملل دارد، همواره بر ابر قدرت بودن ایالات متحده آمریکا تاکید دارد! این در حالیست که بنابر اعتراف اکثریت قریب به اتفاق تئوریسین ها و سیاستمداران آمریکایی، دوران نظام تک قطبی دیگر به سر آمده است.

یکی از وجوه اشتراک کسینجر و ترامپ، سیر آنها در همین فضای توهم آمیز است! فضایی که حول محور ابرقدرت بودن آمریکا شکل گرفته است. این توهم بزرگ در سخنان کسینجر خودنمایی می کند ،جایی که وی گوید:

«ما می توانیم یک جامعه جهانی جدید بسازیم، جامعه ای که در آن تنها یک ابرقدرت باقی خواهد ماند و آن ابرقدرت حکومت جهانی را تشکیل خواهد داد. فراموش نکنید که آمریکا بهترین سلاح ها را در اختیار دارد، بهترین کارکنان ارتش که هیچ یک از دیگر کشورهای دنیا از آن برخوردار نیستند. ما زمانی که وقتش فرا برسد، آن سلاح ها و آن امکانات را به جهانیان معرفی خواهیم کرد!»

هم اکنون کسینجر به صورتی پررنگ تر به عرصه سیاست خارجی آمریکا بازگشته است تا در قالب یک تئوریسین و استراتژیست سیاست خارجی، تجربیات خود را در اختیار دولت ترامپ قرار دهد. رویکرد خصمانه ترامپ در مقابل پکن(که خود را در جریان تماس تلفنی وی با مقامات تایوان نشان داد) می تواند بازتابی از دیدارهای وی با هنری کیسینجر باشد. در هر حال، چنانچه برژینسکی در دوران ریاست جمهوری اوباما نقش پشت پرده پررنگی در سیاست خارجی آمریکا داشت، هم اکنون نوبت به کسینجر رسیده است تا این نقش آفرینی را در دولت ترامپ ایفا کند.

چنانچه منابع خبری گزارش داده اند، در خصوص روسیه نیز هنری کسینجر به ترامپ توصیه هایی کرده است. برخی از این اقدامات شامل به رسمیت شناختن تسلط روسیه در جمهوری های سابق شوروی از جمله اوکراین، بلاروس، گرجستان و قزاقستان است. لغو تحریم‌های روسیه به خاطر بحران اوکراین در ازای خارج شدن نیروهای طرفدار روسیه از شرق اوکراین از دیگر توصیه های کیسینجر به ترامپ بوده است.

به نظر می رسد برخی از توصیه های کسینجر به ترامپ در خصوص روسیه قابلیت عملیاتی شدن نداشته باشد. برخی از این موارد با مقاومت کنگره آمریکا و حتی مقامات ارشد حزب جمهوریخواه مواجه خواهد شد. با این حال، باید در انتظار نشست و بازتاب توصیه های کسینجر به ترامپ را در سیاست خارجی آمریکا مشاهده کرد.