عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

«
»

تنها با غلبه بر سرمایه داری بشریت نجات خواهد یافت



برونو رودریگز، وزیر امور خارجه کوبا
ترجمه جنوب جهانی


کوبا  وزیر امور خارجه کوبا در برابر سازمان ملل گفت که «تنها با غلبه بر سرمایه داری» می تواند بشریت را نجات دهد.

«کوبا به دفاع از حق حاکمیتی خود برای استقلال و ساختن سوسیالیسم ادامه خواهد داد»، وی تأکید کرد. برونو رودریگز، وزیر امور خارجه کوبا، روز شنبه (۲۸ سپتامبر) در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نسبت به «دکترین‌های نظامی تهاجمی سلطه‌جویی، توسعه‌طلبی و برتری‌طلبی» که «صلح و امنیت بین‌المللی را تضعیف می‌کنند» هشدار داد. وی اشاره کرد که افزایش سریع هزینه‌های نظامی جهانی، خطری واقعی و فوری از «فاجعه‌ای هسته‌ای» را به وجود آورده است.

«برای نهمین سال پیاپی، هزینه‌های نظامی جهانی در حال افزایش است و به رکورد ۲.۴۴ تریلیون دلار (بیش از ۱۳ تریلیون رئال برزیل) در سال ۲۰۲۳، از جمله توسعه تسلیحات هسته‌ای، رسیده است»، وی با تاکید بر این که «بدون توسعه، صلح وجود نخواهد داشت» این موضوع را برجسته کرد.

در شرایطی که اهداف توسعه پایدار محقق نخواهند شد، وزیر خارجه کوبا از بخش‌های سیاسی که سعی در نادیده گرفتن توافق‌های فراملی دارند، انتقاد کرد.

وی افزود: «بحران‌ها ساختاری هستند و توسط سیستم امپریالیستی و نظم بین‌المللی تحمیل‌شده بر ما تعیین شده‌اند. هیچ مشکلی با تضعیف ماهیت بین‌دولتی سازمان ملل، همان‌طور که برخی می‌خواهند، یا تضعیف نقش اساسی آن در ارتقای توسعه پایدار برای همه حل نخواهد شد.»

از جمله «بحران‌های ساختاری»، وی به نابرابری فزاینده و «پیشرفت بی‌وقفه» تغییرات اقلیمی اشاره کرد. وی معتقد بود که بحران چندبعدی که سیاره ما با آن روبروست، «تأییدکننده نظریه‌ای است که در سال ۱۹۹۲ توسط فیدل کاسترو رئیس‌جمهور کوبا مطرح شد»، هنگامی که او در یک سخنرانی معروف در ریودوژانیرو گفت: «یک گونه زیستی مهم در معرض خطر انقراض است: انسان.»

وزیر خارجه کوبا اظهار داشت: «تنها از طریق غلبه بر امپریالیسم و سرمایه‌داری و در این فرایند، پایه‌گذاری یک نظم بین‌المللی جدید می‌توان بشریت را نجات داد.»

وی تأکید کرد: «یک نظم بین‌المللی عادلانه و دموکراتیک که تضمین‌کننده صلح و «تعادل جهان» باشد، حق توسعه را برای همه کشورها در شرایط برابری حاکمیتی گسترش دهد و تقویت کند، و مشارکت و نمایندگی کشورهای در حال توسعه را در فرایندهای حکمرانی، تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در سطح جهانی افزایش دهد. همچنین رفاه همگانی و شکوفایی تمام انسان‌ها را در هماهنگی با طبیعت و مدیریت پایدار منابع طبیعی تأمین کند و تضمین‌کننده اجرای تمامی حقوق بشر برای همه افراد باشد.»

تحریم به‌عنوان نوعی جنگ

رودریگز گفت که تحریم اعمال شده توسط ایالات متحده علیه کوبا «به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی تهاجم برای نابودی اقتصاد کوبا طراحی شده است.»

وی افزود: «هدف این است که مانع از رسیدن درآمدهای مالی به کوبا شوند تا موجب فروپاشی اقتصادی و ایجاد وضعیت بی‌ثباتی سیاسی و اجتماعی شود.» او تاکید کرد که «این آسیب قابل‌مشاهده است و بر زندگی تمام کوبایی‌ها تأثیر می‌گذارد.»

وزیر خارجه کوبا همچنین تصریح کرد که تحریم نه تنها یک مجموعه تدابیر اقتصادی و تجاری است، بلکه «شدیدترین کارزار اطلاعات نادرست و تهمت‌زنی و تلاشی مداوم برای دخالت (آمریکا) در امور داخلی ما» محسوب می‌شود.

وی افزود: «این اقدامات، حقوق بین‌الملل را نقض می‌کنند. آن‌ها اهداف و اصول این سازمان (سازمان ملل) و بسیاری از قطعنامه‌های تصویب‌شده توسط مجمع عمومی را نقض می‌کنند.»

از سال ۱۹۹۲، هر ساله بالاترین نهاد بحث و گفتگو در سازمان ملل به‌شدت به نفع قطعنامه‌های پیشنهادی کوبا رأی داده و خواستار پایان تحریم شده، زیرا آن را نقض منشور سازمان ملل متحد می‌داند. از آن زمان، تنها استثناهایی که همواره با این قطعنامه مخالفت کرده‌اند، ایالات متحده و اسرائیل بوده‌اند، به‌همراه یک یا دو متحد گهگاهی. امسال انتظار می‌رود که مجمع عمومی سازمان ملل برای سی و دومین (۳۲) بار، در روزهای ۲۹ و ۳۰ سپتامبر، به بحث درباره پیش‌نویس قطعنامه کوبا در مورد تحریم بپردازد.

بر اساس گزارشی که کوبا امسال به سازمان ملل ارائه کرد، این کشور ماهانه بیش از ۴۲۱ میلیون دلار (۲.۳ میلیارد رئال) یا بیش از ۱۳.۸ میلیون دلار در روز از دست می‌دهد. مبلغ عظیمی از پول که کوبا نمی‌تواند برای بهبود وضعیت اجتماعی مردم خود استفاده کند. در میان یک بحران اقتصادی جدی که کشور را تحت‌تأثیر قرار داده، برآورد شده که اگر تحریم وجود نداشت، تولید ناخالص داخلی کوبا می‌توانست در سال ۲۰۲۳ حدود ۸ درصد رشد کند.

با لحنی طنزآمیز، وزیر امور خارجه اظهار داشت که انتخابات آینده در ایالات متحده «تنها مربوط به خود آمریکایی‌هاست»، با این حال که «این کشور عادت تاریخی و شومی به دخالت در انتخابات و امور داخلی تمامی کشورهای عضو سازمان ملل، حتی متحدانش، دارد.»

وی همچنین تأکید کرد که «فارغ از نتیجه انتخابات، کوبا به دفاع از حق حاکمیتی خود برای استقلال و ساختن سوسیالیسم، همان‌گونه که ما کوبایی‌ها تصمیم می‌گیریم، بدون دخالت خارجی ادامه خواهد داد. همچنین ما به دفاع از یک رابطه محترمانه و سازنده با ایالات متحده ادامه خواهیم داد.»