چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

فتوا صادره شوه، طالب رده کړه، خو اغېز به يې څه وي؟

لیکوال: زمریال

تېره ورځ شاوخوا ۲۵۰۰ دیني عالمانو په کابل کې فتوا ورکړه چې په افغانستان کې روان جنګ او د طالبانو ځانمرګي بریدونه ناروا ” او حرام” دي. د دیني علماوو پدغه فتوا کې راغلي، چې روانه جګړه هیڅ راز دیني او شرعي صبغه نه لري او همدې جګړې د بهرنیو مداخلې ته زمینه برابره کړې ده. ولسمشر محمد اشرف غني د دیني عالمانو فتوا ستایلې او د عملي کېدو له پاره یې ټولو چارواکو ته سپارښتنه کړې؛ خو طالبانو په یوې اعلامیې کې دا فتوا غندلې او ویلي دي چې دا ډول غونډې په اندونیزیا کې هم وشوې چې د هغوی په ادعا د امریکا په فرمایش ترسره کیږي. طالبانو وايي د کابل غونډې ته “عادي” خلک بلل شوي وو.

بله خوا په کابل کې د ديني عالمانو د فتوا پر مهال د لویې جرګې خیمې ته نژدې چيرته چې د دينې عالمانو غونډه روانه وه، یوه ترهګر د ځان په الوزولو ۷ تنه شهیدان او ګڼ نور ملکي علما ګرام افغانان ژوبل کړل. په دغې غونډه کې چې د روانې جګړې اصلي موخه يې خلکو ته روښانه کوله او له ښکېلو اړخونو يې غوښتل چې سوله وکړي؛ خو د سولې مخالفانو مخکې تر دې چې د دیني عالمانو له پرېکړې خبر شي د لویې جرګې په خیمه کې پر راغوڼډو شویو دیني عالمانو د حملې پرېکړه کړې وه.

جالبه دا ده چې د افغانستان هغو پټو دښمنانو چې دلته د روانې جګړې تر شاه يې لاسونه دي، پر دغې خپګان ښودلی او د تمساح اوښکې يې تويې کړي دي. پاکستان، چې ويل کېږي، د طالبانو د غیرسیاسي هدفونو د لاس ته راوړلو لپاره یې داعش جوړ کړی دی، پر دیني عالمانو دغه برید يې په کلکه غندلی دی. ایران هم، چې ویل کېږي اوس د طالبانو ملاتړ کوي، دغه بريدغندلی دی. امریکا او ملګرو ملتو هم دا برید غندلی دی.

د څه کم درې زره عالمانو دغه فتوا له ځانه سره د طالبانو په شمول د حکومت او ځينو سياسيونو غبرګون هم له ځانه سره لري. اشرف غني دا فتوا ستايلې خو طالبانو غندلې ده، اوس نو پوښتنه دا پيدا کيږي چې فتوا ته د طالب غبرګون څومره منطقي دی او ځينې سياسيون څومره منطقي نظر لري؟

۱ــ لومړی د طالبانو نظر ته راځو، وسله والو طالبانو د يوې اعلاميې په خپرولو سره د عالمانو فتوا غندلې او ويلي يې دي چې دوی عالمان نه و بلکې عادي وګړي راجمع شوي و. دوی همداراز زياتوي چې دا غونډه هم د دوی په اصطلاح لکه د اندونيزيا د عالمانو د غونډې په شان د امريکا په خوښه او فرمايش جوړه شوې وه.

اوس خلک له طالب نه پوښتنه کوي چې وا طالب جانه! که اول خو دوی عادي خلک نه بلکې د افغانستان د بېلابېلو ولايتونو ديني عالمان و چې د الهي احکامو په رڼا کې يې ستا د مردارې جګړې اصليت خلکو ته روښانه کړ. خو بيا هم که تاسې دوه پښې په يوه موزه کې ننباسئ او خپله خبره منئ چې ګويا دوی عالمان نه بلکې عادي وګړي و؛ نو تاسې کوم ډول عالم غواړئ؟

مولانا فضلو غواړئ؟ مولانا سميع الحق غواړئ او يا که جنرال حميدګل ستاسې مړ شوی بادار درته له قبر څخه راپورته شي او فتوا صادره کړي؟

بيا هم که طالبان وايې چې په غونډه کې عالمان نه بلکې عادي وګړي راجمع شوي و نو مهرباني دې وکړي او ځواب دې ورکړي چې تاسې په افرادو باور لرئ او که په هغه څه چې تيره ورځ په دغه غونډه کې د خدای د پاک کلام قرانکريم او د پيغمبر ص د نبوي ارشاداتو پر بنياد عالمانو وويل؟ دوی (دينې عالمانو) خو د قرآ‌ن د آیتونو او د نبي کريم صل الله علیه وسلم د ارشاداتو په رڼا کې ستاسې د جګړې پر ضد فتوا ورکړه، آيا تاسې په قرآن او احاديثو هم باور نه لرئ؟

اصلاً خبره دا ده چې دغو عالمانو ستاسې اصلي څېره او ستاسې  د نورو ګټو لپاره جنګ نور هم خلکو ته روښانه کړ، دوی په حقيقت کې د افغان وژنې لپاره ستاسې توجيه تر پوښتنې لاندې راوسته. دوی په حقيقت کې تاسې په ولس کې منزوي کړئ، دوی په حقيقت کې د روانې جګړې مذهبي اړخ نفي کړ. دوی په حقيقت کې ستاسې هغه حربه له منځه يوړه چې تاسې به په ډيرې اسانۍ سره ناپوه او کم سواده خلک غلطول او د مذهب په نوم به مو د جګړو ليکو ته جذبول.

۲ــ دويم، راځم د يو شمېر سياسيونو هغه نظر ته چې وايې دلته جګړه استخباراتي ده او فتوا پرې کوم تاثير نه لري، که څه هم دلته باور دا دی چې روانه جګړه پردۍ او استخباراتي ده او ګويا فتوا به پرې اغيز ونه کړي؛ خو بيا هم هيله مندي ځکه شته چې وسله والو دلته په عامو خلکو کې د مذهب په نوم خلک د جګړې لپاره جذبول. وروسته له دې به خلکو ته د دې جګړې اصليت لا هم روښانه او په خلکو کې د ترهګرو ليکو ته د مذهبي ايډيالوژۍ له مخې جلب او جذب کم شي چې دا به بیا د سولې د راتلو هیلې نوې هم غښتلې کړي.

په همدې هیله