افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

 کاسیرر؛ فلسفه یعنی تئوری شناخت

آرام بختیاری تئوری شناخت جناب کاسیرر؛ متافیزیکی و لیبرالی است.   ارنست کاسیرر(1945-1874.م)،…

هجرت و تمدن؛ از زایش تمدن‌ها تا زایش بحران‌ ها

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دوگانه هجرت؛ دیروز امید، امروز اضطراب هجرت به‌عنوان…

طالبان؛ اسطوره شکست ناپذیر با پاشنه اشیل

نویسنده: مهرالدین مشید توهم اقتدار پایدار؛ از فروپاشی امپراتوری‌ها تا شکست طالبان ظهور…

قربانی یاری شو!

امین الله مفکر امینی    2026-02-05! قربانی یاری شو که قربانــــت شـــــــــود     بوقتی سختی…

سلطنت مطلقه ؛ آنارشی جنگل گرگ ها

Hobbes , Thomas (1588-1679) آرام بختیاری هابس؛ فیلسوف سیاسی سلطنت مطلقه.  توماس هابس(1679-1588.م)،…

پایان یا بازتولید قدرت؛ طالبان در آستانه یک چرخش سرنوشت‌…

نویسنده: مهرالدین مشید حاکمیت طالبان و سناریو های آینده؛ تغییر از…

تکنولوژی یا تخیل؟ هارپ در میان واقعیت و توطئه 

از یوتیوب تا توهم خدایی: کالبدشکافی یک روایت خطرناک سلیمان کبیر…

بگذریـــد!

امین الله مفکر امینی          2026-27-04! بـگذرید زحرف وسخن های ممــلو ا زریـــــــــا نـــــدارد…

شب سیاه

رسول پویان شب سیاهی گریخته ماهی، شکـسته چنگی گـرفته نایی سحـر نیامد…

همدیگر ناپذیری

نفاق ، همدیگر ناپذیری ، بلند پروازی ، امتیاز طلبی…

مدافعان خط دیورند؛ واقع گرایان ژیوپلیتیک یا متهمان به همسویی…

نویسنده: مهرالدین مشید موافقان دیورند؛ بازیگران واقع گرا در برابر ستون…

‬‬نه به جنگ و نابرابری، آری به همبسته‌گی جهانی کارگران‬‬‬‬

 ‬‬‬‬اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به‌مناسبت اول ماه می، روز…

«
»

آمریکا هشدار داد؛ افغانستان دوباره پناهگاهی برای تروریست‌ها می‌شود

بررسی‌های جدید نشان می‌دهد که احتمالا پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در پایان‌ سال جاری میلادی، این کشور دوباره به پناهگاهی برای تروریست‌ها تبدیل می‌شود.

 

به گزارش  روزنامه دیلی میل، براساس این گزارش که به درخواست کنگره آمریکا و توسط موسسه تحقیقات سی‌ان‌ان تهیه شده است، پس از خروج آمریکا از افغانستان طالبان به دنبال افزایش فشار و تسلط خود بر کابل خواهد بود.

 

براساس این گزارش، احتمال طالبان در 16-2015 فشار بیشتری به نیروهای امنیتی افغانستان در نواحی روستایی وارد خواهد آورد، کنترل و نفوذ خود بر نواحی تخلیه شده توسط نیروهای ائتلافی را گسترش خواهد داد و در مناطق شهری نیز حملات گسترده‌ای را آغاز خواهد کرد. همچنین طالبان احتمالا بین سال‌های 2016 تا 2018 نیز مبارزات نظامی شدید و خشن‌تری را صورت دهد.

 

طبق این گزارش، هرچند تعداد کمی از اعضای القاعده همچنان در دره‌های شمال شرقی افغانستان حضور دارد اما نیروهای امنیتی افغان برای مبارزه با آنها به سرمایه‌گذاری بیشتر و حضور مشاوران و آموزش بین‌الملل نیاز دارند. با این که فرماندهان نظامی آمریکا این نقش را پیشنهاد داده‌اند اما کاخ سفید همچنان چنین تعهدی را نپذیرفته است.

 

آمریکا در حالی در پایان سال جاری میلادی از افغانستان خارج خواهد شد که از حدود 100 هزار نیرویش در سال 2010 اکنون حدود 33 هزار و 600 سرباز در افغانستان دارد.

 

با این که آمریکا خواستار باقی ماندن بخشی از نیروهای خود در افغانستان است اما حامد کرزای، رئیس جمهوری افغانستان از امضای قرارداد همکاری با همکاری دوجانبه خودداری کرده و به پیش‌بینی آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو این کار را تا پایان دوره ریاست جمهوری‌اش انجام نخواهد داد. علاوه بر این، روابط کرزای و کاخ سفید در جریان آزادی 65 تن از زندانی‌های بگرام، بیش از پیش تیره شد.

 

طبق گزارش مذکور، در حال حاضر افغانستان 352 هزار نیروی امنیتی به علاوه 30 هزار پلیس ملی در اختیار دارد که حتی کاهش تعداد آن‌ها به حداقل ممکن نیز به هزینه‌ای معادل پنج تا شش میلیارد دلار برای سازماندهی در سال نیاز دارد که تقریبا همه این هزینه‌ نیز باید با کمک جامعه بین‌الملل تامین شود.