انعکاس هستی در هستی

رسول پویان هست وخواهدبودوژرفای شدن عریان کنید دانـش و انـدیـشـه و تحـقـیـق…

افغانستان؛ جایی که خطاهای راهبردی از مرزها عبور می‌کنند

ناهم‌زمانی تصمیم‌های سیاسی، رقابت قدرت‌ها و پیامدهای امنیتی در نظم…

فریتس هابر؛ دانشمندی میان نجات زندگی و صنعتی‌کردن مرگ

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  مقدمه تاریخ علم، تاریخ پیشرفت‌های بزرگ انسانی است؛ اما در…

که سیاست نه کوئ، سیاست به درباندې کېږي!

نور محمد غفوري یادونه: دا مقاله د لومړي ځل لپاره د…

 تونل‌های زیرزمینی، دکترین دفاعی یا گسترش زیرساخت‌های پنهان؟

 نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و گسترش شبکه‌های زیرزمینی؛ پیامدهای منطقه‌ای و…

پوهاند محمد بشیر دودیال

د نړېوال او پښتو داستاني ادبیاتو په تړاو له پوهاند…

      اسرار هوش طبیعی یا خالق طبیعت

نوشته : کریم پوپل مورخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ مقالهٔ علمی ـ فلسفی…

۵. د سیاسي سیستم د غبرګون او اصلاح بهیر

نور محمد غفوری  (د لومړي څپرکي، سیاسي سیستم- شپږمه برخه) سیاسي سیستم…

انسان؛ در جست‌وجوی خویشتن (4)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی ...عشق و نفرت گاهی به…

د سیاسي سیستم د فعالیت څرنګوالی

نور محمد غفوری (پنځمه برخه) ۴.  د سیاسي سیستم (د سیاسي نظام)…

جهان در آستانهٔ سرنوشت ساز ترین و بی ثباتی بزرگ

 نویسنده: مهرالدین مشید  آیندهٔ انسان در گرو رقابت قدرت‌ها و بحران…

پَسیخانیان؛صدای «اصالت انسان»

علی میرفطروس اَسْتَعِنْ بِنَفْسِكَ الَّذِي لَا إِلٰه إِلَّا هُوَ از خویشتن یاری…

د سیاسي سیستم سرچينې او اداري وړتیا

نور محمد غفوری (د سیاسي سیستم په تیر پسې- څلورمه برخه) ۳.۴.…

!  (   K   ) چگونگی اتخاذ سیاست جنایی…

چکیده : استفاده از مواد مخدر تحت نام تابلیت (k )…

محمد اقبال محمدی

استاد "محمد اقبال محمدی" شاعر، ترانه‌سرا، هایکویست، دبیر بازنشسته و…

افغانستان؛ چهارراه قدرت و معادلات پنهان منطقه‌ای

از جغرافیای راهبردی تا کنترل حرکت، کریدورها و شبکه‌های نفوذ Wahidullah…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌ های ازدست‌ رفته و توطئه‌های پی‌درپی

 نویسنده: مهرالدین مشید از کودتای داوود تا بازگشت طالبان؛ افغانستان در…

سیاسي سیستم– سیاسي فعالان او ډلې

نور محمد غفوری (دریمه برخه) ۳.۳ . سیاسي فعالان او ډلې سیاسي فعالان…

سیاسي، اقتصادي، ټولنیز او کلتوري سیستمونه

نور محمد غفوری د لومړي څپرکی: سیاسي سیستم(دوهمه برخه) ۳.  د سیاسي…

انسان؛ در جست‌وجوی خویشتن (3)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی ...انسان تنها موجودی نیست که…

«
»

جنگ یخچال‌ها

فرانسه ایران را به حملات سایبری به محصولات اروپایی متهم کرد

یوری ماواشف (Yuri MAVASHEV)، خاور‌شناس و مدرس گروه سیاست جهانی و اقتصاد جهانی در دانشکدۀ مدیریت آکادمی اقتصاد ملی و مدیریت عمومی جنب ریاست جمهوری روسیه

ا. م. شیری– زوزه‌های همآهنگ وحوش دنیای غرب علیه میهن ما…

تهران از احتمال یک عملیات خرابکارانه با پرچم دروغین خبر می‌دهد

مدتی پیش، یک موضوع غیرمنتظره با رنگ‌وبوی خاورمیانه در فضای رسانه‌ای مطرح شد. این بار، تأسیسات صنعتی سردخانه‌ای در سراسر اروپا در کانون رسوایی دیپلماتیک قرار گرفتند.

