مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

 با درد بساز که خون بهای تو منم

شوخی و مزاح جزء جدایی‌ناپذیر از زندگی اجتماعی انسان‌ها هستند و می‌توانند فضای دوستانه و شادی را در میان افراد ایجاد کنند. در فرهنگ اسلامی، خنداندن دیگران و ایجاد لحظات شاد به عنوان یک عمل مثبت شناخته می‌شود، به شرطی که با احترام و ادب همراه باشد. با این حال، اسلام به ما یادآوری می‌کند که برخی از شوخی‌ها و مزاح‌ها می‌توانند به دلیل محتوای ناپسند یا تحقیرآمیز خود، غیرمجاز باشند و بر همین اساس باید از آن‌ها پرهیز کرد.

نوع شوخی‌های حرام در اسلام

1. شوخی با قرآن، دین، پیامبران و احکام شرعی: 

   – بدترین نوع شوخی، شوخی و تمسخر مقدسات دینی می‌باشد که می‌تواند به کفر منجر شود، حتی اگر نیت فقط خنداندن باشد.

   – استناد قرآنی: در آیه 65 سوره توبه آمده است: «وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ» (آیا خدا و آیات او و پیامبرش را مسخره می‌کنید؟).

2. شوخی دروغ: 

   – دروغ گفتن برای خنداندن دیگران گناه بزرگی است که می‌تواند به از بین رفتن اعتماد منجر شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «وَیْلٌ لِمَنْ حَدَّثَ فَكَذَبَ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ» (وای بر کسی که دروغی بگوید تا مردم را بخنداند). این حدیث در سنن ابوداود و دیگر کتب حدیثی معتبر آمده است.

3. تمسخر مردم: 

   – تحقیر افراد به خاطر ویژگی‌های ظاهری یا گفتاری نه تنها غیر اخلاقی است بلکه در اسلام منع شده است.

   – استناد قرآنی: در آیه 11 سوره حجرات آمده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ» (ای اهل ایمان! قومی نباید قومی دیگر را مسخره کند).

4. شوخی‌های رکیک و جنسی: 

   – استفاده از زبان زشت و کلمات غیر اخلاقی در شوخی‌ها می‌تواند موجب آسیب به عزت نفس افراد شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «إِنَّ أَحَبَّكُمْ إِلَيَّ أَحَاسِنُكُمْ أَخْلَاقًا» (محبوب‌ترین شما نزد من، کسانی هستند که اخلاق نیکو دارند).

5. ترساندن دیگران به شوخی: 

   – ترساندن مسلمانان باعث ایجاد ناامنی و اضطراب می‌شود و با اصول اخلاقی اسلام که بر محبت و همدلی تأکید دارد، مغایرت دارد.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا». (این حدیث در مسند احمد و سنن ابی داود و دیگر کتب احادیث ذکر شده است.)

6. لقب‌های زشت: 

   – صدا زدن افراد با نام‌های تحقیرآمیز، حتی به صورت دوستانه، می‌تواند دل طرف را بشکند و در قرآن نکوهش شده است.

   – استناد قرآنی: در آیه 11 سوره حجرات نیز به این موضوع اشاره شده است که نباید یکدیگر را به نام‌های زشت صدا کنید.

7. شوخی با گناهان گذشته: 

   – دلیل: یادآوری گناهان گذشته دیگران به صورت شوخی نه تنها بی‌احترامی است، بلکه می‌تواند به آسیب‌دیدگی عواطف منجر شود.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «مَن ستر مسلمًا ستره الله في الدنيا والآخرة» (هر کس عیب مسلمانی را بپوشاند، خداوند عیب او را در دنیا و آخرت می‌پوشاند).

8. شوخی با ازدواج و طلاق: 

   – دلیل: این موضوعات بسیار حساس هستند و شوخی در این زمینه‌ها می‌تواند عواقب جدی به همراه داشته باشد.

   – حدیث نبوی: پیامبر (ص) فرمودند: «ثَلاَثٌ جِدُّهُنَّ جِدٌّ وَهَزْلُهُنَّ جد: الطَّلاَقُ وَالنِّكاحُ وَالرَّجْعَةُ» (سه چیز هستند که جدی و شوخی آنها یکسان است: طلاق، ازدواج و رجوع).

در نهایت، شوخی در اسلام مجاز است، اما باید با رعایت احترام و ادب انجام شود. هدف از شوخی باید ایجاد خوشحالی و خنداندن دیگران باشد، نه تحقیر و اهانت به آن‌ها. حفظ حرمت و احترام به دیگران همواره باید در اولویت قرار گیرد.

محمدنعیم «کاکر»