پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

صلح با پاکستان یا با طالبان ؟!

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

   « طالبان سربازان کرایی ما استند.آنان اجیرشده اند تا همانند پیش مرگان فقط افغانها را بکشند… و زلمی خلیلزاد شیاد وکلاهبرداریست که امریکا به آن ضرورت دارد….»

      این حقایق را نه مخالفان طالبان و دولت امریکا و نه تحلیلگران و ناظران اوضاع افغانستان ؛ بلکه رییس جمهور ایالات متحده ی امریکا آقای دونالد ترامپ افشا و بیان نموده است .

      همین اکنون آقای خلیلزاد نماینده ی خاص رییس جمهورامریکا ( همان که آقای ترامپ اورا شیاد وکلاهبردارخوانده است ) ، باردیگر وارد قطرشده ، میخواهد معامله ی پنهانی را که باطالبان بسته است ، به سربرساند – معامله ایکه درنتیجه ی آن سرنوشت ما به دست بنیادگرا ترین ، بدوی ترین و بیرحم ترین گروه اسلامی سپرده خواهد شد .

     از کیف و کانِ این معامله ی پنهانی هیچ کس و هیچ نهادی – نه طالبان و نه رهبران دولت افغانستان ( بشمول اشرف غنی وامرالله صالح) هیچیک اطلاع و آگاهی دقیق ندارند . سازمان ملل ، نهادهای بین المللی – بخصوص اتحادیه ی اروپا که طی این بیست سال شریک و ناظرتجاوزوکشتاردرافغانستان بوده وحامی معامله ی امریکا ـ طالبان استند ، این معامله ی ننگین را با بی تفاوتی نظاره و دنبال می نمایند .

     حقایق و شواهد نشان می دهد که پاکستانی ها برهردو سوی معامله ، نفوذ استخباراتی دارند . حضوراستانکزی های خویشاوند ( شیرمحمدعباس استانکزی و معصوم استانکزی ) دردوسوی میزمذاکره ، گواه روشنی از نفوذ پاکستان درین روند است – روندی که می تواند حتا منجر به ازهم پاشی کشورما گردد .

      ازیادنبریم که پاکستان ، نیت ما درمورد خط دیورند را یک ادعای ارضی تاریخ تیرشده وغیرقانونی پنداشته ، برای دفاع ازخود هرچه در توان دارد انجام خواهد داد تا این ادعا همیشه در حیطه ی تخیل دولتمداران افغان باقی بماند .

      پاکستان با درکِ دقیق ازآرای اتباع خود درآنسوی مرز، این ادعای ما را قصد تجزیه و تجاوز برتمامیت ارضی خود پنداشته ، نیت آن دارد  تا هرچه زودتر اعمار  دیوارمرزی دوهزاروچهارسد کیلومتری میان دوکشوررا که رو به پایان است تکمیل نماید . درعین حال برای ناتوان کردن ، محتاج ترکردن و متفرق ترکردنِ بیشترما ، پاکستان همواره می کوشد تا هیولای بنیادگرایی اسلامی را درشکل وشمایل متنوع برما مسلط نگهدارد . 

        متکی به این حقایق ، هرگاه دولتمردان افغانستان ( که همه با این حقیقت تلخ بخوبی آشنایی داشته اند ) ، نیت پایان بخشیدن به جنگ چهل ساله را دارند ، قبل ازهمه باید تابوی بحث روی خط دیورند را شکستانده ، باب مذاکرات صریح و مستقیم با کشورهمسایه را بازکرده ، با پاکستان کناربیایند تا با طالبان ـ این به گفته ی ترامپ سربازان کرایی امریکا که فقط برای حفظ بی ثباتی و جنگ ایجاد شده اند .

      مذاکرات صریح و مستقیم با پاکستان جاده ی اصلی ایست که به ختم جنگ می انجامد نه مذاکرات نمایشی با طالبان این مزدوران مزدبگیر پاکستان وامریکا که سود آن بیشتربه آقای دونالد ترامپ خواهد رسید .

      تا چنین نشود دور باطل بی ثباتی و جنگ درافغانستان همچنان ادامه یافته و ازملت مظلوم ما قربانی های بیشتری خواهد گرفت .