جنگ‌های ژئوپلیتیک و فروپاشی عقلانیت سیاسی در جهان معاصر

نویسنده: مهرالدین مشید فاجعهٔ فکری و سیاسی در پرتو منطق ساختاری…

آمریکا و سیاست بیطرفی افغانستان

سیاست بی‌طرفی افغانستان برخاسته از موقعیت جغرافیایی آن است ،…

شرم و حیا

بزرگانِ اهلِ عرفان و تصوف، در بابِ حفظِ شرم و حیا بسیار تأکید نموده‌،  آن را بلند ترین درجه…

منطق سود و ویرانی: تحلیل مارکسیستی جنگ و استثمار در…

 تقابل کثرت‌گرایی و واقعیت طبقاتی درحالی‌که نظریه‌پردازان کثرت‌گرا (پلورالیست)، جامعه را…

جمهوریت در افغانستان؛ پروژهٔ گذار یا قربانی فساد و بی‌کفایتی…

نویسنده: مهرالدین مشید زوال جمهوریت؛ پروژه های زیربنایی و بازی های…

ژان پل سارتر

دی فرانسوي فیلسوف، ډرامه لیکونکی، ناول او رومان لیکونکی، ژوند…

پسا مدرنیسم؛ حامی عوام، منتقد نخبگان. 

postmodernism. آرام بختیاری  پست مدرنیسم؛ نه آتش به اختیار، و نه حیدر…

واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

«
»

اعزام نیروهای دریایی امریکا،برای مبارزه با تروریزم ویا تقویه نیروهای مسلح افغانستان !

پیترکوک سخنگوی وزارت دفاع امریکا،بتاریخ7جنوری 2017ترسایی درجمعی خبرنگاران اعلام کرد،که ما بخاطر تقویهنیروهای مسلح افغانی برای مبارزه علیه گروهای دهشت افگن وتروریسم 300تن تفنگداران نیروهای دریای خودرا درولایت هلمند اعزام میکنیم ،تا این نیروهای جهت تقویه اموزش نظامی نیروهای مسلح افغانی کمک وهمکاری کند. ازانجائیکه معلوم است که در طول پانزده سال پیش از 140 هزار تن از عساکر امریکا الی اخیر سال 2014 بعد از دسامبر 2011 در افغانستان برای قلع وقمع تروریسم لشکر کشی و جابجا شده بودند، که ازان جمله به تعداد 8400 تن ان فعلن درافغانستان وجود دارد ومتباقی دوباره به وطن خود برگشتند. طوریکه هویدا است دراغاز امدن عساکر ناتوبشمول48 کشور جهان درافغانستان علیه نابودی طالبان که تنها طالب والقاعده مشترکن مخالف مسالح دولت بودند، وبه بهانه حضور عساکر خارجی میرزمیدند، وجود داشتند ،که تعداد ناچیز وقلیلی را تشکیل میدادند. با موجودیت این لشکر عظیم ناتو وامریکا باید این نیروها بصورت عاجل درظرف چند مدتی کوتاهی، ازبین میرفتند ،ویا حاضر به صلح با دولت جمهوری اسلامی افغانستان میشدند ؛برعلاوه اینکه نابود وازبین نه رفتند، بلکه چندین برابر شدند. شوربختانه گروهای جدید سلفیست وبنیادگرا مانند داعش،القاعده با کمیت بزرگی از نیروهای شکست خورده درجنگ سوریه وعراق از طریق پاکستان ذریعه هواپیما به افغانستان انتقال که درولایت سرحدی جنوبی وشمالی کشور جابجاوبه فعالیت های نظامی وتبلیغی دینی ومذهبی ،اغاز کرده اند که هرروزه شهرها وقریجات پی هم، دران مناطق از ساحه نفوذ دولت خارج وبه این گروهای تندروی اسلامی تعلق گرفته وتحت تاثیرورهبری شان قرار میکرند. چنین ا ظهارات مضحک وپوچ برای مستور ساختن اذهان جهانیان از واقعیتهای عقب پرده، از طرف یک کشور بزرگ جهان که خودرا سرگرده وامپراتور جهان میدانند؛ وبرای جهان نظم اقتصادی وامنیتی میسازد، وپپش گام تحقق دموکراسی ونهادهای ان میباشد، درست است! . جان مطلب دراینست ،که این به اصطلاح بادار جهان که با هم قماشان خویش پانزده سال قبل ، برای نابودی تروریزیم وتامین امنیت صلح به کشور جنگ زده ما امده بودند ،نه توانستند که یک گروهی چند هزار نفری را قلع قمع وازبین ببرند ؛سوال برانگیز است که چرا نه شد! حالا میخواهند که با اموزش وتقویه نیروهای مسلح افغانستان که از لحاظ تجربه نظامی ضعیف است ،با موجودیت کمی نیروهای خویش ، استین وپاچه را بلند کرده اند که انهارا ازبین ببرند! چه محجزه یی راغرض از بین رفتن گروهایی تروریسم بکار خواهند بردند، که تا بحال بر علاوه اقامت طولانی شان، این نیروها نابود نه شدند . شوربختانه دوچندزیرچتر بنیادگرایی بنامهای گوناگونی هرروزه رشد وگسترش یافته اند. چنانچه در جریان سال 2016 یکی از نمایند ه گان برجسته کنگرس ملی امریکا گفت:”درافغانستان تاپنجاه سال دیگر جنگ ادامه دارد” . بنا براین هدف تامین امنیت وصلح درافغانستان نه بوده ،بلکه تحقق اهداف پروژه های خراب کن استراتیژیکی بر بنیاد اهداف امپریالیستی برای جهان گشایی خود درانطرف سرحدات شمالی ، غربی و شمال شرقی افغانستان علیه چین، روسیه وایران میباشد.دردمندانه بازهم دوباره افغانستان به مانند دوران جنگ سرد، قربانی جهان گشایی وبلند پروازی لیبرالیستی وشوینستی نظام لجام گسیخته سر مایداری ،برای اشغال منابع اقتصادی وکسب سود وسرمایه خواهد شد. چرا این نمایندگان غول پیکر سرمایهء الیگارشی، بخاطرتامین ارزشهای انسانی وشریفانه ،در افغنستان نیامده اند،برعکس برای تقویه

