خاموشی
نویسنده : دکتور طاوس وردک ۵م جون ،لندن ۲۰۱۴
هموطنان، خاموشي به ذات خود یک نوع مرض است ،سر افګنده ګی است – شرم است واین مرض در وجود انهای که حتما برای حریفان – باداران – زورمندان – قلدران – تروریستان – قاتلین – غاصبین – بدماشان – اوباشان – مافیای دولتی و دهاتی – فیوډالان – سر شان خم است ویا به نزد شان مجرم ویا از لحاظ شخصیات ویا فامیلی کمی دارند زیادتر دیده می شوند ، مردم که دارای وجدان سالم ، دارای عقل سالم – دارای غیرت وعزت نفس اند – دارای ایمان واراده خلل نا پذیر اند – دارای روحیه ازادی و استقلال طلبی است – وطن دوست می باشند هر ګز تحت هرنوع فشار ها و ناملایمات و شکنجه سر خم نمی نمایند و خاموش نمی مانند ، در طول ۳۵ سال من در حزب خود ، در احزاب اسلامی ، در نهاد های مدنی ودر کشور بین افراد و اشخاص که خودرا بیطرف می نامند کسانی را می شناسم و پیدا کردم که در مقابل ( امرین و روسای جمهوران وشاهان ویا امیران کشورهای بزرګ ) به خاطر تایید از ایشان – به خاطر به دست اوردن مقام وچوکی – به خاطر به دست اوردن ډالرویا پوڼډ سترلینګ ) نه تنها که سرخم و خاموش بودند بلکه پاها ودستان شان را نیز بوسیدن ، جنایات قرن در مدت ۳۶ سال در افغانستان از طرف افراد واشخاص معین سرزده و هنوز هم سر می زنند ، افغانستان را به ویرانه تبدیل نمود ، وطنداران ما را به خون واتش کشاندند ، شهر ها ، ابدات تاریخی ، کلتوری وفرهنګی وطن را به توپ بستند ، تخریب کردند که نمونه های شان از قصرهای دارالامان وبت های بامیان به خوبی دیده می توانید ، دختران وزنان مردم را به زور برای فرزندان خویش نکاح کردند ، سرمایه ملي کشور ( فابریکات – ترانسپورت – ارشیف وموزیم ها – دفاتر و اساسیه دفاتر را چپاول وبه یغما بردند ، کشور عزیز ما را به دستور (پاکستان – ایران وعربستان سعودی ) به کلی بې سطر ساختند و هنوز هم باید خاموش باشیم ، بګذار انهای خاموش باشند وسرخم باشند که در جرایم متذکره سهیم بودند وهستند و بګذار انهای که در نهایت امر با هم وجوه مشترک منافع و خیانت ها مشترک را دارا می باشند سرخم وخاموش باشند ، ما که نه سیر خوردیم و نه هم دهان ما بوی سیر می دهد و باید تا زمان که مغز و منطق ما برای ما اجازه می دهد باید خوب را خوب وبد را بد بګوییم وخاموش نه باشیم ، پاکستان وایران دو کشور دشمن تاریخی مردم افغانستان بود وهست ومی ماند وهر ګز مردم افغانستان حرف های نرم و خاینانه وفریبنده شان را نه شنوید قبول نه کنید آمریکا وغرب در مجموع امروز بعد ازینکه افغانستان را به فرمان قوماندانان ورهبران ( جمیعت و محقق ) اشغال نمود با روسیه مقایسه نمایید ، روسها برای افغانستان بسیار زیاد کمک کرد از تعمیرات تا پوهنتون ها تا وزارت خانه ها تا قووای مسلح نیرومند هر چیز را برای افغانستان اعمار کرد و هدف شان این بود که خط دیورند را برای ابد ازبین بردارد ، ولی با مزدور شدن ونوکر شدن رهبران جمیعت و احزاب اسلامی وغیره مجاهدین مانع لغو خط دیورند شدند و تا امروز پاکستان سر مردم افغانستان شادی بازی می نمایند ( این یک حقیقت است وباید همه مردم بپذیرد ) اګر دروغ می ګویم ( ګوشته را از پیش تان نه ګرفت – بازار اشکاشم را از پیش تان نه ګرفت – بالای کنر همه روزه را کت فیر نمی کند ، وایران نیز همه روزه محاجرین افغان را به دار نمی زنند و به جنګ در سوریه اعزام نمی نمایند ، کالاهای وتولیدات تجار هرات را سبوتاژ نمی نمایند ، بند برق سلما را که هندوها در زمان ببرک کارمل تونل اب ګردان ان تکمیل نموده بود و فابریکه سمنت پل هاشمی را که ببرک کارمل تکمیل نموده بود وغنډ کوماندوی ما که امر سیاسی ان امرالدین بود در ان برای محافظت فابریکه و خانه های مشاورین چکی در ان زندګی می کردند ولی از دست اسماعیل خان و ایران تا امروز ساخته نه شد حال بګویید که باید خاموش ماند ، بګذار عبدالله عبدالله و حاجی محمد محقق خاموش باشند که سرشان نزد بادار های همیشګی شان خم است و مردم باید حقایق را بخواند و بدانند که ( هو ایز هو ) یعنی کی کی است وچی کرده ، ازموده را که وطن تان را تخریب و چور کردند باز نه ازمایید بلکه به محکمه بکشانید .
