وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

نوآم چامسکی :  دولت اسلامی محصول سیاست آمریکا در خاورمیانه

 

 

پروفسور نوآم چامسکی Noam Chomsky در مصاحبه با مجلۀ فرهنگی ژاکوبین Jacobinدر مورد منشأ امارات اسلامی در عراق و شامات و چگونگی مسئولیت ایالات متحده و هم پیمانانش در پیدایش آنها توضیح می دهد.

 

چند روز پیش مصاحبۀ مأمور پیشین سازمان سیا، گراهام فالر Graham Fuller منتشر شد که یکی از بهترین تحلیل گران امور خاور میانه است. عنوان مصاحبه « ایالات متحده امارات اسلامی در عراق و شام را ایجاد کرد » امروز یکی از بهترین نظریه های توطئه را که در مورد خاورمیانه رایج می باشد را مطرح کرده است. این بار منبع این نظریه کاملاً متفاوت است و به نوآم چامسکی تعلق دارد، یعنی مستقیماً از قلب جامعۀ روشنفکری آمریکا منشأ می گیرد. نوآم چامسکی مشخصاً می گوید که این نظریه به این مفهوم نیست که ایالات متحده پیش از آن که آن را تأمین مالی کند به وجود آورده است. او این موضوع را به این شکل توضیح می دهد که ایالات متحدۀ آمریکا به همکاری انگلستان متن و شرایط ضروری برای گسترش این جریان را در سال 2003 با تسخیر جنایت کارانۀ بسیار وخیم عراق به وجود آورد. عراقی ها نیز این حمله را با حملۀ قوم مغول در هزار سال پیش از این مقایسه می کنند. سد ها هزار نفر کشته شدند، و میلیون ها نفر مجبور به ترک دیار و پناهنده شدند، میراث فرهنگی بسیار غنی باستانی از دوران سومری ها کاملاً از بین رفت (مترجم : در اینجا از تاراج موزه های عراق و ربودن آثار باستانی و انتقال آن با ده ها هواپیمای باربری غول پیکر به ایالات متحده چیزی یاد نکرده است).

از پی آمد های حمله می توانیم از سیاست تحریم نفاق مذهبی و قومی یاد کنیم. نیروهای اشغالگر و مدیریت مدنی آن پل بریمر Paul Bremer طرح بسیار مؤثری را به اجرا گذاشتند که می بایستی به نفاق بین اهل سنت و اهل تشیع و کردها بیانجامد به شکلی که این گروه ها به جان یکدیگر بیافتند و یکدیگر را بکشند. چند سال پس از اشغال، کشور در خشونت میان اقوام و مذاهب فرو رفت و از هم گسیخته شد.

نیروی محرک طبیعی مازعات به شکلی هدایت شد که افراطی ترین عناصر بالا بیایند، که غالباً از سرزمین یکی از همپیمانان مهم آمریکا می آمدند : یعنی عربستان سعودی یعنی کشوری که افراطی ترین نوع دولت اسلامی را در جهان ایجاد کرده است. با مقایسۀ ریاض، ایران کشوری مدارا کنند و مدرن بنظر می رسد، بی آن که از دولت های لائیک خاورمیانه چیزی بگوئیم.

نسخۀ رادیکال سعودی توسط امارات اسلامی در عراق و شام ( داعش) به شکل دکترینی افراطی به میدان آمده است. به عبارت دیگر ایدئولوژی داعش شکل افراطی اسلام افراطی از نوع سعودی است.

عربستان سعودی برای داعش نه تنها به عنوان پایگاه ایدئولوژیک مطرح می باشد، بلکه امور مالی آن نیز به عربستان سعودی بستگی دارد. البته نه خود دولت عربستان، بلکه ثروتمندان عربستان سعودی، کویت، و غیره به شکل مالی و ایدئولوژیک از گروه های جهاد طلب پشتیبانی می کنند و می بینیم که این جهاد طلبان بیش از پیش در تمام جهان حضور می یابند.

می توانیم بگوئیم که در سیر تحولی منازعات افراطی گری خود را به اثبات رسانده اند، و به تدریج همین تمایلات خشونت بار و آشتی ناپذیر بوده اند که به قدرت رسیده اند. مشخصاً وقتی خشونت سیاست حاکم باشد افراطی ترین ها به قدرت سوق داده می شوند. این است چگونگی پیدایش امارات اسلامی در عراق و شام. اگر این جریان حذف شود، مطمئناً به این دلیل خواهد بود که سازمان های خشن تر و افراطی تری جایگزین شوند.

ولی رسانه ها فرمان بردار باقی می ماند. رئیس جمهور اوباما در سخنرانی 10 سپتامبر 2014 از دو کشور به عنوان نمونه های موفقیت آمیز در استراتژی مبارزه علیه جریان های مخفی تروریستی توسط ایالات متحده یاد کرد : سومالی و یمن. فکر می کنم بسیاری مثل من از شگفتی حرفهای او بهت زده شده باشند، ولی در فردای سخنرانی او رسانه ها سکوت اختیار کردند.

وضعیت سومالی  به شکل  وخیمی آشفته است و در یمن نیز نسبتاً وضعیت بدی حاکم می باشد. سومالی کشور خیلی فقیری است. دربارۀ تاریخ این شکور حرف نمی زنم. ولی بین موفقیت آمیز ترین اقدامات دولت بوش در سیاست ضد تروریستی اش که خیلی به رخ کشیدند، سازمان خیریۀ برکات Barakat است که گوئی تروریسم در سومالی را تغذیه می کرد. رسانه ها در آن دوران خیلی هیجان زده بودند. موفقیت بسیار بارزی بود.

ولی چند ماه بعد واقعیات از عمق آب گل آلود به سطح آمد و آشکار شد که این سازمان امور خیریه با تروریسم در سومالی هیچ رابطه ای نداشته ولی مستقیماً در پیوند با امور بانکی، تجارت، کمک های بشر دوستانه و بیمارستان ها بوده است. برکات به اقتصاد کاملاً تضعیف شدۀ سومالی کمک می کرد که دوام بیاورد. با بستن برکات، دولت بوش به تمام این کمک ها پایان داد. این است مفهوم پیروزی مبارزه علیه تروریسم. و دیدیم که با سومالی چه کردند. این اطلاعات شایستۀ انتشار چند خط را نداشت و آن را در کتاب های مرتبط به  امور مالی بین المللی می یابیم.

در آن دوران « دادگاه های اسلامی »، سازمان اسلامی تا حدودی را صلح را به سومالی بازگردانده بود، بهترین دولت نبود ولی صلح طلب بود و مردم نیز آن را کمابیش پذیرفته بودند. ولی ایالات متحده نتوانستند آن را بپذیرند و نیروهای نظامی اتیوپی را فرستادند که این سیستم را تخریب کنند و بر این اساس بود که  یک بار دیگر هرج و مرج در سومالی برقرار گردید. چه موفقیتی ! و یمن نیز تاریخ خاص خود را در مورد رویدادهای اسفناک دارد.

منبع :

http ://fr.sputniknews.com/international/20150218/1014775967.html#ixzz3SAWj4rkf

ترجمه توسط حمید محوی