از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

«
»

تنها با غلبه بر سرمایه داری بشریت نجات خواهد یافت



برونو رودریگز، وزیر امور خارجه کوبا
ترجمه جنوب جهانی


کوبا  وزیر امور خارجه کوبا در برابر سازمان ملل گفت که «تنها با غلبه بر سرمایه داری» می تواند بشریت را نجات دهد.

«کوبا به دفاع از حق حاکمیتی خود برای استقلال و ساختن سوسیالیسم ادامه خواهد داد»، وی تأکید کرد. برونو رودریگز، وزیر امور خارجه کوبا، روز شنبه (۲۸ سپتامبر) در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نسبت به «دکترین‌های نظامی تهاجمی سلطه‌جویی، توسعه‌طلبی و برتری‌طلبی» که «صلح و امنیت بین‌المللی را تضعیف می‌کنند» هشدار داد. وی اشاره کرد که افزایش سریع هزینه‌های نظامی جهانی، خطری واقعی و فوری از «فاجعه‌ای هسته‌ای» را به وجود آورده است.

«برای نهمین سال پیاپی، هزینه‌های نظامی جهانی در حال افزایش است و به رکورد ۲.۴۴ تریلیون دلار (بیش از ۱۳ تریلیون رئال برزیل) در سال ۲۰۲۳، از جمله توسعه تسلیحات هسته‌ای، رسیده است»، وی با تاکید بر این که «بدون توسعه، صلح وجود نخواهد داشت» این موضوع را برجسته کرد.

در شرایطی که اهداف توسعه پایدار محقق نخواهند شد، وزیر خارجه کوبا از بخش‌های سیاسی که سعی در نادیده گرفتن توافق‌های فراملی دارند، انتقاد کرد.

وی افزود: «بحران‌ها ساختاری هستند و توسط سیستم امپریالیستی و نظم بین‌المللی تحمیل‌شده بر ما تعیین شده‌اند. هیچ مشکلی با تضعیف ماهیت بین‌دولتی سازمان ملل، همان‌طور که برخی می‌خواهند، یا تضعیف نقش اساسی آن در ارتقای توسعه پایدار برای همه حل نخواهد شد.»

از جمله «بحران‌های ساختاری»، وی به نابرابری فزاینده و «پیشرفت بی‌وقفه» تغییرات اقلیمی اشاره کرد. وی معتقد بود که بحران چندبعدی که سیاره ما با آن روبروست، «تأییدکننده نظریه‌ای است که در سال ۱۹۹۲ توسط فیدل کاسترو رئیس‌جمهور کوبا مطرح شد»، هنگامی که او در یک سخنرانی معروف در ریودوژانیرو گفت: «یک گونه زیستی مهم در معرض خطر انقراض است: انسان.»

وزیر خارجه کوبا اظهار داشت: «تنها از طریق غلبه بر امپریالیسم و سرمایه‌داری و در این فرایند، پایه‌گذاری یک نظم بین‌المللی جدید می‌توان بشریت را نجات داد.»

وی تأکید کرد: «یک نظم بین‌المللی عادلانه و دموکراتیک که تضمین‌کننده صلح و «تعادل جهان» باشد، حق توسعه را برای همه کشورها در شرایط برابری حاکمیتی گسترش دهد و تقویت کند، و مشارکت و نمایندگی کشورهای در حال توسعه را در فرایندهای حکمرانی، تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در سطح جهانی افزایش دهد. همچنین رفاه همگانی و شکوفایی تمام انسان‌ها را در هماهنگی با طبیعت و مدیریت پایدار منابع طبیعی تأمین کند و تضمین‌کننده اجرای تمامی حقوق بشر برای همه افراد باشد.»

تحریم به‌عنوان نوعی جنگ

رودریگز گفت که تحریم اعمال شده توسط ایالات متحده علیه کوبا «به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی تهاجم برای نابودی اقتصاد کوبا طراحی شده است.»

وی افزود: «هدف این است که مانع از رسیدن درآمدهای مالی به کوبا شوند تا موجب فروپاشی اقتصادی و ایجاد وضعیت بی‌ثباتی سیاسی و اجتماعی شود.» او تاکید کرد که «این آسیب قابل‌مشاهده است و بر زندگی تمام کوبایی‌ها تأثیر می‌گذارد.»

وزیر خارجه کوبا همچنین تصریح کرد که تحریم نه تنها یک مجموعه تدابیر اقتصادی و تجاری است، بلکه «شدیدترین کارزار اطلاعات نادرست و تهمت‌زنی و تلاشی مداوم برای دخالت (آمریکا) در امور داخلی ما» محسوب می‌شود.

وی افزود: «این اقدامات، حقوق بین‌الملل را نقض می‌کنند. آن‌ها اهداف و اصول این سازمان (سازمان ملل) و بسیاری از قطعنامه‌های تصویب‌شده توسط مجمع عمومی را نقض می‌کنند.»

از سال ۱۹۹۲، هر ساله بالاترین نهاد بحث و گفتگو در سازمان ملل به‌شدت به نفع قطعنامه‌های پیشنهادی کوبا رأی داده و خواستار پایان تحریم شده، زیرا آن را نقض منشور سازمان ملل متحد می‌داند. از آن زمان، تنها استثناهایی که همواره با این قطعنامه مخالفت کرده‌اند، ایالات متحده و اسرائیل بوده‌اند، به‌همراه یک یا دو متحد گهگاهی. امسال انتظار می‌رود که مجمع عمومی سازمان ملل برای سی و دومین (۳۲) بار، در روزهای ۲۹ و ۳۰ سپتامبر، به بحث درباره پیش‌نویس قطعنامه کوبا در مورد تحریم بپردازد.

بر اساس گزارشی که کوبا امسال به سازمان ملل ارائه کرد، این کشور ماهانه بیش از ۴۲۱ میلیون دلار (۲.۳ میلیارد رئال) یا بیش از ۱۳.۸ میلیون دلار در روز از دست می‌دهد. مبلغ عظیمی از پول که کوبا نمی‌تواند برای بهبود وضعیت اجتماعی مردم خود استفاده کند. در میان یک بحران اقتصادی جدی که کشور را تحت‌تأثیر قرار داده، برآورد شده که اگر تحریم وجود نداشت، تولید ناخالص داخلی کوبا می‌توانست در سال ۲۰۲۳ حدود ۸ درصد رشد کند.

با لحنی طنزآمیز، وزیر امور خارجه اظهار داشت که انتخابات آینده در ایالات متحده «تنها مربوط به خود آمریکایی‌هاست»، با این حال که «این کشور عادت تاریخی و شومی به دخالت در انتخابات و امور داخلی تمامی کشورهای عضو سازمان ملل، حتی متحدانش، دارد.»

وی همچنین تأکید کرد که «فارغ از نتیجه انتخابات، کوبا به دفاع از حق حاکمیتی خود برای استقلال و ساختن سوسیالیسم، همان‌گونه که ما کوبایی‌ها تصمیم می‌گیریم، بدون دخالت خارجی ادامه خواهد داد. همچنین ما به دفاع از یک رابطه محترمانه و سازنده با ایالات متحده ادامه خواهیم داد.»