از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

صلح با پاکستان یا با طالبان ؟!

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

   « طالبان سربازان کرایی ما استند.آنان اجیرشده اند تا همانند پیش مرگان فقط افغانها را بکشند… و زلمی خلیلزاد شیاد وکلاهبرداریست که امریکا به آن ضرورت دارد….»

      این حقایق را نه مخالفان طالبان و دولت امریکا و نه تحلیلگران و ناظران اوضاع افغانستان ؛ بلکه رییس جمهور ایالات متحده ی امریکا آقای دونالد ترامپ افشا و بیان نموده است .

      همین اکنون آقای خلیلزاد نماینده ی خاص رییس جمهورامریکا ( همان که آقای ترامپ اورا شیاد وکلاهبردارخوانده است ) ، باردیگر وارد قطرشده ، میخواهد معامله ی پنهانی را که باطالبان بسته است ، به سربرساند – معامله ایکه درنتیجه ی آن سرنوشت ما به دست بنیادگرا ترین ، بدوی ترین و بیرحم ترین گروه اسلامی سپرده خواهد شد .

     از کیف و کانِ این معامله ی پنهانی هیچ کس و هیچ نهادی – نه طالبان و نه رهبران دولت افغانستان ( بشمول اشرف غنی وامرالله صالح) هیچیک اطلاع و آگاهی دقیق ندارند . سازمان ملل ، نهادهای بین المللی – بخصوص اتحادیه ی اروپا که طی این بیست سال شریک و ناظرتجاوزوکشتاردرافغانستان بوده وحامی معامله ی امریکا ـ طالبان استند ، این معامله ی ننگین را با بی تفاوتی نظاره و دنبال می نمایند .

     حقایق و شواهد نشان می دهد که پاکستانی ها برهردو سوی معامله ، نفوذ استخباراتی دارند . حضوراستانکزی های خویشاوند ( شیرمحمدعباس استانکزی و معصوم استانکزی ) دردوسوی میزمذاکره ، گواه روشنی از نفوذ پاکستان درین روند است – روندی که می تواند حتا منجر به ازهم پاشی کشورما گردد .

      ازیادنبریم که پاکستان ، نیت ما درمورد خط دیورند را یک ادعای ارضی تاریخ تیرشده وغیرقانونی پنداشته ، برای دفاع ازخود هرچه در توان دارد انجام خواهد داد تا این ادعا همیشه در حیطه ی تخیل دولتمداران افغان باقی بماند .

      پاکستان با درکِ دقیق ازآرای اتباع خود درآنسوی مرز، این ادعای ما را قصد تجزیه و تجاوز برتمامیت ارضی خود پنداشته ، نیت آن دارد  تا هرچه زودتر اعمار  دیوارمرزی دوهزاروچهارسد کیلومتری میان دوکشوررا که رو به پایان است تکمیل نماید . درعین حال برای ناتوان کردن ، محتاج ترکردن و متفرق ترکردنِ بیشترما ، پاکستان همواره می کوشد تا هیولای بنیادگرایی اسلامی را درشکل وشمایل متنوع برما مسلط نگهدارد . 

        متکی به این حقایق ، هرگاه دولتمردان افغانستان ( که همه با این حقیقت تلخ بخوبی آشنایی داشته اند ) ، نیت پایان بخشیدن به جنگ چهل ساله را دارند ، قبل ازهمه باید تابوی بحث روی خط دیورند را شکستانده ، باب مذاکرات صریح و مستقیم با کشورهمسایه را بازکرده ، با پاکستان کناربیایند تا با طالبان ـ این به گفته ی ترامپ سربازان کرایی امریکا که فقط برای حفظ بی ثباتی و جنگ ایجاد شده اند .

      مذاکرات صریح و مستقیم با پاکستان جاده ی اصلی ایست که به ختم جنگ می انجامد نه مذاکرات نمایشی با طالبان این مزدوران مزدبگیر پاکستان وامریکا که سود آن بیشتربه آقای دونالد ترامپ خواهد رسید .

      تا چنین نشود دور باطل بی ثباتی و جنگ درافغانستان همچنان ادامه یافته و ازملت مظلوم ما قربانی های بیشتری خواهد گرفت .