هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

به مناسبت سه‌سالگی حاکمیت امارت اسلامی طالبان

۱۵ آگوست وقتی که جهنم دهان باز کرد! 

– سیامک بهاری/ مندرج در ژورنال ۸۰۹

جهان متمدن با بهت و حیرت به پروژه مخرب و مهیبی که با صرف هزینه بیش از دو تریلیون دلار، برای دست‌به‌دست شدن قدرت، برای خلق دوباره یک هیولای تروریستی در قامت امارت اسلامی طالبان به قیمت نابودی هرآنچه ارزش‌ها و ملاک‌های انسانی در یک جامعه است می‌نگرد. در سه‌سالگی خلق دوباره این هیولا، هر آنچه را که می‌شود سقوط، فاجعه، مصیبت، بدبختی و حرمان بی‌پایان خواند، یک جا در افغانستان دوچندان شد!

راهبرد این مهندسی نفرت‌آور توسط آمریکا، متحدانش و دولت‌های مرتجع منطقه با قربانی‌کردن زندگی میلیون‌ها زن و کودک و همه مردمی که بازیچه آن بودند اجرایی شد و نکبت امارت اسلامی بر سر مردم بی‌پناه افغانستان آوار شد.

در اولین روز بازگشت طالبان، زنانی شجاع و جسور بی‌محابا به خیابان‌های کابل و هرات و مزارشریف آمدند و فریاد آزادی سر دادند. جرقه‌ای که خرمن خشم جامعه و میلیون‌ها زن را شعله‌ور کرد.

“زنان حذف‌شدنی نیستند! ما به عقب برنمی‌گردیم! مرگ بر این جهالت! ” صدای در گلو خفه شده جامعه شد و خیابان‌ها را فتح کرد و نوید مقاومت داد! از اینجا به بعد، جبهه مقاومتی شورانگیز حدفاصل گذشته و آینده شد. جهان متمدن چهره دیگری از ایستادگی و حق‌خواهی بی‌سابقه زنان را دید که سد راه همه آن شناعتی گشته که می‌خواهد این هیولای تروریستی به رسمیت شناخته شود.

۷۰ فرمان از ۱۰۰ فرمان صادر شده توسط رهبر طالبان، مستقیماً آزادی، حقوق و زندگی روزمرهٔ زنان و دختران افغانستان را هدف گرفته است و از همه شئونات زندگی، از کار، اشتغال، تحصیل تا ازدواج و هر نقش و حضور اجتماعی محروم کرده است. یک آپارتاید جنسیتی نظام‌مند علیه زنان بر جامعه تحمیل شده است. هر نوع آزادی سیاسی و اجتماعی در امارت اسلامی طالبان ممنوع است و کل جامعه به گروگان گرفته شده است.

نهادهای بین‌المللی از وخیم‌تر شدن اضطراری، اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در افغانستان می‌گویند. رسماً اعلام شده است نیمی از مردم افغانستان گرسنه‌اند!

تطهیر و تعامل با طالبان، عملاً اقدامی جنایی علیه مبارزات مردم و به‌ویژه زنان افغانستان است. مردم مبارز افغانستان و ایران که علیه حاکمیت‌های اسلامی مبارزه می‌کنند، باید بیشتر از هروقت دیگر برای اتحاد و همبستگی خود علیه دشمن مشترک تلاش کنند!