نشست دو روزه ی دوحه : تعامل با طالبان
نوشته ی : اسماعیل فروغی
به کوشش سازمان ملل متحد و به میزبانی آقای آنتونیو گوترش سرمنشی آن سازمان ، به روزهای اول و دوم ماه می ، نشست دو روزه ای درمورد افغانستان باحضور نماینده گان ویژه 25 کشور و سازمانهای بین المللی در دوحه ی قطر دایر شد .
در این نشست ، سازمان ملل متحد سعی کرد تا مطابق نقشه ی راه ، چگونه گی تعامل با طالبان را ” تول و ترازو ” کرده ، تمام کشور ها و سازمانهای اثرگذار بر طالبان را به یک تفاهم مشترک نزدیک بسازد .
ارچند سازمان ملل ضمن اعلامیه ای اذعان داشته که مسایل کلیدی حقوق بشر بخصوص حقوق زنان و دختران ، حکومت فراگیر، مبارزه با تروریزم و موادمخدر در این نشست بحث شد ؛ اما همچنان طی که طی همین اعلامیه و بعداً در پایان نشست به صراحت گفته شد که : ” هدف این نشست ایجاد اجماع نظردر بین کشورهای جهان در مورد تعامل با طالبان بوده است. ”
طوری که معلوم شد محور اصلی این نشست ، چشم پوشی از تمام جنایات طالبان، هموار کردن راه تعامل با طالبان و در نهایت مساعد کردن زمینه های اولی به رسمیت شناسی آنان بود .
در حالی که شورای امنیت ملل متحد ، تمام اقدامات ضد بشری طالبان را بخصوص ممنوعیت کار و تحصیل زنان را اخیراً محکوم کرده و طالبان را تهدید کرد که اگر در سیاستها وعملکردهای ضد بشری خود تجدید نظرنکنند ، از افغانستان بیرون میشوند ؛ اما طوری که دیده می شود واقعیت چیزدیگری است . سازمان ملل بازهم به ادامه ی کار و تعامل با طالبان معتقد است و اساساً کوچکترین پروایی نسبت به سرنوشت و حیثیت مردم افغانستان ندارد .
به باور من این نشست دوحه هم ادامه ی نشست های قبلی دوحه است که بالاخره منجر به عقد قرارداد دوحه بین خلیلزاد و ملا برادرشده و افغانستان را با دار و ندار اش در کام تروریستان انداخت …
به طور فشرده اهداف اصلی این نشست را اینطور می توانیم برشماریم :
اول ــ تعامل با طالبان
دوم ــ بزرگ نمایی طالبان
و سوم ــ هموارکردن راه برای شناسایی طالبان ــ همانگونه که چند روز پیش امینه محمد معاون این سازمان آرزو برده بود …
واقعیت این است که تا هنوز نه سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری اش ، نه امریکا واتحادیه ی اروپا ، نه روسیه ، نه ایران ونه چین ، تا هنوز هیچکدام به صراحت و قاطعیت ، جنایات هولناک گروه تروریستی طالبان را محکوم نکرده اند . نه تنها محکوم نکرده اند بلکه همه می خواهند برای این گروه انتحاری سفید نمایی نمایند …
اینان همه از نسل کشی های طالبان ، کوچ دادن های اجباری ، انتحاری ها ، تبعیض آشکار جنسیتی و دشمنی با زنان ، دشمنی با هنرمندان ، دشمنی با شیعیان و اقوام دیگر که توسط طالبان بی وقفه ادامه دارد ، چشم پوشی می کنند …
تا هنوزهیچکدام ، از کوچ دادن های اجباری مردمان بومی توسط طالبان ، ازتیرباران کردن های بیرحمانه ی طالبان و از نسل کشی ها ، زبان ستیزی ها وفرهنگ زدایی های طالبان چیزی نگفته اند .
به نظرمی رسد که این نشست نیزهمانند نشست های دیگر به غرض پوشاندن چهره ی خشن طالبان ، صاف کردن جاده ی تعامل با طالبان و بخاطرانحراف راه حل اصلی قضیه ی افغانستان که مبارزه و قیام آزادیبخش ملی دربرابرطالبان است ، براه افتاده بود.
به این بنیاد ، من از این نشست هیچگونه امیدی به سود مردم مظلوم افغانستان ندارم .
