چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

جمعآوری کتابها و دستگیری جمعی زنان و دختران توسط عمال تیم قندهار رژیم طالبان دو  شرم ننگین و تعرض به عزت  و ناموس خانواده

نوشته بصیر دهزاد

در هفته گذشته رژیم اختناق ، ظالم  زن  ، فرهنگ و قانون ستیز طالبان در تداوم اقدامات سختگیرانه و خلاف ارزش های انسانی وعدالت حقوقی یکبار دیگردر مناطق شهر کابل صد ها زن و دخت جوان را تحت بهانه  عدم رعایت حجاب اسلامی جمعآوری و بازداشت نموده است. در پهلوی این اقدام ، این فرهنگ و علم ستیزان یکبار دیگر اقدام به جمعآوری تعداد زیادی کتب از کنابفروشی ها و کتابخانه ها زیر نام جمع آوری کتاب های انحراف دهنده افکارنموده اند.  

این دو اقدام خلاف حقوق و ارزش های انسانی زیر هدایت و رهبری مستقیم حقله قندهار و در تبانی با وزیران حج و اوقاف  امر بالمعروف ، وزارت های کلتور و فرهنگ، وزارت معارف و تحصیلات عالی   صورت گرفته است. 

دستگیری گروهی زنان و دختران بدون کدام مضنونیت و اتهام قانونی نه تنها جرم ضد بشری  تلقی میگردد بلکه تعرض به حیثیت یک زن است که در کلتور ما صدمه زدن به حیثیت شخص و خانواده  و تعرض به ناموس است.  

در حالیکه کتاب و کلتور کتابخوانی بیان  و نمودی از یک فرهنگ بلند  دریک جامعه است، طالبان از کتاب و خواندن مردم، بخصوص نسل جوان  در ترس و هراس اند.

 در حالیکه یونسکو (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد موضوع  پاسداری از میراث فرهنگی و ترویج دانش و آموزش در سطح جهانی برای رشد فرهنگ و انکشاف جوامع وظایف عمده را در برابر دولتها گذاشته منجمله: 

حفظ اسناد و منابع تاریخی بشری.

تشویق به مطالعه و ترویج کتابخوانی

پشتیبانی از تنوع فرهنگی

حفاظت از زبان‌ها، ادبیات بومی و داستان‌های سنتی به‌عنوان بخشی از میراث معنوی

. حمایت از نشر و نویسندگان

همکاری با ناشران، کتابخانه‌ها و نویسندگان برای گسترش دسترسی به منابع فرهنگی و آموزشی.

دفاع از آزادی بیان و نشر

توسعه کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی

حمایت از ایجاد و تجهیز کتابخانه‌های عمومی، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه.

رژیم خود کامه تبعیضی و تک گروهی طالبان علاوه از ارتکاب جرایم ضد بشری و خلاف کرامت انسانی هم در دوره ۶ ساله اول حاکمیت ، هم دروه ۲۱ ساله جنگ و چهار سال اخیر حاکمیت خویش که مرتکب شدید ترین جنایات ضد انسان و انسانیت ، جرایم ضد حقوق بشری و در عدم کوچک ترین تمکین به کنوناسیون های بین المللی مرتبط به حقوق بشر، حقوق زن  گریده اند و روز تا روز اقدامات سختگیرانه تر را روی دست گرفته حق حیات  و آزادی های مشروع را که هیچ گاهی در مباینت با اساسات اصلی اسلامی ندارند، سلب مینماید. 

این طالبان اند که خود را به ریش و حجاب چسپانیده و حتی علوم طبی و سائر علوم دانشگاهی را مباح دانسته با صدای پای و دیدن بجلک های پای زنان  تحریک به احساسات میشوند و میلیون ها زن را از کسب دانش، حق کار و آزادی های انسانی محروم ساخته ،قدرت، توانائی خلاقیت ، کسب دانش های مربوط به تمدن انسانی را بروی آنان بسته و برای مردان هم مباح میدانند. در حالیکه زنان مستعد هموطن ما که در قید محرومیت های انسانی طالبان قرار ندارند، بهترین داکتران علوم طبی، بهترین چهره های سپورتی، هنر آفرینان، سیاستمداران تا سطح پارلمانها  قرار دارند و کشفیات و اختراعات علمی شان زبانزد جوامع متمدن گردیده ، استعداد آفرینی میکنند. 

نمیتوان از این واقعیت چشم پوشید که زنان هموطن ما سمبول شجاعت و مبارزه و دفاع از حقوق حقه شان هم بوده اند و خواهد بود. 

بدون شک و با ارزیابی تاریخ تمدن انسانی نمیتوان از این واقعیت ها انکار نمود که این طالبان در جهان متمدن  معاصر از لحاظ فکری ، کلتوری و برخورد با ارزش های انسانی گروه استثنائي اند که: سیستم عشر و برخورد با زن را از کلتور و سیستم قرون اوسطائي زیر تسلط کلیسای کاتولیک ، حمامه را از کاهنان یهودی به ارث گرفته و جامعه کنونی و نقش زن را در همان محدوده فکری و فرهنگی میبینند. 

تداوم چهارساله  نقض تمام ارزش های انسانی  توسط طالبان در برابر زن ، که اکثریت  نفوس کشور را تشکیل میدهند، منع کسب علم و تمدن انسانی ، قتل های هدفمند، دستگیری ها ،شکنجه و تعرض به حیثیت  زنان در زندانهای استخبارات طالبان ، ضدیت با فرهنگ و ارزش های ملی ، دامن زدن به  تعصبات و نفاق قومی، زبانی و منطقوی و عدم تمکین به خواست ها ی جامعه جهانی و همه کنوانسیون های مرتبط به حقوق بشر، منع تبعیض و خشونت در برابر زنان این واقعیت را به وجود آورده که این رزيم خودکامه ، تک گروه و تبعیضی به این  وقعیت مواجه  گردیده است  که:

اکثریت زنان کشور در برابر طالبان نه میگویند،

اکثریت  بیش از ۲۵ میلیونی  لشکر فقیران و مستمندان و بیکاران به طالبان نه میگویند

جامعه مدنی هموطنان ما در داخل و خارج کشور به طالبان نه میگویند 

جامعه جهانی با این حلقه که افغانستان را در تجرید و انزوا قرار داده است، نه گفته اند. 

بلاخره اکثریت دولت ها و جوامع متمدن اسلامی به اعمال و تطبیق شریعت خود ساخته و منبعث از مدرسه های دیوبندی پاکستانی نه گفته اند. 

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بحیث مدعی العموم مردم افغانستان پیوسته در چهار سال موجودیت این حکومت جابر صدای رسای عدالت، ضرورت  استمرار قوانین و موجودیت یک قانون اساسی، به عدالت کشانیدن مجرمین مرتکب جرایم ضد حقوق بشری و جرایم ضد بشریت از جانب طالبان در دادگاه جزائی بین المللی  بلند نموده است و اکنون نیز گرفتاریهای زنان و دختران کشور و تداوم تفتیش عقاید را با برچیدن کتاب و ضدیت با کسب دانش های انسانی را محکوم مینماید.