وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

امریکا ، خواهان رساندن افغانستان به اوج بحران است 

   نوشته ی : فروغی

        با گذشت هر روز ، از اثرنابخردی رهبران خودخواه ، تنظیم گرا و قوم پرست  ، ازاثرخشونت افزایی طالبان افراطی و ازاثر توطئه های استخبارات بیرونی ــ بخصوص استخبارات امریکا و پاکستان ، کشور ما به نقطه ی اوج بحران نزدیک تر می شود .    

        حقایق نشان می دهد که همین اکنون کشور در بدترین وضعیت قرار گرفته است . بحران اعتماد ، بحران مدیریت و دولتداری ، بحران فاجعه بار در نظام امنیتی و سیاست حمایت از فاسد ترین فاسدان ، افغانستان را به گفته ی دونالد ترامپ رییس جمهورامریکا ، در وضعیت مسخره ای قرار داده است ــ وضعیتی که نه تمدید دوران کاررییس جمهوردرآن تغیر خواهد آورد ، نه پایان کارِ وی .

       درچنین وضعیت آشفته و نا بسامان ، امریکاییان به ماهی گرفتن های خویش از دریای گل آلود ادامه داده ، میخواهند از طریق زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص افغان تبار شان ، رندانه و ناجوانمردانه تمام مسوولیت جنگ و ویرانی چهل ساله و مسوولیت کل بحران را به دوش فقط افغان ها بگذارند .

       آنان با براه انداختن خیمه شب بازی مذاکرات صلح ، به یاری طالبان و حکومت کابل ( که هردو ایادی شان استند ) ، تلاش دارند تا کش و قوس های تصنعی در روند مذاکرات صلح ایجاد نموده ، با ملامت کردن افغانها ، آبروی اندکی برای خود کمایی نمایند .

      آنان که از زمان جهاد جوهر تفاهم بین الافغانی را آگاهانه نابود کرده اند ، مزورانه از مذاکرات و صلح بین الافغانی تحت مالکیت افغانها صحبت می نما یند – مالکیتی که نه در گذشته وجود داشته و نه اکنون وجود عینی دارد .

         ناظران اوضاع افغانستان به این باور اند که نه طالبان ، نه حکومت کابل و نه امریکاییان خواهان ختم جنگ و ختم بحران در افغانستان استند . همه ی آنان از ادامه ی جنگ وبحران بیشتر سود می برند تا از ختم جنگ و بحران . ختم جنگ تنها با اراده ی محکم و مبارزه ی قاطع و متحدانه ی تمام افغانها دربرابرافراطیت اسلامی و در برابر فساد و بیعدالتی ، متصور و ممکن خواهد بود و بس . باید مردم بیدار شوند .

         باید تمام مردم – بخصوص جوانان کشور ، اجتماعات و نهاد های مدنی ، احزاب و گروههای ملی و دیموکراتیک ، قوای مسلح ما که بار گران جنگ را به دوش می کشند ، همه باهم برای برون رفتن از بحران بیندیشند و تلاش نمایند .

         باید شخصیت های ملی و اثرگذار در داخل و خارج کشور ، ابتکار عمل را بدست گرفته ، دست در دست هم راه های معقول و عملی ختم جنگ و برون رفتن از بحران و کم ازکم اصلاح ماهوی نظام را بیابند و به همت مردم خسته از جنگ ، آن را در عمل پیاده نمایند . 

      تا چنین نشود همین آش خواهد بود و همین کاسه .