بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

«
»

هیچ‌یک از اهداف اصلی آمریکا در افغانستان تحقق نیافت

قرار است کتاب جدید «پل دی. میلر» مقام پیشین شورای امنیت ملی آمریکا و استاد دانشگاه جورج تاون با عنوان «انتخاب شکست: روایت بیست‌ساله از چگونگی باخت آمریکا در افغانستان» منتشر شود؛ اثری که تصویری جامع از روند تصمیم‌سازی در واشنگتن طی دو دهه جنگ افغانستان ارائه می‌دهد.

میلر که سابقه مدیریت امور افغانستان و پاکستان در شورای امنیت ملی، فعالیت در سازمان سیا و ارتش آمریکا را دارد، در این کتاب به بررسی دقیق سیاست‌های واشنگتن پرداخته است.

به گفته وی، مأموریت آمریکا شامل دو بخش اصلی – مبارزه با تروریسم و بازسازی دولت – بود. اما نه پناهگاه‌های تروریستی نابود شد، نه القاعده به‌طور کامل از میان رفت و نه دولتی باثبات در کابل شکل گرفت.

میلر بخشی از شکست را ناشی از بوروکراسی‌های واشنگتن می‌داند. به باور مقام پیشین آمریکایی، نهادهایی مانند وزارت خارجه و وزارت دفاع آمریکا برای وظایف روتین و کمّی طراحی شده‌اند، در حالی که بحران افغانستان نیازمند تفکری خلاق و منعطف بود. این عادات بوروکراتیک مانع اتخاذ تصمیم‌های راهبردی شد.

این مقام پیشین آمریکا به نقش پیچیده پاکستان نیز پرداخته و یادآور می‌شود که اسلام‌آباد در سال‌های نخست متحدی مهم در مبارزه با القاعده بود، اما هم‌زمان بخشی از نهادهای آن با طالبان همکاری می‌کردند. وی معتقد است این تناقض زمینه‌ساز پنهان شدن اسامه بن‌لادن در خاک پاکستان شد.

استاد دانشگاه جورج تاون همچنین توافق دوحه میان دولت ترامپ و طالبان را نقطه عطفی می‌داند که زمینه خروج آمریکا و فروپاشی دولت کابل را فراهم کرد و می‌نویسد این توافق به‌صورت شتاب‌زده و بدون هماهنگی با وزارت دفاع امضا شد و تلاش برخی مقامات برای جدا دانستن آن از خروج نهایی «فریبکارانه» است.

در بخش دیگری، میلر نظریه پرطرفدار «واقع‌گرایی» در سیاست خارجی آمریکا را «ایدئولوژی‌ای ناامیدکننده و نیست‌انگارانه» معرفی می‌کند و معتقد است این رویکرد با حذف آرمان‌های اخلاقی، به تصمیم‌های نادرست در جنگ افغانستان دامن زد.

مقام پیشین امنیت ملی آمریکا مسئولیت اصلی شکست را متوجه رؤسای جمهور آمریکا و فرماندهان ارشد نظامی می‌داند، اما تأکید می‌کند که این تصمیم‌ها بازتاب اراده رأی‌دهندگان بود؛ بنابراین جامعه آمریکا نیز باید سهم خود از این شکست را بپذیرد.

میلر بیان کرده است که که چگونه ترکیب خطاهای راهبردی، ساختارهای بوروکراتیک، سیاست‌های متناقض پاکستان و توافق دوحه، آمریکا را در طولانی‌ترین جنگ تاریخ معاصر به شکست کشاند.