آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

افطار روشنفکران روحانی !


افطاری حسن روحانی با حضور تعدادی ازهنرمندان و روشنفکران نه عجیب بود و نه قابل سرزنش…این فقط یک تکرار بود . مردم میخواهند زندگی کنند و عده ایی هم دوست دارند به همین شیوه زندگی کنند . متاسف شدم از سقف روشنفکری این زمانه که چقدر پائین آمده است … حاکم عمامه دار نمیتواند بالا پرواز کند و اوج بگیرد تفکر دینی اش محدود است مثل کلاغ و البته طولانی…

اما همین حاکم با انواع روشها سقف روشنفکروهنرمند جامعه را پائین میآورد تا اندازه خودش … اینجای قضیه خیلی دردناک و دلگیر است والا شرکت عده ای در افطاری حسن روحانی یا خامنه ای در وزن روشنفکری از نمایش روحوضی هم سبکتر است مردم میخواهند زندگی کنند و روشنفکر و هنرمندش در افطاری شرکت کند صاحب مجلس برایشان مهم نیست چه کسی یا تفکری است مجلس شاهنشاه هم بود همینها میرفتند صاحب مجلس استالین و هیتلر هم بود همینها میرفتند کلا و همیشه عده ایی تابع سلیقه شان هستند تا وجدان انسانی شان…افراد مهم نیست چه کسانی رفتند و آنها که رفتند قشر روشنفکر و نام هنرمند را خیلی بدجور لجن مال کردند…

با جامعه ایران و روشنفکر و هنرمندش چه کردند ؟ یعنی این جماعت شرکت کننده قدرت تشخیص ندارد که با حسن روحانی سر یک سفره مینشیند و رسما عملکرد کل حکومت اسلامی در عقب بردن جامعه ایران را تائید میکند… سواد خواندن دارد و میداند ارقام فقر و اعتیاد و فحشاء…یعنی چه ؟ نمیداند سونامی گرانی یعنی چه ؟ میدان تجاوز به کودکان در مدارس قرآنی یعنی چه ؟ جامعه ای که افتخار و گل سر سبد روشنفکرش و هنرمندش شاملو بود و به خودمان میبالیدیم … حالا باید کنار عمامه به سر آخوندی که از دنیای هنر و روشنفکری هیچ تصویری ندارد سلفی بگیرد و من فقط شرمنده خودم و تاریخ انسان میشوم…چقدر کوتوله شدیم ؟


علی خامنه ای روز دوشنبه هفتم خرداد 1397 در پاسخ به انتقاد دانشجویان از عملکرد قوه قضاییه و صداوسیما گفته است، به رغم اینکه رؤسای این دو نهاد از سوی ولی فقیه منصوب می‌شوند، اما ولی فقیه در مدیریت آنها نقشی ندارد….علی خامنه ای نگفت نهایتا افراد در سیستم اسلامی خودش باید به کی یا کجا پاسخگو باشند ؟


در ادبیات حوزه وآخوندها به این میگن مغلطه…درهر سیستمی افراد منتخب باید در مقابل عملکردشان به رده بالاتر خودشان جوابگو باشد . در سیستمهای توتالیتر افراد انتخاب نمیشوند بلکه انتصاب میشوند . بالاترین کسی هم که همه باید نهایتا به آن پاسخگو باشند رهبر است . مثل استالین یا مائو یا خامنه ای….سیستمهای مذهبی تفاوتشان این است که خود رهبر به خدایی پاسخگو است که توهم است و برای عوام ساخته شده است و اساسا واقعییت ندارد . پس رهبر به عنوان نماینده مادی خدا روی زمین با خیال راحت مصونییت دارد و هرغلطی دلش خواست میکند . تمام سیستمهای زنده حدودا باید تابع قوانین متافیزکی باشند تا زنده بمانند . سیستم مرکزی مغز فرامین را به بقیه اعضاء بدن صادر میکند و بقیه ها باید هماهنگ عمل کنند والا اگر مغز نقشی نداشته باشد و بقیه اعضاء بدن به دلخواه خودشان کار کنند این پدیده اساسا نمیتواند زنده بماند…اگر ولی فقیه در مدیریت مدیران انتصابی خودش نقشی ندارد پس هر مدیری خودش یک ولی فقیه است.


مغلطه نکن حاجی . قرن 21 است…


01.06.2016
اسماعیل هوشیار