لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

«
»

عـیـد پیغـام محـبـت

 

رمـضان رفـت وعـیــد آورده بـــرمــا نـــور رحـمــت را

بــــه شـهـردل چـنــان بکـشــوده اسـت بــازار الــفــت را

 

کمـیـنگـاهــان کـیـــن مـسـدود گــردان بــا جـمـال عـیــــد

بــه خــاک تـیـــره مـعــدومــش بکــن کــلابِ نـفـــرت را

 

ز آبِ الــفــت ویـــاری نـمـــا پــیــمــانــــه را لــبـــریــــز

بـــروی  دوســتـــان  بـکـشـــای آغــــوش مـحــبـــــت را

 

بـیــائـیــد دوســتــان بـــر دور یـکــدیـگـــر بـیــاســـایــــم

شـراب هـمـدلـی نــوشــیــم وگـیـریـــم جـــام عـشــرت را

 

چــه بـاشــد حــاصـل نـیکـش زبــدخــواهــی وبــد بـیـنـی

بـــه آزمــایــش بگـیــریــــم راه انـســانــی وحـکـمــت را

 

بـسی رنج وسـتـم دیــدیــم زخـودخــواهـی وخــود سـازی

بــه آتـش می نـسـوزانـیـم چـرا ایــن خــوی وخـصلـت را

 

چـنــان صبـح بـهـــاران پــاک گــرســـازیـــــم غــبـار دل

بـکــاریــــــم بــرشــیــاردل نـهـــال وتـخــــم شـفــقــت را

 

نـمازعـیــد چــون کــردیــم وعـیــد بـا کــردگــارخــویـش

وفــا بــا عـهـــد وپـیــمـان و نگـهـــــداریـــــم امــانــت را

 

بــه سـان دانــه ی ارزن چـنـیــن پــاشــیــده ایـــم از هـــم

بـیــا در دامــن غــربــت گــــذاریـــــم پـــای وحــــدت را

 

زبــان و قـــوم و رنـگ و بــــونگـنـجــد درخـیــال عـقــل

کــه مـایـک قــوم افـغــانـیــم بـــدانــیــم ایــن حـقـیـقـت را

 

بـروای دشمـن فـاسـق کــه مکــروحـیـلــه ات بـیـجــاسـت

بـیــاور راهــــب هـسـتـی تـــــو پـیـغـــام صــــداقــــت را

 

نـسـیــــمِ بــــــالِ مــرغـــــــانِ سـعـــادت آرزو داریـــــــم

چـنـیــن ازحــق طــلــب داریــــم هـمــای بــا ســعـادت را

 

بـیــا ای حــاتــــم مـهــر و تــــو ای آئـیــنـــه دار عــشــق

بکــَش مــا را بــه آغــوشـت بـکــن لـطـف وسـخـاوت را

 

اگــر لـفـظِ مــن و تـــو درمـیــان نـــایــــد مـنـــم ضـامــن

مـن وتــوجــان وتــن بــاشـیـم نـمـایـَــم ایــن ضمـانــت را

 

چـراغ عـشـق روشـن کـن کـنـون “فـضلی” کــه دم داری

بـقــایـی نـیـسـت درعـمـرت مـــده از دســت فــرصـت را

عبدالودود فضلی