وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

در آزمون زمان

میرمحمدشاه رفیعی

افغانستان عزیز در شرایط خاص ، بغرنج و مملو از حوادث و رویدادهای غیرمترقبه قرار دارد.درمقابل ترقیخواهان دادخواه وفرزندان صدیق میهن صدها دشمن با لباس های رنگین آموزش دیده با مکر وتزویر و امکانات وسیع مادی ومعنوی قرار دارند.مبالغه نخواهد بود اگر گفته شود که درمقابل هریک از روشنفکران مترقی و پیشآهنگ نهضت مردمی حداقل هشتاد تن از افراد وعناصرمخالف قرار دارد.

درکشورما جهل-تعصب ،افراطیتواختناق و نیز بی اعتمادی و پراگندگی بی پیشینه نیروهای های مردمی،موجود است.فساداداری لجام گسیخته ،دامن زدن به اختلافات قومی –مذهبی وسمتی؛و سوق مردم ونیروهای جوان به سوی اعتیاد-قاچاق و زراندوزی و ایجاد روحیه بی تفاوتی ،سازش وتسلیم طلبی در برابر قدرتهای محلی و اداری فضای تحول وسالم اندیشی وتفکرعلمی و واقع بینی را محدود و دشوار ساخته است.

درچنین شرایط اتخاذ موضع گیری های سیاسی مشخص که بتواند توافق و همسویی همه نیروها و افراد خبیر وآگاه کشور را بدست آوردغیرممکن ودشوار میبآشد.طورخاص تفاهم وهمسویی با آنانیکه حداقل یک ربع قرن دورازمیهن و درفضای باز سیاسی کشورهای اروپایی وامریکایی و در شهرهای توسعه یافته  با ناز ونعمت شاهانه زندگی کرده اند دشوار ومشکل میباشد ودشوارتر با آناکیه با سازش های غیراصوی با نیروهای دولتی وقدرتهای مادی امتیازات و جایگاهی را کسب کرده اند.

نباید فراموش کنیم که آنانیکه باهویت دادخواهانه و سابقه سیاسی مبارزات ضداستبداد،ارتجاع وتروریزم وخشونت هم اکنون درکشور زندگی دارند وتلاش صادقانه مینمآیند تا نیروهای مردم وشخصیت های سیاسی دادخواه و وطندوست در صفوف سازمانهای سیاسی مترقی وسازمانهای اجتماعی تحول طلب متشکل گردند و در ساحه ارتقای سطح آگاهی مردم وتفکر سالم وعلمی جوانان مبارزه مینمآیند ودراین راه از کوچکترین امکانات (ولو ظاهرشدن چنددقیقه ی در یک برنامه تلویزونی )استفاده اعظمی مینمایند همه گان قابل تمجید وستایش هستند در صورتیکه این افراد غرور وافتخارات گذشته شان را حفظ و در لجن زار فساد اداری وتعصبات قومی-مذهبی امروزی آلوده نگردیده باشند.

عده ای ازاین سازمانهای موجود درکشور با افتخار داشتن سابقه ی سیاسی-مبارزاتی عناصرمتشکله وشان و فعالیت سیاسی طی هفده  سال اخیر دستآوردهای چشمگیر وقابل لمس دارند که ازجمله میتوان به حزب متحدملی ترقی مردم افغانستان تماس گرفت.این حزب با داشتن تجارب لازم مبارزات سیاسی درشرایط موجود وفعالیتهای چشمگیر رسانه ای؛تبلیغاتی-فرهنگی و تشکیلات منسجم در میان مردم و جامعه جایگاه رفیع و قابل لمسی را بدست آورده است.

این حزب بنابه اعتراف دوستان ودشمنانش به هیچ یک از نیروهای بیرونی وداخلی کشور به شمول مقامات دولتی درتبانی وسازش قرار نداشته و یگانه حزبی هست که به تمام اقوام و مذاهب کشور تعلق دارد.تماس و ارتباط این حزب با ادارات دولتی و نهادهای اجتماعی همچو سازمان مستقل حقوق بشر،کمیسیون مستقل انتخابات ،وکلای پارلمان،رسانه ها  و نیز با اداره ی احزاب سیاسی دراداره امور ریاست جمهوری برمبنای روابط کاری دیپلوماتیک واداری اصولمند بوده و بنابه درخواست و ضرورتهای موجود صورت میگیرد .حزب ما در گذشته از انتخابات آزاد و طبق خواست واراده مردم دفاع کرده و اشتراکش در انتخابات ریاست جمهوری برمبنای تصمیم جمعی و درحمایت از انتقال سیاسی مسالمت آمیز قدرت و درمخالفت با شعارها واهداف نیروهای افراطی،متحجر و تروریستی و حامیان ها تنظیم گردیده بود.

ما یقین و باورکامل داریم که عده ای از افراد باداشتن سابقه درخشان سیاسی بنابر دوری از کشور و عدم آگاهی همه جانبه از شرایط موجود وعده ی دیگر بنابر اهداف خاص ایکه نزد خویش دارند درصدد شایعه پراگنی و اتهام زنی های بیمورد برعلیه این حزب و رهبری آن بوده و تلاش دارند تا ازتشکل وتوسعه پایگاه این حزب مردمی و ترقیخواه کشور جلوگیری نمآیند و با بهانه گیری های محتلف در پروسه عظیم میهنی ومبارزه درراه اعماروبازسازی این کشور ویران شده مزاحمت ایجاد کرده و یا صفوف جداگانه را طبق منافع شخصی و جناحی خویش تشکیل دهند.

بنابر شناخت وباوری که من نسبت به  رفقا و همرزمان عزیز خود دارم همه ما حاضر به دیالوگ و مشاوره درجهت رسیدن به تفاهم با رفقایی که پابند اصول و موازین مبارزاتی جنبش دادخواهانه کشور باشند هستیم و هرنوع سوال وسوءتفاهمی اگر موجود باشد در فضای حسن تفاهم و رفیقانه ازمیآن برداریم.اما برای آنانیکه ناجوانمردنه به شایعه پراگنی ، اختلاف اندازی و مطرح سازی های فیسبوکی دست یازیده و خودرا عالم دهر و عقل کل وانمود ساخته ،افغانستان را از سواحل دریای سیاه وقصرهای مرمرین اروپا مشاهده نمآیند جزآنکه خیر و بهبود آینده خودشان ونسل اروپایی شان را آرزو نمآئیم چیز دیگری برای گفتن نداریم.

به مقام وشخصیت رفقائیکه باوجود دوری از میهن و زندگی درکشورهای پیشرفته ومتمدن جهان با همه سرگردانی ها و مشکلاتی که  درزندگی غربت دارند تا هنوز رنج ومصایب موجود درکشور شان را فراموش نکرده اند و این همه مصایب ومشکلات مارا با گوشت و پوست شان لمس میکنند شخص خودم سرتعظیم واحترام فرو می آورم و ازمشوره های سودمند،رهنمایی های سازنده ی رفیقانه و سایر کمک های مادی ومعنوی شان اظهار سپاس مینمآیم.

رفقای همرزم وبا احساس ما این فرزندان اصیل میهن ما در هرگوشه ی از جهان که باشند با رفقای دلیر وهمرزم شان در جاده های مرگ وانتحار کابل ،دشتهای خون آلود هلمند،کوهپایه های هندوکش بیدار ،قله های پامیر  و سواحل دریاهای مست وخروشان کنر،هریرود ،مرغاب وآمو همه یکسان فکر میکنند و تصمیم رفیقانه مشترک میگیرند.