فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

ایا ریښتیا اجرایه ریاست د چا ډالۍ نه ده؟

په هېواد کې د ځینو تازه پرمختیاوو سره په تړاو، د امریکا غږ اشنا راډیو سره مرکه کې د افغان حکومت اجرایوي رییس عبدالله عبدالله ویلي « د اجرائیه ریاست څوکۍ “خیالي او تشریفاتي نده” او نه هم د چا یا کومې ډلې لخوا ورته په ډالۍ ورکړل شوېده.»

اوس له ټولټاکنو نږدې یو کال او د ملي یووالي له حکومته چې عبدالله عبدالله يي اجرایوي رییس دی، څه دپاسه شپږ میاشتې تیریږي. په داسې وخت چې هېواد کې د سولې او امنیت چارې د حکومت په ورځنۍ سترې دندې بدلیږي او طالب سره د سولې خبرې اترې او بلخوا د نه پخلاکېدونکي وسلوال دوښمن، د القاعده د پاتېشونو او د راروان داعش سره جګړه نوی ابعاد نیسي، د عبدالله او د هغې ډلې له لوري، په حکومت کې د چوکیو پر سرلاهم ناندرۍ او له رسیدلي حکومتي پست څخه د ډالۍ تعبیر او له هغه خیالي او تشریفاتي انځور کښل، د هېواد د کومې ستونزې په حل کې مرسته کولای شي!

عبدالله عبدالله  چې اوس دا خبره د امریکا اشنا راډیو سره کوي چې اجراییوي پست ورته نه چا اویا کومې ډلې ډالۍ کړی، دا خبره به يي هغه مهال کړی وای چې د امریکا د بهرنیو چارو د وزیر جان کیري ترڅنګ ولاړ وو او جان کیری ورته وویل« غني د هیڅ قانون او یا مخکیني شرط پر بنسټ، د واک ویش او د ملي یووالي حکومت ته اړتیا نه درلوده، خو هغه ( اشرف غني) دا کار د افغانستان د لوړو ګټو لپاره وکړ او په دې اند وو چې د پرمختګ لپاره دا تر تولو غوره لار ده»

عبدالله هغه مهال نه یوازې دا چې د ډالۍ ، خیالي او تشریفاتي پست کلمې يي پر ژبه رانه وړي او د خوښۍ اوبشپېړې رضا په بڼه چوپ پاتې وو، بلکې هملته يي د ماښمنۍ ډوډۍ په وخت د ولسمشر اشرف غني او جان کیري ترڅنګ وویل« « ابتدا به تشکیل حکومت وحدت ملي باور نداشتم، اما اکنون در همکاري به رییس جمهور غني متعهد به خدمت در افغانستان میباشم»

جان کیری پخپلو نوموړو څرګندونو کې عبدالله او د هغې ډلې ته دا هم ور په یاد کړه چې ټاکنو کې بریالي ټیم تاسو په واک کې ځان سره شریک کړۍ ، که نه بریالي ټیم ځانته هم حکومت جوړولای شو او په هغه صورت کې به عبدالله او د هغه ډلې ته یوازې د اپوزیسیون لار پاتې وای!

داسې ښکاري، کله چې پر عبدالله د خپلې ډلې فشار نه وي او ځانته وي، یو څه وايي خو کله چې د ډلې په منځ کې وي بیا د خپلو کړو ژمنو او خبرو خلاف غږیږي. البته دا یو ځل نه دی، یوازې په تېر یوه کال کې په وار وار داسې لېدل شوي او ښايي دا لړۍ به نوره هم ادامه ولري!

امریکا غږ اشنا راډیو سره عبدالله خپله تازه مرکه کې، نه یوازې امریکا کې په سفر د خپلو څرګندونو او ژمنو پر خلاف دریځ نیولی، بلکې نوموړي اوس د خپلې دې خبرې« اما اکنون در همکاري به رییس جمهور غني متعهد به خدمت در افغانستان میباشم» پرځای، غواړي د ولسمشر غني په مشرۍ د ملي یووالي د حکومت ستنې ولړزوي او څونه چې کولای شي په افغان ټولنه کې حکومت ناکام او بدنام وروپېژني!