ژان-نوئل بارو، وزیر امور خارجۀ فرانسه، ایران را مسئول حملۀ سایبری دانست که ماه گذشته رخ داد و در نتیجۀ آن، تجهیزات سردکننده در سوپرمارکت‌های سراسر فرانسه از کار افتادند.

پاریس اعلام کرده است که برای اعمال تحریم‌های اتحادیۀ اروپا علیه عاملان این حمله تلاش خواهد کرد.

وزیر امور خارجۀ فرانسه در گفت‌وگو با خبرنگاران در پاریس اعلام کرد که مسئولیت حملۀ انجام‌شده در روزهای ۱۱ و ۱۲ اکتبر، «بر عهدۀ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی ایران» است.

در نتیجۀ مداخله از راه دور، در عملکرد دستگاه‌های سردکنندۀ حدود ۷۰۰ سوپرمارکت در سراسر فرانسه، دمای داخل آن‌ها تا ۸۰ درجه سانتی‌گراد افزایش یافت که موجب فاسد شدن مواد غذایی تازه و منجمد به ارزش چندین میلیون یورو شد.

در آن زمان، هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته بود.

در دوم نوامبر، موج دوم حملات سایبری آغاز شد که هدف آن‌ها تجهیزات خنک‌کنندۀ فروشگاه‌های زنجیره‌ای سوپرمارکت‌ها حداقل در ۱۱ کشور بود.

علاوه بر فرانسه، کشورهای بلژیک، لوکزامبورگ، هلند، سوئد، فنلاند، آلمان، ایرلند، ایتالیا، پرتغال و اسپانیا نیز هدف این حملات سایبری قرار گرفتند.

در همین ماه، هکرها همچنین تلاش کردند به سه مرکز ذخیره و نگهداری خون در فرانسه حمله کنند، اما کارکنان این مراکز موفق شدند پیش از وارد آمدن خسارات جدی، این اقدامات را خنثی کنند.

نکتۀ قابل توجه این است که اظهارات بارو پس از آن مطرح شد که دادستانی پاریس از آغاز تحقیقات دربارۀ واحد سایبری سپاه پاسداران، به دلیل احتمال دست داشتن آن در حملات سایبری به سامانه‌های خنک‌کننده سوپرمارکت‌ها، خبر داد.

در بیانیۀ وزارت امور خارجۀ فرانسه آمده است که این حملات سایبری توسط «یگان سایبری تهاجمی شهید کاوه»، یگانی که با ادارۀ جنگ الکترونیک و عملیات سایبری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ارتباط دارد، انجام شده ‌است.

به ادعای کارشناسان فرانسوی، این گروه، نام خود را از محمود کاوه، یکی از فرماندهان سپاه پاسداران که در جریان جنگ ایران و عراق کشته شد، گرفته است و از طریق گروه‌های پوششی متعددی که خود را به‌عنوان هکرهای فعال و کنشگر معرفی می‌کنند، فعالیت می‌کند. از جمله این گروه‌ها می‌توان به «CyberAveng3rs» و «Cyber Isnaad Front» اشاره کرد.

بارو با لحنی تهدیدآمیز اعلام کرد: «این حمله از نظر ابعاد و میزان تهاجمی بودن، بی‌سابقه بود». او همچنین هشدار داد که «این حمله بدون پاسخ نخواهد ماند».

