پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

انتخاباتِ بحران زا و اعلام حکومت موازی

      نوشته ی : فروغی

        بعید به نظر نمیرسید که کمسیون انتخابات ، داکتر محمداشرف غنی را برنده ی انتخابات اعلام ننماید.

         زیرا امریکاییان و نهادهای قدرتمند دولت ساز و دولت برانداز آنکشور با شناخت کاملِ نیم قرنه ای که از داکترمحمد اشرف غنی دارند ، تاهنوز به عنوان شخص مورد اعتماد خودی به او نگاه می نمایند .

         مدیریت ضعیف و ناکام کمسیونهای انتخابات که اسباب بی باوری بیشتر مردم را نسبت به انتخابات و دیموکراسی امریکایی ، فراهم نموده است ، زمینه های این برد ( ! ) را بیشتر مساعد ساختند .

         این انتخابات پرازتقلب و جنجال ، کشور را بیشتر بسوی بحران سوق خواهد داد –  بسوی بحران های عمیق و خطرناکی که حتا امریکاییان نیز قادر به مهارکردن آن نباشند .

        اعلام حکومت موازی یا حکومت همه شمول از سوی عبدالله عبدالله هم راه حل سالم و اساسی برای مهارکردن بحران نخواهد بود . این کار میتواند شگاف میان اقوام و گروههای مختلف اجتماعی – سیاسی را عمیق تر کرده ، حتا سبب مرزبندی های متفاوت نظامی در درون قوای امنیتی کشور گردد .

        فقط یک اشتباه کوچک از سوی رهبران و ایادی هر دو تیم پیشتاز میتواند سبب تصادم فاجعه باری شود که تروخشک درآن بسوزد و هیچکدام از رهبران قدرت طلب به اهداف جاه طلبانه و خودخواهانه ی شان دست نیابند .

        باساس اعلامیه ی ” تیفا ” بنیاد انتخابات شفاف افغانستان ، «  … سکوت شرکای بین المللی افغانستان در برابراعلام نتیجه ی نهایی انتخابات بیانگرآن است که روند با مشکلات و سردرگمی همراه بوده است … »

تیفا با ابراز نگرانی نسبت به پیامدهای تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات در اعلام نتیجه نهایی گفته است که  « … این کمیسیون وظایف خود را در چهارچوب صلاحیت‌هایش انجام نداده است و باید در برابر «محکمه» پاسخ‌گو باشد. »

       به باور من ، درگیری های لفظی  ، قدرت نمایی ، گزافه گویی و توطئه چینی علیه همدیگر هیچ دردی را نمیتواند دوا نماید . نه تنها دوا نمیتواند بلکه ما را به مصایب بزرگتری هم مبتلا خواهد کرد . بهترین و آسان ترین راه ، رو آوردن به گفتگو و مصالحه است . خوب است پیش از آنکه باز امریکایی ها ما را مجبور به مصالحه کنند ، رهبران قدرت طلب افغانستان ، شهامت مصالحه و تحمل کردن همدیگر را پیدا نموده ، باعث غرق کردن بیشتر افغانستان در بحران نشوند  .

     سیاستمداران قدرت طلب باید بدانند که حمایت جهانی از ما فقط تا زمانی دوام خواهد داشت که ما یک نظام با ثبات و یک حکومت متحد و مورد قبول برای اکثریت داشته باشیم .