دا چې له نوموړې راډیو سره په مرکه کې عبدالله وايی “د ملي یو والي په حکومت کې موږ خپله خبره لرو، خپل غږ لرو او خپل ځای لرو او له دې ځای څخه د افغانستان د خلکود عزت لپاره، د حق لپاره، د کرامت لپاره، او د افغانستان د خلکو د ارمانونو د پوره کولو لپاره ګټه اخلو”.

البته دا په دې مانا نه ده چې عبدالله او ډله به يي په حکومت کې دننه بل حکومت جوړوي او له دې بل حکومت څخه به بیا  پخپله خوښه او زړه خبرې لري، غږ به لري او ځای به لري!

عبدالله به د ولسمشر غني په مشرۍ د واحد حکومت د اجراییوي چارو دنده مخې ته وړي، د ولسمشر غني په فرمان او لاسلیک دغه پست رامنځته شوي، ولسمشر ته په راپور ورکولو مکلف او مسول دی. بلخوا عبدالله به د اشرف غني په مشرۍ د واحد حکومت تګلار مخې ته وړي، په تګلار او دریځ کې عبدالله خپلواک نه دی او هغه د هغې تګلارې پابند ګڼل کیږي چې د اشرف غني په مشرۍ وړاندې کیږی!

عبدالله عبدالله د ملي یوالي د حکومت د پالیسۍ د یوې برخې ( هغه هم اجراییوي برخه) اجراکوونکی دی، نه پالیسي میکر!

له بده مرغه، له ټولټاکنو او د ملي یووالي د حکومت له جوړښته روسته په تېرو څو میاشتو کې عبدالله او ډله يی یوازې د ټاکنو کمیسیون د بدلولو او په حکومت کې د خپلو کسانو په ټومبلو بوخته ده. د هېواد امنیتي، اقتصادي او ټولنیزو چارو ته يي شا ده. بلخوا يي دولت هم په همدغو چارو بوخت ساتلی او د هېواد او ټولنې د بنسټېزو ستونزو په حل کې، دولت ګام اخیستلو ته نه پریږدي!

همداراز ټوله هڅه يي دا ده چې اغلې شکریه بارکزۍ د ټاکنو د سمون کمیسیون مشره نه شي او ارکانحرب محمد افضل لودین خو يي د ایران او پنجاب د خوښۍ لپاره، د ملي دفاع وزارت له نوماندۍ پښیمانه کړ!

داسې ښکاري چې د فرخندې په وژلو کې د عبدالرب  رسول سیاف او اسماعیل خان د معنادارې چوپتیا روسته د جهاد ټیکداري اجراییه رییس عبدالله عبدالله پخپله غاړه اخیستې وي. د عبدالله  ډله نظار شورا پخوا هم تل د جهاد او مقاومت په استازیتوب غږېده. نورو مجاهدینو ورته هم څه نه ویل او داسې ښکاریده چې پخپله چوپتیا کې یې یا رضا وه او یايي دې ډلې ته له ډاره څه نه شول ویلای!

نن هم ډیرکي پخواني بیوزلي مجهادین چاودلې پوندې او وچې شونډې ګرځي او په استازیتوب يي د نظارشورا څو تنه لنډه غر، سیاف خېل او اسماعیل خان د شیخانو په جوړ جنت، دوبۍ، ترکیه، هند او یوروپ کې چړچې او بدلمني کوي!

نن هم د دوی په اصطلاح د پخواني کمونیست حکومت هغه لوړپوړي پوځي چارواکي چې نظارشورا يي په ډولۍ کې، پخپلو اوږو له مزاره راپورته او په کابل يي واکمنه کړه، مجاهد کبیر او خالد بن ولید دي، خوهغوی چې بیا د نظارشورا د سیکټاریستي او سمتي ګټو خلاف دي، کمونیست او لویدیځ پال بلل کیږي!

افسوس د هغه ساده ګانو او بېړاګانو په حال چې اوس هم د دغو درواغجنو مجاهدینو لوبو او نخرو ته لاس تر زنې ناست دي او بیا بیا غولیږي او خرڅیږي!

د ۲۰۱۵ کال د اپریل ۸ مه

سرلوڅ مرادزی