نیروهای تروریستی وارسالش به کشورهای اسیایی میانه ،ایران وترکستان چینی هدف دارند،تاجنگ را دراین خطه شعله ورسازند. از یک سو خودرا معلم واموزگار وپیش قراول کمک و پشتبانی کشورهای عقب مانده درجهان تبارز میدهند،از سوی دیگر تا اخر امکان با دسایس وتوطیه ها توسط گروهایی تروریستی وابسته به خود چنان وضع را به مانند شرق میانه از لحاظ امنیتی بوجود میاورند ، تا افغانستان درباتلاق بی ثباتی قرارگیرند که تقاضا وموجودیت بیشتری ،نیروهای نظامی شان توجیه پذیرگردد. طوریکه امریکائیها مثالی دارند:” ورشکست کن، حکومت کن! هیچ شری توجیه گری شردیگرنیست. گرچه می تواند توضیح گران باشد.” تا، با این نیرنگ وفریب شرمندگی وشکست ننگین اهداف خودرا درشرق میانه (درعراق، لیبی وسوریه)پنهان وانرا جبران نمایند. این همه سیاستهای افتضاح اور شان باعث شد، تا برای رفع اشتباهات سیاسی خویش کارت بازی قدرت را تغیر دهند وبا کارت جدید بازی را دروجود ترامپ رئیس جمهور نو درمقابل حریفان اغاز نمایند، تا گنده گی ها ی شکست شرم اور خودرا درسایه نظم جدید افراط گری ترامپ روی گلوبالیزم ونیولیبرالیستی را پاک نمایند .

مارکس گفته بود:” انسان دوستی هیچ وقت درساختن تاریخ نقش نداشته است بخصوص در تاریخ تجارت”.

علی رستمی 7.01.2017