عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

«
»

بازگشایی مکاتب دخترانه

عبدالصمد ازهر                                                                        ۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲

بازگشایی مکاتب معارف، تا سطح لیسه برای نوجوانان به شمول دختران، بعد از ضایع شدن یک سال از عمر با ارزش و گسیختن سلسله آموزش شان، طبق وعده طالبان امروز سوم حمل ۱۴۰۱ در سراسر کشور، با مراسمی صورت گرفت، که با استقبال هموطنان رو به رو گردید. اما به دلایل نامعلوم، به فوریت بر رخ دختران دوباره بسته شد. مطابق اظهارات مسوولان وزارت معارف این تصمیم از جانب رهبری صادر شده است.

طالبان که این هفت ماه را به دلایل واهی آماده کردن شرایط آموزش با معیارهای اسلامی، اما در حقیقت به دلایل ناباوری و ضدیت شان با حق تحصیل در علوم مدنی، برای همه  و به صورت اخص برای زنان و ، گذراندند و بالآخر در حالی که یونیسف پرداخت ماهانه یک صد دالر برای هر یک از ۱۹۴۰۰۰ آموزگار را نیز متقبل شده بود، در زیر فشار افکار عامه و جامعه جهانی مجبور شدند به این بازگشایی تن دهند. 

اما این عقبگرد فوری، نشان از عمق خطیر اختلاف در هرارشی طالبان دارد. در این روزها آوازه های شدت گرفتن اختلافات میان فرکسیون های میانه رو و افراطی آنان سر زبان ها بود. یک بار شایع شد که رییس آی اس آی پاکستان به گونه مخفی به منظور حل این اختلاف، به کابل سفر کرده است. بعد در دوم حمل از تویتر رحمت الله نبیل نقل قول شد که:  «ملا عبدالغنی برادر، سراج‌الدین حقانی و ملا یعقوب مجاهد، سه عضو ارشد طالبان هستند که برای حل اختلاف‌های داخلی شان به دیدار ملا هیبت‌الله رفته‌اند.» و سپس گفته شد که کابینه طالبان در مورد تصمیم گیری بر سر شرایط شناسایی رسمی حکومت شان، برای تشکیل جلسه زیر ریاست رهبر شان هیبت الله به قندهار رفته اند. اما آنگاه سر و کله ملا یعقوب سرپرست وزارت دفاع در مرزهای غربی کشور نمایان شد که در سخنرانی هایش بر ضد اختلافات و ضرورت متابعت از رهبر واحد سخن می گفت و خلاف کاران را تهدید می کرد. این تهدید شکل عام داشت، می توان آن را متوجه اختلافات داخلی شان و همچنان طیف های دیگر از مخالفان سیاسی دانست. امروز چهارشنبه رسانه های کشور از تدویر نشست رهبری طالبان در قندهار به ریاست هیبت الله برای بحث روی مسایل مربوط به رسمیت شناسی از سوی جهان، حکومت فراگیر و برنامه های آینده، خبر داد.

به هر حال دشمنیی که در حق نسل بالنده سرشار از هزاران امید، بالخصوص دختران، نسلی که انتظار می رود در رقم زدن تاریخ آینده کشور نقش اول و بلند داشته باشد، صورت می گیرد، زنگ های خطری را به صدا در می آورد که پرده از نیات شوم دشمنان افغانستان و پلان های آی اس آی و ملا فضلو، برای به تاریکی بردن و در سیاه اندیشی نگاه داشتن مردم ما به صورت عموم و زنان کشور ما به صورت اخص، بر می دارد.

عمران خان صدر اعظم پاکستان در اجلاس سازمان همکاری کشورهای اسلامی که چندی پیش در باره افغانستان دراسلام آباد دایر گردیده بود، از جهان خواست در مورد حقوق زنان بر طالبان فشار نیاورند و عنعنات آنها را رعایت کنند. وی در اجلاس نو این سازمان که دیروز در اسلام آباد، با آجندای٬٬ اسلام هراسی،، گشایش یافت، افاده مشابهی را به گوش اشتراک کننده گان و جهان رساند. این اظهارات، از نیات نیک نسبت به کشور و مردم ما نماینده گی کرده نمی توانند. (خیلی عجیب است کشوری که مهد زایش، پرورش، تمویل، برنامه ریزی و سکان داری عملیاتی تروریزم در سراسر گیتی بوده مسبب بنیادی تولید هراس و بیم از هر مسلمان است، اکت مظلومیت می کند و با کشاندن تدویر این کنفرانس در پایتختش در پی سپید کردن چهره ی سیاهش در انظار جهان می باشد.)

مردم افغانستان، اعم از پیر و جوان، زن و مرد، شهری و دهاتی، باسواد و بی سواد، مادران و پدران همه در برابر بسته شدن دوباره درهای مکاتب به روی صنوف بالای دختران، اعتراض و اظهار نارضایتی کردند. طالبان با تنگ تر کردن فضای تنفس و با بازگشت گام به گام به مواضع اصلی سال های نود، در موارد متعدد مانند خصومت با هر پدیده مدنی، حقوق بشر و دموکراسی، ممنوع قرار دادن خروج و سفر بدون محرم زنان، محرومیت زنان از کار و آموزش، اجبار در گذاشتن ریش و پوشیدن پیرهن و تنبان، منع موسیقی و سیریال ها، تحقیر دانشمندان، اهل خرد و خبرنگاراان،  دشمنی با نوروز و هر خوشی تاریخی و عنعنوی، به جای محبوبیت برای خود تنفر کمایی می کنند. بنیاد وجود اداره یی به نام  امر بالمعروف و نهی عن المنکر از آن قدیم ها تقلید نامیمونی بوده از انکیزیسیون  و استبداد وحشیانه کلیسای قرون وسطی.  در زمان حاضر، در حالت موجودیت قانون، پولیس و محاکم، هیچ دلیل منطقی، جز مردم آزاری و ایجاد وحشت، برای هستی آن دیده نمی شود. دوام این نوع اجبارها، تحقیرها، تعجیزها و تحمیل سلیقه ها با جبر و اکراه، باعث می شود مردم به زودی آن خوش بینی هایی را که به دلیل پایان اشغال،  ختم جنگ و آزادی از یوغ فساد سالاران برای شان ایجاد شده بود، فراموش کرده، در برابر شان به پا خیزند و یا مانند سال های پایان حاکمیت نخست شان، برای رهایی از چنگال ظلم و فرهنگ دشمنی، حتا اشغال را با پیشانی باز استقبال کنند.

آرزو می کنم در میان طالبان، خرد بر جهل پیروز گردد و کشور از سقوط کامل نجات یابد.  

۰۳ / ۰۱ / ۱۴۰۱

۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