آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

درتقبیح ونکوهش قتل فجیع کارگران کارخانۀ گج ننگرهار

إعلامییۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

چهارشنبه شبِ هفتۀ گذشته هفت تن از کارگران که به تازه‌گی در یک کارخانۀ گچ در ولسوالی سرخ‌رود ولایت ننگرهار برای تأمین زنده‌‌گی و امرار معاش خانواده های‌ شان با دستمزد ناچیز روزانه، 300 افغانی، استخدام شده بودند از سوی جانیان اسلامی به صورت فجیع و با دستان بسته به قتل رسیدند. قربانیان این رویداد هولناک و فاشیستی که همه جوان هستند و 3 تن از آن‌ها نیز برادران همدیگر بودند؛ همه باشنده‌گان ولایت‌های بامیان و غزنی بودند.

مردم و فعالان اجتماعی در شهر بامیان نسبت به این جنایت ددمنشانه در مقابل دفتر «کمیسیون مستقل حقوق بشر» این ولایت دست به اعتراض زدند. این معترضان با سر دادن شعارهایی چون «کمیسیون حقوق بشر! صدا شوید برای کارگر»، «ای رییس کشور! کارگر به جان رسیده» و «ای رییس کشور! کارد به استخوان رسیده» قتل این کارگران محروم و بی‌دفاع را محکوم کردند. آنان همچنان حکومت را متهم به بی‌توجهی نسبت به جان شهروندان ساختند. 

این اولین بار نیست که جانیان اسلامی و حامیان شان دست به جنایت و توحش لجام‌گسیخته می‌زنند؛ ارعاب جامعه و انقطاب مردم بر اساس تعلقات تباری و مذهبی بخشی از استراتژی ارتجاع اسلامی از جمله طالبان و داعش طی این چند دهه و به ویژه این چند سال اخیر بوده است. دولت پوشالی که خود در گرداب فروپاشی دست و پا می‌زند ناتوان‌تر از آن است که بتواند آسایش و امنیت مردم را تأمین نماید. کارگران و فرودستان جامعه نه تنها که قربانی فقر و فلاکت اقتصادی، بیکاری و بیماری اند، بلکه بار سنگین جنگ و جنایت و کشتار این دو صف و نیروی ارتجاعی و حامیان شان را نیز به دوش می‌کشند.

باید به این ددمنشی و قساوت پایان داده شود و این کار فقط از عهدۀ جنبش متحد و متحزب طبقۀ کارگر و آزادیخواه بر می‌آید؛ نباید به نهادها و مجامع دولت بورژوایی و نهادهای بین‌المللی توهم داشت؛ یک چنین انتظاری، انتظار واهی و غیرواقعی است. هیولای اسلام سیاسی این سپاه وحشت و بربریت در هیأت طالبان و داعش… محصول پروژه ها و استراتژی سرمایه‌داری جهانی است. در واقع قاتلان هم طبقه‌یی های ما از جمله این هفت تن کارگر تنها طالبان و یا سایر جریان‌های اسلام سیاسی نیستند بلکه بورژوازی جهانی به همین اندازه شریک این جنایت و بربریت است.

طبقۀ کارگر و فرودستان جامعه اعم از زن و مرد برای خلاصی و رهایی از این وضعیت چاره‌یی جز تشدید مبارزه، تشکل‌یابی و اعتراض ندارند. سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان ضمن محکومیت و نکوهش شدید این جنایت هولناک یاد کارگران جانباخته را گرامی می‌دارد و به خانواده های این جانباخته‌گان، به طبقۀ کارگر و مردم آزادی‌خواه در افغانستان مراتب تسلیت اش را ابراز می‌دارد. 

ننگ و نفرین ابدی نثار قاتلان و جانیان اسلامی!

یاد کارگران به خون خفته گرامی باد!

مرگ بر سرمایه‌داری!

زنده باد سوسیالیسم!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

16 حوت 1399؛ 6 مارچ 2021