انبیق یادها

رسول پویان صـدای بلـبـل آبـی و شـالـیــزارانم دوباره زنـده کند خاطـرات دورانم ز…

هیچ انسانی غیر مجاز نیست!

سیامک بهاری «اتباع غیر مجاز حق اجاره کردن خانه و ملک…

نزدیک به ۶۰ اجماع سازمان برای افغانستان – نشست دوحه…

که ۶۰ هزار اجماع هم برگزار شود – تا عنصر…

واهمه

از شكستن غرور واژه‌های تو  عطر باغچه هم شكست و قنارهای سركش…

نشست های جهانی و نبود اجماع سیاسی و بی پایانی…

نویسنده: مهرالدین مشید اجماع سیاسی در سطح ملی و بین المللی…

از بلند پروازی تا سقوط

عبدالصمد ازهر                 …

وحدت ضامن پیروزی وحافظ بقای ماست

پيشگفتار: مردم آزاده افغانستان در درازنای تاریخ هر زمانیکه خاک آبایی…

کدام دانه های تلخ را خلیلزاد در افغانستان کاشته است؟

      نوشته ی : اسماعیل فروغی       زلمی خلیلزاد نماینده…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

حکایت خورشید

رسول پویان چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است تـمــام پـرّش…

تان «پیرمرد من»

نویسنده «ارنست همینگوی»؛ مترجم «جعفر سلمان‌نژاد» حدس می‌زنم الان به آن…

فراخوان بخاطر نجات أفغانستان

به نام خداوند حق و عدالت سازمان ملل متحد در نیمه…

دریای عشق

{تقدیم به ساحت حضرت ختمی مرتبت(ص)} یا محمّد، گوهر دریای عشق!  ای…

افغانستان افتاده در زیر پاشنه های تروریسم و رویا های…

نویسنده: مهرالدین مشید مبارزه برای یک افغانستان واحد از رویا پردازی…

فریاد فدرال خواهی از گلوی فراریان جمهوری

           فدرالیزم ، تجزیه نیست .           …

خون عشق و محبت

رسول پویان بیا که دامن صحرا سبز و رنگین است بهــار نـاز…

نویسنده گی مسؤولانه یعنی نفخ صور و برپایی شور در…

نویسنده: مهرالدین مشید قسمت سوم نویسنده گی یعنی روایت آفرینی و اسطوره…

بزرگترین کشور جهان و 50 کشور پهناور دنیا از لحاظ…

با نگاه کردن به نقشه جهان پهناورترین و بزرگترین کشورهای…

فیزیوکراتی،- دست دراز سرمایه داری در اقتصاد فئودالیستی

Physiokati. آرام بختیاری فیزیوکراتی،- طبیعت و کشاورزی کلان در خدمت بورژوازی.  فیزیوکراتی واژ…

«
»

اوس به سياسي خبرې د افغانستان مساله حل کړي؟

ولسمشر غني د شانګهای د همکاریو سازمان د مشرانو په اتلسمه غونډه کې ويلي افغانستان کې له سیاسي لارې د جګړې درېدل غواړو. ولسمشر ويلي، افغان حکومت چمتو دی چې د جګړې د ختمېدو لپاره له وسله والو طالبانو سره سوله وکړي. غني ټينګار کړی چې دی چمتو دی چې له سیاسي حل لارې د حکومت او طالبانو ترمنځ جګړه ختمه کړي. دا په داسې حال کې ده چې د افغان حکومت او وسله والو طالبانو تر منځ د موقت اوربند څخه وروسته، له وسله والو طالبانو سره د مخامخ خبرو او د دايمي سولې لپاره د خلکو هيلې زياتې شوي دي. تېره ورځ د طالبانو د ملا محمد رسول اخوند ډلې هم تر نامعلومې مودې پورې اوربند اعلان کړ. د طالبانو لخوا د اوربند منلو يو ځل بيا دا هيلې ژوندۍ کړي چې ګويا وسله وال طالبان هم سياسي مبارزې ته مخه کوي.