در بیانیۀ وزارت امور خارجۀ فرانسه آمده است که سفیر ایران در فرانسه احضار شده است تا اعتراض و محکومیت قاطع این حملات سایبری به وی ابلاغ شود.

همچنین تأکید شده است: «فرانسه به شرکای اروپایی خود پیشنهاد خواهد کرد که تحریم‌های جدیدی علیه سازمان‌ها و اشخاص حقیقی ایرانیِ دخیل در این حمله سایبری علیه فرانسه و همچنین سایر فعالیت‌های مخرب سایبری اعمال کنند».

اتحادیۀ اروپا نزدیک به دو دهه است که علیه ایران تحریم‌هایی اعمال می‌کند. در حال حاضر، این اقدامات صدها شخص حقیقی و سازمان ایرانی را دربرمی‌گیرد. این تحریم‌ها با بهانه‌های واهی، همچون برنامۀ هسته‌ای ایران، حمایت نظامی از روسیه در درگیری اوکراین، نقض حقوق بشر، تروریسم و حملات سایبری وضع شده‌اند. به همین دلیل، روابط دوجانبۀ ایران و فرانسه سال‌هاست که همچنان پرتنش باقی مانده است. فرانسه از تحریم‌های اتحادیۀ اروپا علیه اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی که به نقض حقوق بشر یا مشارکت در توسعۀ برنامۀ هسته‌ای ایران متهم هستند، حمایت می‌کند.

تنش‌ها پس از آن افزایش یافت که در ژوئیه ۲۰۲۶، دو نفر از کارکنان هیئت دیپلماتیک فرانسه به اتهام جاسوسی در تهران بازداشت شدند. اوضاع در ماه سپتامبر پس از آن بیش از پیش بحرانی شد که ایران دستور تعطیلی مرکز زبان فرانسوی در تهران را صادر کرد و اعلام داشت که این مرکز پوششی بوده است برای فعالیت‌های غیرقانونی.

اکنون مهاجمان سایبری از راه دور کنترل تجهیزات سرمایشی و یخچال‌های صنعتی را به دست می‌گرفتند و یا حالت یخ‌زدایی را فعال می‌کردند و یا حتی محفظه‌های نگهداری مواد غذایی را تا دمای ۵۰ درجۀ سانتی‌گراد گرم می‌کردند. در نتیجه، چندین تُن مواد غذایی در مدت کوتاهی غیرقابل استفاده می‌شدند.

در تهران، اتهامات پوچ و بی‌اساسی را که از پایتخت‌های اروپایی مطرح می‌شد، کاملاً «بی‌اساس» خواندند. وزارت امور خارجۀ جمهوری اسلامی ایران رسماً هرگونه دخالت در حوادث رخ‌داده در فضای سایبری اروپا را رد کرد.

در واقع، باید تأکید کرد که اساساً هیچ‌گونه مدرک فنی معتبر و واقعی مبنی بر دخالت ایران در حوادث یادشده وجود ندارد.

با این حال، فرانسه از هم‌اکنون از تدوین تحریم‌های جدیدی خبر داده که قرار است در سطح اتحادیۀ اروپا علیه تمامی افرادی که مسئول این «حملات یخچالی» شناخته خواهند شد، اعمال شود.

چنین واکنش شتاب‌زده‌ از سوی پاریس، ممکن است ناشی از فشارهای سیاسی دولت ترامپ باشد، که تلاش می‌کند از هر حادثه‌ای، حتی ساختگی، برای منزوی کردن ایران و تشدید تحریم‌های اتحادیۀ اروپا علیه این کشور استفاده کند.

همچنین ممکن است چنین حادثه‌ای شرکت‌های تجاری و نهادهای نظارتی اروپایی را وادار کند که در زمینۀ امنیت سامانه‌های تجهیزات صنعتی هوشمند خود، تجدیدنظر اساسی کنند.

