پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

فدرال خواهی و هویت خواهی

در کنار فدرال خواهی درین تازگی ها پسوند دیگری بنام…

 ضرورت و اهمیت ادغام سیاسی در افغانستان

رویکردی تحلیلی به مشارکت سیاسی و تعامل مدنی نور محمد غفوری عصاره دقیق…

افغانستان معاصر و بازتعریف هویت ملی پس از فروپاشی دولت

 نویسنده: مهرالدین مشید     افغانستان معاصر یگانه کشوری در جهان است که…

یار در پیری

نوشته نذیر ظفر12/30/25سفیدی  يى که  به زلفان  یار  میبینمشکوفه  هاى…

هستی، بود و است !

امین الله مفکر امینی                        1015-22-12! بهشتِ این دنیا را مفروش به نسیــــه…

از روایت سازی تا مهندسی نفوذ و تاثیر گذاری بر…

 نویسنده: مهرالدین مشید     سفید سازی، معامله و مهار؛ الگوهای نوین تعامل…

د ارواښاد سمیع الدین « افغاني » د پنځم تلین…

نن  د ارواښاد  سمیع الدین « افغاني »  چې  د…

از نیم قرن دست آلودگی بیگانگان

باید درس عبرت گرفت ! افغانستان در جغرافیای موجود جهان از…

به پیشواز شب یلدا

دوباره نوبت دیدار یلداست شب برف است و یخبندان و سرماست دگر…

فیثاغورث

نوموړی د نړۍ تر ټولو لوی فیلسوف او ریاضي پوه…

آنارشیسم؛ نوستالژی اتوپی است

Anarchism.  آرام بختیاری ناکجاآباد مدینه فاضله، شوق دیدار بهشت زمینی بود.   واژه یونانی…

ایستاده گی طالبان در برابر جریان شکست ناپذیری تاریخ

نویسنده: مهرالدین مشید فرهنگ تسامح گرای خراسان تاریخی و ستیزه جویی…

علم او ټکنالوژي؛ د رښتینې خپلواکۍ محور

په اوسني عصر کې د نړۍ بڼه په بشپړه توګه…

«
»

 با درد بساز که خون بهای تو منم

شوخی و مزاح جزء جدایی‌ناپذیر از زندگی اجتماعی انسان‌ها هستند و می‌توانند فضای دوستانه و شادی را در میان افراد ایجاد کنند. در فرهنگ اسلامی، خنداندن دیگران و ایجاد لحظات شاد به عنوان یک عمل مثبت شناخته می‌شود، به شرطی که با احترام و ادب همراه باشد. با این حال، اسلام به ما یادآوری می‌کند که برخی از شوخی‌ها و مزاح‌ها می‌توانند به دلیل محتوای ناپسند یا تحقیرآمیز خود، غیرمجاز باشند و بر همین اساس باید از آن‌ها پرهیز کرد.

نوع شوخی‌های حرام در اسلام

1. شوخی با قرآن، دین، پیامبران و احکام شرعی: 

   – بدترین نوع شوخی، شوخی و تمسخر مقدسات دینی می‌باشد که می‌تواند به کفر منجر شود، حتی اگر نیت فقط خنداندن باشد.

   – استناد قرآنی: در آیه 65 سوره توبه آمده است: «وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ» (آیا خدا و آیات او و پیامبرش را مسخره می‌کنید؟).

2. شوخی دروغ: 

   – دروغ گفتن برای خنداندن دیگران گناه بزرگی است که می‌تواند به از بین رفتن اعتماد منجر شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «وَیْلٌ لِمَنْ حَدَّثَ فَكَذَبَ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ» (وای بر کسی که دروغی بگوید تا مردم را بخنداند). این حدیث در سنن ابوداود و دیگر کتب حدیثی معتبر آمده است.

3. تمسخر مردم: 

   – تحقیر افراد به خاطر ویژگی‌های ظاهری یا گفتاری نه تنها غیر اخلاقی است بلکه در اسلام منع شده است.

   – استناد قرآنی: در آیه 11 سوره حجرات آمده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ» (ای اهل ایمان! قومی نباید قومی دیگر را مسخره کند).

4. شوخی‌های رکیک و جنسی: 

   – استفاده از زبان زشت و کلمات غیر اخلاقی در شوخی‌ها می‌تواند موجب آسیب به عزت نفس افراد شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «إِنَّ أَحَبَّكُمْ إِلَيَّ أَحَاسِنُكُمْ أَخْلَاقًا» (محبوب‌ترین شما نزد من، کسانی هستند که اخلاق نیکو دارند).

5. ترساندن دیگران به شوخی: 

   – ترساندن مسلمانان باعث ایجاد ناامنی و اضطراب می‌شود و با اصول اخلاقی اسلام که بر محبت و همدلی تأکید دارد، مغایرت دارد.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا». (این حدیث در مسند احمد و سنن ابی داود و دیگر کتب احادیث ذکر شده است.)

6. لقب‌های زشت: 

   – صدا زدن افراد با نام‌های تحقیرآمیز، حتی به صورت دوستانه، می‌تواند دل طرف را بشکند و در قرآن نکوهش شده است.

   – استناد قرآنی: در آیه 11 سوره حجرات نیز به این موضوع اشاره شده است که نباید یکدیگر را به نام‌های زشت صدا کنید.

7. شوخی با گناهان گذشته: 

   – دلیل: یادآوری گناهان گذشته دیگران به صورت شوخی نه تنها بی‌احترامی است، بلکه می‌تواند به آسیب‌دیدگی عواطف منجر شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «مَن ستر مسلمًا ستره الله في الدنيا والآخرة» (هر کس عیب مسلمانی را بپوشاند، خداوند عیب او را در دنیا و آخرت می‌پوشاند).

8. شوخی با ازدواج و طلاق: 

   – دلیل: این موضوعات بسیار حساس هستند و شوخی در این زمینه‌ها می‌تواند عواقب جدی به همراه داشته باشد.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «ثَلاَثٌ جِدُّهُنَّ جِدٌّ وَهَزْلُهُنَّ جد: الطَّلاَقُ وَالنِّكاحُ وَالرَّجْعَةُ» (سه چیز هستند که جدی و شوخی آنها یکسان است: طلاق، ازدواج و رجوع).

در نهایت، شوخی در اسلام مجاز است، اما باید با رعایت احترام و ادب انجام شود. هدف از شوخی باید ایجاد خوشحالی و خنداندن دیگران باشد، نه تحقیر و اهانت به آن‌ها. حفظ حرمت و احترام به دیگران همواره باید در اولویت قرار گیرد.

محمدنعیم «کاکر»