اوس پوښتنه دا ده چې رښتيا هم د افغانستان مساله له سياسي لارې حل کېدلی شي؟

لسيزې کيږي چې افغانستان د جګړو په داسې اور کې سوځي چې يواځې ايرې يې افغانستان ته پاتې کیږي او نور له اوره او تودوخې يې پردي هيوادونه ګټه پورته کوي. کلونه وشول چې دلته روانې جګړې ته د اصلي لوبغاړو لخوا د وخت د ضرورت پر اساس نوم ورکول کيږي او عاملين يې بدليږي رابدليږي. یعنې په اويايمه لسيزه کې ورته د جهاد نوم ورکړ او عاملين يې مجاهدين وبلل، چا څوک اشرار، چا څوک خلقيان، چا څوک پرچمیان، چا څوک د روس لاسپوڅي، چا څوک د پاکستان لاسپوڅي او چا څوک د دين خادمان او د اسلام ساتونکي بلل، خو له بده مرغه چې افغانستان ته يې ټولو يو شان زيان اړولی دی فقط په دې توپير چې چا زيات او چا نسبتاً کم اړولی دی.

بيا له هغې راوروسته تر ننه دغې مردارې جګړې ته تر ډېره د اصلي لوبغاړو لخوا مذهبي نوم ورکول شوی او د وخت په تېرېدو سره يې لوبغاړي بدل، بېرغ بدل او نوم يې بدل شوی دی. څوک د طالب، څوک د القاعده، څوک د داعش او څوک په بل نوم د جګړې ميدان ته راښکته کړل شول. دغه ترهګرې ډلې بيا د پخوانيو په پرتله پرمختللې او په عصري ټکنالوژۍ سنبالې د افغان وژنې لپاره استول شوې دي. دغو ټولو اوسنيو او پخوانيو ترهګرو ډلو يواځې په جګړې تکيه کړې او يواځې يې د ټوپک زور کارولی دی. په مقابل کې يې د وخت افغان حکومتونو هم تر ډېره د جګړې په ډګر کې په ماتولو تکيه کړې ده.

دا چې ولې ترهګرو ډلو يواځې د جګړې لار غوره بللې ده، دليل يې همدا دی چې د دښمن لخوا په مذهبي خنجر وهل شوی دی. ځکه اکثريت افغان ولس مو پرته له دې چې د حق او باطل تفکيک وکړي؛ د دښمن لخوا په مرداره جګړه کې چې مذهبي نوم ورکړل شوی دی؛ ښکته شوی دی. په دې برخه کې د شهيدا ډاکټر نجيب الله واکمني ښه بېلګه يادولی شو چې مرحوم به ويل، زه د دښمن له ګوزار ته ځواب ويلی شم، هرې وسلې مقابله يې کولی شم خو دښمن راڅخه يو متر محراب نيولی دی او تر هغې چې منبر او محراب د دښمن په لاس کې وي؛ د جګړې ختمول ستونزمن کار دی.

اوس چې په کابل کې په زرګونو ديني عالمان راټول شول او ټولو په يو غږ په افغانستان کې روانه جګړه ناروا او ځانمرګي يې حرام وبلل نو د ډاکټر نجيب الله مړو هيلو ته يې ساه پوه کړله. مانا دا چې منبر او محراب مو له دښمن ونيول او ديني عالمانو د حق ناره پورته او د روانې جګړې اصليت يې خلکو ته روښانه کړ. دغې فتوا د وسله والو مخالفانو څخه په افغانستان کې د روانې جګړې جواز واخيست او په ټوله مانا يې وسله وال بې وسلې کړل.

کابل کې د ۲۵۰۰ ديني عالمانو فتوا په افغانستان کې د جنګ کيفيت بدل او د وسله والو مخالفانو د جګړې تير يې رامات کړ. اوس هغه مفکوره رد شوه چې ګنې دلته روانه جګړه مذهبي رنګ لري. اوس خلک پوه شول وسله وال جګړه ماران په غلطه لار روان دي. په ټوله کې دغې فتوا وسله والو مخالفانو او د هغوی روانه جګړه په بشپړه توګه وننګوله. اوس وسله والو ته هم د پوځي لار پر ځای سياسي مبارزه قوي آپشن ښکاري. د ديني عالمانو دغې فتوا په افغانستان کې د وسله والو مخالفانو د جګړې رنګ پيکه او دا احتمال يې زیات کړ چې ترهګرې جنګې ډلې دې خپل لار بدله او سياسي مبارزه شروع کړي. په خپله د ولسمشر غني لخوا د اوربند له اعلان وروسته د وسله والو طالبانو لخوا د اوربند اعلانول زما دغې ادعا ته کره والی ورکوي.

لیکنه : خوشحال آصفي