در عرصۀ بین‌المللی، کارشناسان و ناظران، تشدید تنش‌ها را با وضعیت کلی بحرانی در خاورمیانه و اقدامات ناوگان دریایی فرانسه در این منطقه، به‌ویژه با اقدامات این ناوگان علیه جنبش یمنی «انصارالله» مرتبط می‌دانند که ایران از آن حمایت‌های بشردوستانه، لجستیکی و احتمالاً حمایت‌های دیگری نیز به عمل می‌آورد.

در همین حال، کارشناسان مستقل امنیت سایبری خاطرنشان می‌کنند که شناسایی دقیق سفارش‌دهندگان و عاملان واقعی چنین حملاتی، به دلیل استفاده از روش‌های پنهان‌سازی ردپا، از نظر فنی کاری بسیار دشوار و پیچیده است.

به گفتۀ عباس عراقچی، وزیر امور خارجۀ ایران، «دولت فرانسه که حتی نمی‌تواند مراقب یخچال‌های خودش باشد، چه برسد به اینکه بتواند اعتراضات مردم خود را مدیریت کند، برای پنهان کردن شکست‌هایش، تقصیر را به گردن دیگران می‌اندازد».

کیانوش ادیب، کارشناس امنیت سایبری نیز دیدگاه مشابهی دارد. او معتقد است اتهام‌زنی دولت فرانسه به جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با حملۀ سایبری به ۷۰۰ فروشگاه، پیش از هر چیز، «تلاش سیاسی و از سر استیصال است برای منحرف کردن افکار عمومی از بحران‌های داخلی فرانسه، اعتراضات اجتماعی و فضای حساس انتخاباتی».

جمهوری اسلامی حق خود را برای پیگرد قضایی و اتخاذ اقدامات متناسب در برابر اقدامات خصمانه و تلاش‌ها برای تخریب اعتبار بین‌المللی کشور محفوظ می‌داند و در هر صورت، اتهامات بی‌اساس، تهدیدها و فشارها، هرگز بدون پاسخ نخواهند ماند.

از سوی دیگر، سرتیپ محبی در اتهامات مضحک پاریس، همان «سناریوی شناخته‌شدۀ اسرائیلی را می‌بیند که با هدف دامن زدن به ایران‌هراسی و جلب حمایت کشورهای اروپایی طراحی شده است».

متهم کردن ایران به انجام حملات سایبری علیه مردم عادی و شرکت‌های غیرنظامی می‌تواند با هدف ایجاد نگرانی در جامعۀ اروپا و توجیه تشدید بیشتر فضای ضدایرانی مورد استفاده قرار گیرد.

در چارچوب این ارزیابی، نمی‌توان احتمال اجرای یک عملیات «پرچم دروغین» را نیز نادیده گرفت، که در آن، یک طرف هویت واقعی یا انگیزه‌های اصلی خود از حمله را پنهان می‌کند و مسئولیت آن را به گردن طرف مقابل می‌اندازد تا تحولات را در مسیر دل‌خواه خود  هدایت کند.

واکنش بلژیک به رویدادهای فرانسه نیز جالب توجه است. این واکنش به‌روشنی تفاوت دیدگاه کشورهای اروپایی را نشان می‌دهد. از یک سو، برنار کوئینتن، وزیر کشور بلژیک، اعلام کرده است که اطلاعات سرویس‌های امنیتی ظاهراً دلایلی برای این باور فراهم می‌کند که احتمالاً ایران پشت حملات سایبری به فروشگاه‌ها قرار دارد. اما در مقابل، ماکسیم پروو، وزیر امور خارجۀ بلژیک، موضع متفاوتی اتخاذ کرده و گفته است که اطلاعات موجود برای نسبت دادن رسمی مسئولیت این حملات به ایران کافی نیست. اگر استدلال‌های بی‌اساس فرانسوی‌ها حتی برای سیاستمداران اروپایی نیز چندان قانع‌کننده نیست، دیگر چه انتظاری می‌توان از دیگران داشت؟

بنیاد فرهنگ راهبردی

٢٨ آبان- عقرب ١۴٠۵