تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

کشوریکه تاریخ ندارد

حکام نظامی اش

میگویند با افغانستان دشمنی تاریخی دارند !

هفتاد سال را نمیتوان زمان تاریخی گفت ، اگر نام از تاریخ برده شود پنجهزار سال قبل اریایی ها که حالا افغانستان بخشی از همان نام تاریخی است به هندوستان رفتند ، روابط هند و افغانستان تاریخی است . از رفتن اسلام به هند که سلطان محمود غزنوی امپراطور انوقت بود حدود نه صد سال میگذرد ، مناسبات عقیدتی افغانها با مسلمانان هند تاریخی است نه هفتاد ساله ( اگر پاکستان تاریخ میداشت نامهای غزنوی و غوری و ابدالی را بر راکتهایش نمیگذاشت ) .

پاکستان مولود استعمار در خاکهای جدا شده از هند و افغانستان را نه هند و نه افغانستان ( سیال تاریخی ) نمیگیرند . گفتن دشمنی تاریخی با افغِانستان خبط فهم است یا اینکه خودنمایی و قدافرازی نابخردانه .

امارت اسلامی افغِانستان با تشکیل حکومت جدید که کما فی السابق وسیله دست جنرالان ان کشور است خواهان بهبود روابط با پاکستان شده است ، از لحاظ دپلماتیک و روابط دولتها این نوع خواهش میتواند توجیه گردد اما از لحاظ عملی مورد ندارد .

اما!

— حاکمیت دو حزب مسلم لیگ (ن) و پیپل پارتی نو نیست سالهاست که قدرت میان این دو حزب رد وبدل شده در صورت اندک‌ سرکشی از احکام نظامیان با کودتاهای نظامی سقوط داده شده اند .

— حکومت ائتلافی جدید از لحاظ ترکیب پایدار نمیباشد و ثبات هم ندارد .

— پالیسی سازان اصلی جنرالان هستند و این دو حزب وسیله تحقق پالیسی انان .

— معضلات میان افعانسنان و پاکستان راهبردی و در برخی مقاطع زمانی راهکاریست . معضلات راهبردی سیاست عمق استراتژی پاکستان و مسئله خط فرضی دبورند بوده در مقاطع زمانی معین راهکارهای تکراری پاکستان از قبیل مسدود ساختن بنادر بروی تجار افغانی ، اعزام گروپهای تروریستی به خاک افغانستان ، فشار بر مهاجرین ، ادعای حملات پی . تی .تی . از افغانستان ، دامن زدن تفرقه های قومی و زبانی و سمتی وغیره وسایلی است برای بی ثبات سازی اوضاع افغانسنان و بهره برداری های موقتی .

— تا در استراتژی ها تغیر رونما نگردد هر حکومتی که در پاکستان بر سر اقتدار اید از اهداف اتخاذ شده نظامی ها انحراف صورت نمیگیرد .

— امید بهبود روابط از جانب پاکستان امید واهی است که حکومتهای افغِانستان در طول بیش از هفتاد سال نیز انرا ابراز کرده اند ولی حسن نیت نشان داده نشده است .

— پاکستان همان دولت جانشین استعمار انگلیس است که با وجود تغیرات بزرگ در جهان سر از خط فرمان موجدش بر نمیدارد .

یک افغِانستان متکی بخود ، دارای قدرت دفاعی قوی ، اقتصاد خود کفا ، صاحب کادر های علمی اعم از زن و مرد در همه عرصه ها میتواند مانع از بلند پروازی های نظامیان پاکستان باشد .