آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

امریکایې پوځیان ولي له افغانستان څخه وځي؟!

ملا عبدالسلام “ضعیف”

په اسلام اباد کې د افغانستان پخوانی سفیر

امريکا ولي له افغانستان څخه وځي؛ د یوه امریکایې له خولې د امريکا د ولس د لوی اکثريت نظر:

اول : د افغانستان – امریکا جګړه، د امريکا په تاريخ کې بې ګټي، اوږده او نه ګټونکي جګړه ده، چې تقريباً اوس نو ټول امريکايې وګړي له همدې اوږده جنګ څخه ناخوښ دي.

دوېم: موږ په افغانستان کې پر نظام جوړوني بې حده ډيره سرمايه ګذاري وکړه، آن تر دي چې د بې کچي نظام او سياسي فشار تر څنګ مو د اسلامي هیوادونو په مرسته مذهبي فشار ته هم زور ورکړ، ولي په افغانستان کې حکومت نه جنګ وګټی، نه يې سوله راوستله، نه يې فساد او مخدره مواد ختم کړ ل، او نه يې د پام وړ اقتصادي پرمختګ کړی دی، بلکې ورځ تر بلي حالات او پورته یاد مسایل نور هم د خرابي لور ته روان دي چې دا نو د امريکايانو د بې باورۍ او مايوسۍ سبب ګرځيدلي دي.

درېم : تر ټولو مهمه دا چې کله امريکاپه ۲۰۰۱ ز. کال  کې پر افغانستان يرغل کاوه، هغه وخت د امريکا اقتصادي قوت د افغانستان چاپيره څلورو  هيوادونو ( چين، روس، پاکستان او ايران) په پرتله څلور برابره (۸۰ سلنه) لوړ وه، په ۲۰۱۸ ز. کال  کې د امریکا اقتصادي وده د یادو هیوادو اړوند تر دوه برابره هم کمې کجې (۲۰سلنې) ته راټيټه سوې ده، اقتصادي پوهان فکر کوي که حالات همداسي روان وي، د ۲۰۱۹ ز. کال تر پايه به دغه سلنه مساوي سي، او  له هغه وروسته به په اقتصادي لسټ کې لاندي ځای ته لویږي،کوم چې امريکايان يې د تحمل حوصله نه لري، د همدې مخ پر ځوړ اقتصادي کمزورتیا علت جنګ او بې ځايه لګښتونه ښودل سوې.

زما  نظر:

په امريکا باندي نور حساب او باور کول ځان تير ايستل (تیروتنه) او وخت ضایع کول دي، هغوی نه په زور او نه هم په زاريو دغه حالت ته دوام ورکولای سي، هغوی ته خپلي ګټې ښې معلومي او مهمي دي، د چا مشوره هم نه غواړي، ښه به دا وي چې افغانان ټوله د تعقل، حوصلې او سړو مغزو څخه کار واخلي، د موجوده فرصت څخه د سولې او هيواد په ګټه اعظمي استفاده وکړي.

دا هيواد په ځانځاني، درواغو، تهمتونو، پيغورونو او باټو (پټکو کولو) نه جوړيږي.