زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

فدرال خواهی و هویت خواهی

در کنار فدرال خواهی درین تازگی ها پسوند دیگری بنام…

 ضرورت و اهمیت ادغام سیاسی در افغانستان

رویکردی تحلیلی به مشارکت سیاسی و تعامل مدنی نور محمد غفوری عصاره دقیق…

افغانستان معاصر و بازتعریف هویت ملی پس از فروپاشی دولت

 نویسنده: مهرالدین مشید     افغانستان معاصر یگانه کشوری در جهان است که…

یار در پیری

نوشته نذیر ظفر12/30/25سفیدی  يى که  به زلفان  یار  میبینمشکوفه  هاى…

هستی، بود و است !

امین الله مفکر امینی                        1015-22-12! بهشتِ این دنیا را مفروش به نسیــــه…

از روایت سازی تا مهندسی نفوذ و تاثیر گذاری بر…

 نویسنده: مهرالدین مشید     سفید سازی، معامله و مهار؛ الگوهای نوین تعامل…

د ارواښاد سمیع الدین « افغاني » د پنځم تلین…

نن  د ارواښاد  سمیع الدین « افغاني »  چې  د…

از نیم قرن دست آلودگی بیگانگان

باید درس عبرت گرفت ! افغانستان در جغرافیای موجود جهان از…

به پیشواز شب یلدا

دوباره نوبت دیدار یلداست شب برف است و یخبندان و سرماست دگر…

«
»

افغانستانِ پس از صلح با طالبان ؟!

                               نوشته ی : فر وغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

         نتایجِ توافق میان امریکا و طالبان بزودی اعلام خواهد شد .

         رییس جمهورغنی حالا بخواهد یا نخواهد ، امریکاییان طالبان را به حیث یک قدرتِ برتر برسمیت شناخته و زمینه ی حضور قدرتمند آنان را در حکومت آینده میسر خواهند نمود .

         رییس جمهورغنی نباید فراموش نماید که درقدرتمند ترکردن این آدمکشان ، برادر خواندن های ایشان و سَلَف شان آقای حامد کرزی و حاتم بخشی های شان در آزادکردن صدها طالب جنایتکار از زندان ها نیز نقش برجسته داشته است .

        طوری که معلوم است طالبان ظاهراً قادر شده اند امریکا را به قبول بسیاری خواسته های شان – حتا تاسیس دوباره ی پایگاه رسمی قدرت شان درقندهار ( شاید بازهم  زیرنام امارت اسلامی ) ، مجبور نمایند . از نظر امریکاییان دیگر طالبان نه تروریستان آدمکش ؛ بلکه مستحقین بِلا منازع حکومتداری و شرکای قدرتمند دولت در افغانستان میباشند .

        اما طوری که همه میدانند با شریک کردن طالبان درقدرت ، کشتی شکسته ی افغانستان به ساحل امید نخواهد رسید .

       افغانستانِ پس ازصلح با طالبان ،  همچنان کشوری بی ثبات و وابسته خواهد بود و دولتی قومگرا تر و یکه تازتر ازامروزخواهد داشت .

       هیچ ازاحتمال دورنیست که امریکاییان , حکومت مضحک و ناکاره ی دیگری شبیه به حکومت وحدت ملی با شرکت طالبان و دست پروردگان دیسانت شده ی شان     ( آقایون حامدکرزی ، محمد اشرف غنی ویا کسانی دیگر ) ایجاد نموده ، بروی گرده های مردم سوار نمایند .

       با حضور و هجوم هزاران طالبِ چپلک به پا  در شهرها و قرار گرفتن آنان در کنار یا در برابر قوای مسلح موجود  و موازی با آن با حضور پررنگ تر پایگاه های مخوفِ اطلاعاتی – جنگی امریکا در افغانستان ، هم رقابت ها و تنش های گروهی – قومی تشدید خواهدشد و هم رقابتهای منطقوی – بین المللی .

       در نتیجه ، با ادغام طالبان در بدنه ی حکومت ، ما نه تنها به امنیت و صلح دست نخواهیم یافت ؛ بلکه استقلال نیم بند و نسبی خود را نیز از دست خواهیم داد .

       نبود نیروی بازدارنده دربرابر این پلان شوم ، تحقق آن را آسان و مسجل کرده است . نه جهادی های پول پرست که همه در اندیشه ی ثروتهای میلیونی بادآورده ی خویش اند ، نه گروههای ناتوان ملی و وطندوست و نه مردم به خواب رفته ی کشور ، هیچکدام تاهنوز نیت ندارند تا در برابر تحقق دوباره ی تحجر طالبی و پلان شوم امریکاییان صف آرایی نمایند .