پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

آمریکا دولت‌های کوبا و نیکاراگوئه را تهدید به سرنگونی کرد

ترامپ قصد دارد سوسیالیسم را در نیمکره غربی از بین ببرد

برگرفته از :
سایت روسی بنیاد فرهنگ استراتژیک، ۲۳ فوریه ۲۰۱۹

روسیه، چین، کوبا و ونزوئلا از پروژه ساخت کانال نیکاراگوئه حمایت می‌کنند. این کانال می‌تواند اقیانوس آرام و اطلس را به‌هم متصل و مسیر حمل‌و‌نقل کالاها را از آمریکای جنوبی به آسیا، از‌جمله نفت ونزوئلا را به چین کوتاه کند. پدید آمدن کانال نیکاراگوئه واشنگتن را از کنترل انحصارطلبانه بر عبور از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام از طریق کانال پاناما محروم می‌کند.

مایک پومپئو وزیر امور‌خارجه آمریکا به‌دنبال تلاش برای کودتا در ونزوئلا، کوبا و نیکاراگوئه را تهدید کرد. او میگل دیاس کانیل رئیس‌جمهور کوبا و دانیل اورتگا رئیس‌جمهور نیکاراگوئه  را متهم به رفتار بی‌رحمانه با شهروندان خود و نقض آزادی‌های دموکراتیک کرد. پومپئو اعلام کرد که «دولت ترامپ با جدیت فعالیت می‌کند و به فعالیت نه تنها در ونزوئلا بلکه در دو کشور نیکاراگوئه و کوبا برای رفاه مردم آنها ادامه می‌دهد». تهدیدات وی به آدرس نیکاراگوئه در هماهنگی با تهدیدات مشاور امنیت ملی، جان بولتون طنین‌انداز شد که چند روز پیش در «توئیتر» خود نوشت که روزهای ریاست‌جمهوری در نیکاراگوئه شمرده می‌شوند و مردم نیکاراگوئه آماده‌اند مجددا آزادی خود را باز‌یابند. پیش از این دونالد ترامپ ضمن سخنرانی در میامی ‌در برابر مهاجران ونزوئلایی اعلام کرد که قصد دارد مبارزه با سوسیالیسم را به پایان برساند و پایان آن در سراسر جهان فرارسیده است، از‌جمله در ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا.

تیرگی جدید روابط آمریکا با کوبا و نیکاراگوئه پس از آنکه دولت‌های این کشورها دخالت ایالات متحده در امور داخلی‌شان را غیر‌قابل قبول اعلام کردند و به تعمیق همکاری با روسیه و چین پرداختند، رُخ داد. در سالیان اخیر دولت نیکاراگوئه از روسیه تانک، نفر‌بر زره‌پوش، سیستم دفاع هوایی، هلیکوپتر، ناوچه گشت‌زنی و مهمات دریافت کرده است. کارشناسان روسی در ایجاد مرکز نظامی ـ آموزشی برای نیروهای مسلح نیکاراگوئه شرکت کردند. کوبا «مقصر بود» به اینکه دارای موقعیتی استراتژیکی است ـ خلیج مکزیک را «می‌بند‌د» و خروج از آنرا به اقیانوس اطلس از طریق تنگه فلوریدا کنترل می‌کند. بدون کنترل بر کوبا نفوذ واشنگتن در حوضه کارائیب در سواحل غربی آمریکا کامل نخواهد بود.

روسیه، چین، کوبا و ونزوئلا از پروژه ساخت کانال نیکاراگوئه حمایت می‌کنند. این کانال می‌تواند اقیانوس آرام و اطلس را به‌هم متصل و مسیر حمل‌و‌نقل کالاها را از آمریکای جنوبی به آسیا، از‌جمله نفت ونزوئلا را به چین کوتاه کند. پدید آمدن کانال نیکاراگوئه واشنگتن را از کنترل انحصارطلبانه بر عبور از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام از طریق کانال پاناما محروم می‌کند.