نویسنده : دکتور طاوس وردک لندن هشتم مارچ ۲۰۱۴

نخست هشتم مارچ را به دختران نازنینم- خواهران عزیزم – مادران باوقار و باشرف افغانستان تبریک وتهنیت ګفته صحت عالی وخوشي های جهان نصیب تک ،تک تک شما باشد.

اګر به تاریخ زنان مبارز در جهان بنګرید ، زن ها حلقه بردګي و غلامی را بریدن و دور کردن ، راه را برای حقوق مساوی با مردان در همه امور برای خود باز نمودند می دانم که کشور ما یک کشور اسلامی است ودارای سنت های خاص اسلامی و رسوم وعنعنات افغانی خاص خود است مګر ، این به دان معني نیست که زن های خود را از نعمات زندګي -از نعمات طبیعت – از لباس های مقبول وفیشنی – از کار وتحصیل ممانعت نمایند در افغانستان در تمام ادوار تاریخ به زن افغان توهین شده در خانه به حیث یک برده ویک مزدور ازوجود زن استفاده شده یعنی امورات یک خانه که عبارت اند ( تولد نمودن اطفال – نګهداری اطفال – تربیه اطفال – کالاشویی همه خانواده – نان پزي – پختن غذا های مختلف – جارو و پاکی خانه – وارسي از مالداری – سرګین چینی – تندور انداختن – چوب سوخت جمع کردن – و بل اخره بسیار مانده وزله بار شوهر بیکار وګنده بغلریش دار ونسواري را نیز چشم پت از مجبوریت سر خود قبوکردن و بعضیها که سه یا چهار زن دارند یک پرابلم دیګر ایست که بین زنها سر اطفال یکدیګر در خانه  جنګ ها به وقوع می پیوندد ، در کره زمین از زن افغان کرده به نظر من زن بیچاره – بې ازار – مجبور – بې زور – بې دفاع – بیسیواد – محروم وبل اخره باشرف، مقبول و وفادار به شوهر  وپاک وجود نه دارد ،ازین خاطر به شما مراجعه می کنم به شما پیشنهاد می کنم که سازمان بزرګ سیاسی را ایجاد نمایید و دران کمیټه های مختلف را تشکیل نمایید که نماینده های همه اقوام وملیت های باهم برادر دران موجود باشد تا توانسته باشید به حیث اکثریت عظیم نفوس کشور مان حکومت های مزدور – بیګانه پرست  خود خواه – رشوت ستان – چپاولګر – کثیف – تروریست و قاتلین را در ان دولت ها افشا و بعدا به محاکم عدلي بسپارید و سازمان زن ها باید اقلا در حدود ده زن وزیر – ده زن معین – ده والي – و به ۱۰۰ ها ریس و مدیر در ادارات مختلف داشته باشند و نقش شما زن ها در اوردن امنیت – در ترقی کشور – در بازسازی ونوسازی کشور – در باسیواد ساختن مردم افغانستان ودر تنظیم بسیار زیاد بانوان در قطار قووای مسلح به عهده بګیرید و باید حکومت های اینده زیر فرمان شما و یا بیدون فیصله شما یک کار غیر قانونی وغیر علمی مخالف قانون اساسي کشور تصویب و یا عملی نه کند ، مجاهدین مخصوصا طالبها به ازادی زن ها اصلا هیچ وقع نه ګذاشتن و زن را به حیث مادر ګفته در خانه محصور نګاه کردن ، خانم ( ملالۍ جویا فراهي ) در پارلمان افغانستان خطاب به اعضای پارلمان بسیار به جا فرموده بود ومن نمی خواهم حرفهای اورا برای تان نشر کنم .

