افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

«
»

راهبرد «چین» در بحران سوریه/ پای «تفنگداران چینی» به سوریه می‌رسد؟

 چین تا کنون نقش کمتری در سوربه ایفا کرده‌است؛ اما تلاش می‌کند تا در بحران سوریه نقش بیشتری بر عهده بگیرد. سوریه به‌دلایل متعددی یکی از مناطق استراتژیک جهان برای قدرت‌های بزرگ بین‌المللی و منطقه‌ای تبدیل شده که تعیین کننده بسیاری از معادلات دنیاست.
 عادی است که چین برای حضور پر رنگ خود در این منطقه تا حدی ریسک کند. چين از ايدئولوژی فاصله گرفته و در حال خروج تدريجی از لاک دفاعی است. در حوزه دريايی، هوایی و زمينی و… تلاش کرده تا آهسته و گام‌به‌گام به سمت نظام‌گری پیش برود. لذا ملاحظات امنیتی و فعالیت‌های تروریستی  این کشور را نسبت به بحران سوریه حساس کرده‌است.
  اعلام همکاری و اعلام حمایت از دولت سوریه اولین گام برای حضور نیروهای چین در منطقه است و در شرایط کنونی منطقه خاورمیانه برای دولت چین به دلایل متعددی اهمیت دارد، در واقع در شرایطی که آمریکایی‌ها در شرق آسیا به نوعی تحرکاتی علیه چین در موضع گیری‌ها و یا در جا‌به‌جایی نیروهای نظامی داشته‌اند و چین می‌خواهد به‌نوعی پاسخ‌گوی تهدیدات آمریکا در شرق آسیا باشد. تغییر جهت ترکیه، حضور پررنگ و قدرتمند روسیه و ایران و موفقیت‌هایی در یمن و عراق در کنار شکست نسبی نیروهای تروریستی و متحدان آن دولت چین را تشویق کرده که منافع بلندمدت خود را در منطقه ببیند. بنابراین  در حال حاضر اعلام همکاری و اعلام حمایت از دولت سوریه و اولین کمک‌هایی در زمینه‌های بشر دوستانه امدادی و زمینه‌های نظامی به دولت سوریه انجام شده است که در صورت ادامه درگیری‌ها ممکن است چین به همراهی روسیه در بعضی عملیات و یا هدایت عملیات یا طراحی عملیات شرکت داشته باشد.
سیاست تبدیل به قدرت بزرگ چین نیازمند کنش فعال نظامی آن در همه مناطق است. چین در نگاه به غرب آسیا تقویت نیروی نظامی، عملیات نظامی در قالب عملیات مشترک، امداد و نجات و حفظ صلح، کسب اطلاعات دقیق‌تر از وضعیت نظامی سایر کشورها، بسترسازی برای حضور بيشتر، احتمال تقويت روابط راهبردي، نفوذ آهسته در منطقه در ميان مدت، هژمون‌گرایی و حضور نظامی، افزایش توان نظامی پیش‌نیاز بسط هژمونی چین، برگزاری مانورهای مشترک و.. را مد نظر داشته و دارد. بنابراین بهره‌گيري از بحران‌ها در جهت كسب جایگاه جهانی به‌گونه‌ای است که بحران سوریه می‌تواند نماد ورود چین از حاشیه به متن تحولات غرب آسیا باشد.
 چین راه حل مداخله نظامی در سوریه را انتخاب نمی‌کند، و همکاری‌های این کشور در بحران سوریه بیشتر جنبه اطلاعاتی و امنیتی خواهد بود.معمولا چین خیلی آرام و با دقت وارد صحنه می‌شود و در آینده نزدیک چین خود را درگیر مسائل نظامی سوریه نمی‌کند، در واقع حضور چین در سوریه هم راهبردی و هم تاکتیکی و سیاسی است.
فرزاد رمضانی بونش، پژوهشگر و کارشناس مسائل منطقه‌ای