خواهران و دوشیزه ګان نازنین وطن من بار ها به طبقه اناث کشور مضامین ومقالات زیادی از طریق سایت های بینوا- کوفی – وطندار – بامداد- پندار مشعل و فیس بوک  نوشته ام که شما نصف نفوس کشور مان افغانستان را تشکیل می کنید ونقش بسیار بارز وتعین کننده در سرنوشت کشور ایفا می نمایید ، ولې با تاسف فراوان که تا حال یکي تان هم از ( محصلین طبقه اناث پوهنتون ها)  شروع تا اخرین خانم خانه مسولیت و مکلفیت خویش را درک نه کردین و نه توانستین اقلا از فشار های که در بین خانه و در بیرون ویا دفاتر به ان مواجه می باشید به شکل درست و دقیق مشت وپنجه نرم کرده نه توانستین و خشونت های روزمره که زن افغان به ان دست وپنجه نرم می کنند در تمام کره زمین به این شکل زیاد و خاینانه وزشت نیست ،که زن افغان تحمل می کند ( ناخن کشیدن ها – لب بریدن ها – سروکله میده کردن ها – به دار زدن ها – سنګ سار کردن ها – به دره زدن ها – به چوب ولغت زدن ها – موی کل کردن ها وغیره )  روحانیون – ملاها – وطالبها وبعدا مجاهدین وقوماندانان رده اول شان خواهان فشار زیاد بالای زنان وطن است ، شما ببینید که در زمان شاه – در زمان داودخان – در زمان حاکمیت حزب دیموکراتیک خلق افغانستان قدر و منزلت وعزت زنان افغان بسیار زیاد بود وحقوق شان با مرد ها مساوی بود و بسیار احترام می شد  و زن افغان در خانه – در شهر وکوچه – در دفاتر – مورد پیګرد اوباشان و جوانان بې سیواد وبې فرهنګ قرار نمی ګرفتند اما از روزې که حکومت دکتور نجیب ا لله سقوط کرد زن دوباره درچادري  ( جیوال)  در کنج خانه – در بین چادر و مثل یک اسپ ګادي چشم پت )  از همه حقوق مساوی زندګی محروم ساخته شد مخصوصا در زمان ( طالبها ) به طایفه زن بسیار توهین شد الحال باز که پارالمان کشور از یک سر تمام شان نماینده ګان مجاهدین می باشند و با تاسف که باز در پارالمان به عدم تصویب قانون خشونت علیه زنان در برابر خانم ( فوزیه کوفی وشکریه بارکزۍ- خانم ناهید هراتی  ودیګر خانمهای که در پارلمان حضور داشتن بې احترامی نمودند ) ازین خاطر به شما خانم های افغان و دختران جوان وتحصیل کرده افغان خاطر نشان می سازم که در زندګي برای انسانها یک مرتبه چانس میسر می شود که باید ازین چانس به حد اعلی استفاده نمایند ، ( پس به بزرګواری تان در انتخابات اینده ریاست جمهوری به تمام قوت و بسیار فعالانه شرکت نمایید و برای( قوم – خویش – اقارب – ملیت ) اګر هزاره هستی – یا تاجک هستی – یا پشتون هستی توجه نه کنید بلکه به  برای اینده مسون ومطمن وبا امنیت و ګرنتی شده برای (( اشرف غني احمد زۍ رای بدهید )) به خاطر اینکه اشرف غني احمد زۍ ومعاونین او انسانهای روشن ضمیر اند و درک می کنند که برای زنان باید حقوق حقه شان داده شود و من یقین دارم که زن های وزیر در ټیم اشرف غني زیاد می شود وادارات دولتی را توسط خود زن ها رهبری خواهد کرد مخصوص نقش زنان در ( طبابت – در قضا – در مخابرات – در اطلاعات وفرهنګ – در وزارت زنان – در وزارت صنایع خفیفه که باز باید این وزارت ایجاد شود – در بانک ها – در معارف وتحصیلات عالی – در فابریکات – در قووای مسلح نقش زنان بسیار کسترده خواهد بو)  ازین خاطر مرا به یاد بیاورید که در کمپاین ۲۰۰۹ که من مسول یک بخش در کابل در سرک چهارم قلعه فتح الله بودم وخانم های مثل ( پشتون وکیله صاحب پغمان – خانم پریګل- خانم شکیبا – خانم وحیده – خانم فوزیه خواهر فوزیه کوفی – خانم امنه – خانم شاګل – خانم بې بې ګل و دیګران )مسولیت زنان را به عهده داشتند و زنان درین مرکز ۴۶ ٪ را تشکیل می داد ، پس یک بار دیګر به همه خواهران – مادران و دوشیزه ګان کشور پیشنهاد می کنم که رای خود را برای اشرف غني احمد زۍ بدهید دیګران ( یعنی دیګر کاندیدها از یکسر وزرای کابینه کرزۍ بودن ومی باشند وهمه نماینده های مجاهدین می باشند به شمول ( دکتور صاحب عبدالله وزلمی رسول ) ودر زمان اینها مقام زن زیر پای شد ، به زن توهین شد ویک زره به حقوق زنان توجه نه کردن.